Abrir el menú principal
Xunta xermana representada nun relieve de la Columna de Marco Aurelio.
Thingplatz en Gulde, Schleswig-Holstein.
L'althing islandés en sesión, como lo imaxinó en 1870 l'artista británicu William Gershom Collingwood.

Un thing (en nórdicu antiguu: þing) yera l'asamblea de gobiernu nes sociedaes de les tribus xermanes, formada polos homes llibres de la comunidá y presidida por lagmans. Anguaño'l términu sigue nos nomes oficiales de les llexislatures nacionales ya instituciones polítiques o xudiciales nos países norgermánicos. La pallabra inglesa thing («cosa, oxetu») ta etimológicamente rellacionada con esti términu.

Sociedá medieval y viquingaEditar

Nes cles nórdiques precristianos dientro de la cultura d'Escandinavia, los miembros d'una cla taben obligaos a vengar los daños contra los sos parientes muertos o tullíos. Una estructura equilibrada yera necesaria p'amenorgar los feudos tribales y evitar el caos social. Nes cultures norgermánicas, el thing yera la institución que permediaba esto, a pesar de qu'otres asamblees similares son señalaes pa otros pueblos xermanos.

El thing yera l'asamblea de los homes llibres d'un país, provincia o (hundare/härad/herred). Consecuentemente, había xerarquíes nos thing, de cuenta que los thing locales taben representaos nel thing d'un territoriu mayor. Nos thing solucionábense les disputes y tomábense les decisiones polítiques. El llugar onde se celebraba ésti yera xeneralmente tamién el llugar pa los ritos relixosos públicos y el comerciu.

El thing axuntar a intervalos regulares, llexislaos por caciques electos y caudiellos xermanos, y xulgaben conforme a la llei, que yera memorizada y recitada por un lagman (el qu'interpreta la llei). Les negociaciones yeren presidíes pol lagman y el cacique o pol rei. En realidá, el thing taba apoderáu polos miembros más influyentes de la comunidá, les cabeces de les cles y families riques, pero en teoría la regla yera: un home, un votu. Un famosu incidente tuvo llugar cuando Thorgnýr el Lagman díxo-y al rei suecu Olaf Skötkonung que yera la xente la que tenía'l poder en Suecia, y non el rei. Ésti dio cuenta de que yera impotente frente al thing y almitió la derrota.

Por casu, la islla de Gotland tuvo nel medioevo tardíu venti things, cada unu representáu nel thing de la islla, llamáu landsthing, pol so xuez electu. Les nueves lleis yeren aprobaes nel thing del continente, que tamién tomaba otres decisiones sobre la totalidá de la islla. L'autoridá del thing de tierra foi erosionada dempués de que la islla fuera ocupada pola Orde Teutónica en 1398. Nos tiempos del medioevo tardíu, el thing consistía de dolce representantes de los granxeros o terratenientes.

Los reis viquingos escandinavos disponíen coles mesmes de les sos asamblees de lleales, la mayoría habitantes del so reinu que valoraben el valor, honestidá y arrogancia del monarca, pero tamién un bon númberu de guerreros profesionales del hird dispuestos pal meyor postor, el daneses con reis ingleses y suecos y noruegos na corte de Canutu'l Grande nel þingmannaleið («Thingmannalid»).[1]

L'asamblea del thing llevar a cabu nun llugar especialmente designáu, polo xeneral un campu como Thingvellir, la vieya localización del thing islandés. El parllamentu de la islla de Man inda ye nomáu pol llugar de xunta del thing que celebren el 5 de xunetu en Tynwald Hill, [2] que etimológicamente ye la mesma pallabra que «Thingvellir». Otros nomes de llugares equivalentes pueden atopase al traviés del continente européu: nel Reinu Xuníu ta Dingwall en Ross-shire; Tingwall, unu nes Órcadas y otru nes islles Shetland y Thingwall na península de Wirral. Similarmente, en Suecia, hai dellos llugares llamaos Tingvalla, que ye la forma del suecu modernu de «Thingvellir».

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. Gwyn Jones, A History of the Vikings, Oxford University Press, 1973, p. 153.
  2. Velasco, Manuel (2008) Curtia Hestoria de los Viquingos, ISBN 84-9763-198-6 p. 192

BibliografíaEditar