Verbu regular

Nuna llingua flexiva, un verbu regular ye un verbu que tien conjugación uniformes, ensin modificar el so raigañu, según el tiempu o manera nel que sía conxugáu.[1]

Verbos regulares nes llingües del munduEditar

Verbos regulares n'españolEditar

Nel idioma español esisten trés modelos de conxugaciones verbales amestando'l sufixu -ar, -er o -dir:[2]

Conxugación Vocal temática Infinitivos modelos

-a-

Am-ar

-y-

Tem-er

-i-

Part-dir

Verbos regulares n'alemánEditar

Nel idioma alemán, los verbos regulares (regelmäßige Verben) son verbos débiles que nun camuden el so raigañu na conxugación. En presente añede'l sufixu -en, quitando delles esceiciones que la so raigañu termina en -t o -d'. N'el so conxugación añede una -y ente'l raigañu y la terminación:[3]

Verbu ich du er/sie/ye wir ihr Sie/sie Español
Wohnen Wohn-y Wohn-st Wohn-t Wohn-en Wohn-t Wohn-en Vivir
Arbeiten Arbeit-y Arbeit-est Arbeit-et Arbeit-en Arbeit-et Arbeit-en Trabayar
Heiβen Heiβ-y Heiβ-t Heiβ-t Heiβ-en Heiβ-t Heiβ-en Llamar

Verbos regulares en francésEditar

Nel idioma francés, los verbos regulares arrexuntar en tres grupos distintos amestando'l sufixu -er, -dir o -dir/-oir/-re:[4]

Grupu Terminación Verbu Español

-er

Manger Comer

-dir

Finir Terminar

-dir/-oir/-re

Vouloir Querer

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. La escuela dixital. «Los verbos regulares». Archiváu dende l'orixinal, el 30 de mayu de 2014. Consultáu'l 27 de febreru de 2014.
  2. Gramaticas.net (2 de febreru de 2014). «Definición y clasificación de verbos regulares». Consultáu'l 27 de febreru de 2014.
  3. Alemanjabitte (2013). «verbu-en-aleman-ii/ Los verbos regulares n'alemán». Consultáu'l 27 de febreru de 2014.
  4. Aulafacil. «baldre-de-frances-a1,presente-del-indicativu-verbos-del-1er-grupu,1056,14921 Francés A1». Consultáu'l 27 de febreru de 2014.

Enllaces esternosEditar