Abrir el menú principal

Tomás Berreta Gandolfo (Montevideo, 22 de payares de 1875 - 2 d'agostu de 1947) foi un políticu de Uruguái, Presidente de la República ente'l 1 de marzu de 1947 y el día del so fallecimientu. Foi asocedíu por Luis Batlle Berres.

Tomás Berreta
Presidente d'Uruguái

Vida
Nacimientu Montevidéu2  de payares de 1875
Nacionalidá Bandera de Uruguái Uruguái
Fallecimientu Montevidéu2 d'agostu de 1947
(71 años)
Oficiu
Oficiu políticu
Creencies
Partíu políticu Partido Colorado Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Índiz

BiografíaEditar

Hijo de Juan Berreta y Rosa Gandolfo dambos d'orixe italianu. Nació cerca de la villa Colón, güei barriu Colón de la ciudá de Montevideo. Nun realizó la educación primaria, la so madre enséñolu a lleer y escribir. Tuvo l'oficiu de llabrador y tropero dende pequeñu. Foi xefe de policía de Canelones ente 1911 y 1916. Vivió nel departamentu de Canelones hasta ser electu presidente. Morrió a 5 meses d'asumir la presidencia depués de ser interveníu quirúgicamente nel Hospital Italianu de Montevideo.

Actuación políticaEditar

Como militante del Partíu Coloráu, xuntó a les idees polítiques del presidente José Batlle y Ordóñez.

Berreta participó viviegamente ente los años 1896 y 1904 nes lluches civiles qu'hubo en Uruguái, participó na batalla de Fray Marcos, el 31 de xineru de 1904, onde foi prindáu poles fuerces de Aparicio Saravia.

En 1917 asumi como Intendente de Canelones, llogrando una histórica votación cercana al 60% de los sufraxos, y calteniéndose nesi cargu hasta 1920.

Desempéñase como Diputáu escoyíu en tres oportunidad 1922, 1925 y 1928.

Ente 1930 y 1933 ingresa como miembru al Conseyu Nacional d'Alministración.

El 31 de marzu de 1933, Gabriel Terra da un golpe d'Estáu, y entós Tomás Berreta ye detendido al pie de otros dirixentes políticos opositores.

Depués ye desterráu al Brasil onde vive na ciudá de Porto Allegre, Estáu de Ríu Grande del Sur.

Participó na ellaboración de la revolución de xineru de 1935, xuntu con otros actores políticos, queriendo derrocar a Terra pero la mesma fracasó.

Integró'l Conseyu d'Estáu de 1942, encargáu de redactar la Constitución de 1942.

Sol gobiernu del presidente Amézaga desempeñóse como Ministru d'Obres Públiques y llevó a cabu'l plan quinquenal d'obres públiques con una inversión inicial de 70 millones de pesos, dineru que se llogró por aciu el permisu d'endeldamientu internu otorgáu pola Asamblema Xeneral por aciu la Llei 10.589 nel añu 1944.

PresidenciaEditar

Foi designáu candidatu presidencial pol partíu Coloriáu nes eleiciones de 1946 na fórmula Berreta-Batlle Berres.

Foi electu ventiavu séptimu Presidente Constitucional con 71 años y desenvolvimientu les sos funciones ente marzu y agostu de 1947, finando en plenu mandatu por causes naturales sustituyéndolo'l so vicepresidente, Luis Batlle Berres, hasta completar el periodu que concluyía en marzu de 1951.

Antes d'asumir la presidencia, realiza en Febreru de 1947 un viaxe a los Estaos Xuníos , onde visitó les ciudaes de Miami, Philadelphia y Nueva York, depués entrevistóse en Washington D.C. col presidente Harry S. Truman. Coordinóse la compra de maquinaria agroindustrial coles mires d'aumentar la producción agropecuaria.

N'el so gobiernu encaróse'l cobru de la delda que contraxo Inglaterra con Uruguái mientres la Segunda Guerra Mundial, qu'algamaba'l monto de 17 millones de llibres esterlinas. Formóse una comisión encabezada pol Dr. Gustavo Gallinal que viaxó a Londres. Llogróse la firma d'un conveniu'l 15 de xunu onde l'Estáu adquiría la propiedá d'empreses ingleses de ferrocarril, agües corrientes y tranvíes.

Mientres el so mandatu, el 13 de marzu, fundóse'l Licéu Militar "Gral. José Artigas".

Mientres una xunta col presidente de Brasil Eurico Gaspar Dutra decidióse la construcción del Ponte Internacional de la Concordia qu'anguaño xune les ciudaes de Artigas y Quaraí.

El 30 de xunu de 1947, hubo una fuelga xeneral de trabayadores en contra d'un proyeutu de llei sindical.

Foi impulsor de la creación del Institutu Nacional de Colonización, que se creó en 1948.

Gabinete de ministrosEditar

Ministeriu de relaciones esteriores: Mateo Marqués Ministeriu de facienda: Dr. Cina Ministeriu d'industria y enerxía: Ministeriu de salú: Ministeriu del interior: Ministeriu de defensa: Ministeriu de ganadería, agricultura y pesca:

HomenaxesEditar

La escuela nacional d'enoloxía, el Licéu Departamental Nᵘ1 de la ciudá de Canelones y la plaza principal de la ciudá de Santa Lucía lleven el so nome como homenaxe.

La casa del Partíu Coloriáu na ciudá de Canelones lleva'l nome "Don Tomás Berreta".

En Montevideo, lleven el so nome, un tramu de la Rambla montevideana nel barriu de Carrasco y l'escuela Nᵘ179 del barriu Punta de Rieles.

LibroEditar

ReferenciesEditar

  1. Cronoloxía Histórica del Prof. Walter Rela

Enllaces esternosEditar