Abrir el menú principal

Vicepresidente de los Estaos Xuníos

segundu cargu electu más altu del Gobiernu d'Estaos Xuníos

El vicepresidente de los Estaos Xuníos ye la persona col segundu puestu más altu na caña executiva del Gobierno, dempués del presidente de los Estaos Xuníos. El vicepresidente exerz la Presidencia en forma definitiva cuando'l presidente muerre, arrenunciu o ye estremáu del so cargu por un enxuiciamientu. Ocho vicepresidentes asumieron la Presidencia por causa de la muerte del presidente, y unu - Gerald Ford - por causa de la arrenunciu. John C. Calhoun y Spiro Agnew fueron los únicos vicepresidentes qu'arrenunciaron al so cargu. L'actual vicepresidente ye Mike Pence, quien asumió en 2017.


Tratamientu
Residencia Rotonda del Observatoriu númberu 1
Duración 4 años, anovable una vegada
Creación 20 d'abril de 1789
[editar datos en Wikidata]

Amás, el vicepresidente actúa como presidente del Senáu de los Estaos Xuníos pero nun tien derechu de votu sacante pa resolver empates, como lo prescribe'l Artículu I de la Constitución de los Estaos Xuníos. Dende 1974, el vicepresidente y la so familia moraron en Number One Observatory Circle, nel Observatoriu Naval de los Estaos Xuníos, en Washington D. C.

Bandera del vicepresidente de los Estaos Xuníos

Requisitos constitucionalesEditar

Ye necesariu que'l vicepresidente cumpla colos mesmos requisitos constitucionales que'l presidente pa ocupar el cargu: esto ye, el vicepresidente tien de ser un ciudadanu nativu de los Estaos Xuníos, tener siquier trenta y cinco años d'edá y morar nos Estaos Xuníos a lo menos catorce años.

El papel del vicepresidenteEditar

El vicepresidente, cuando nun actúa como presidente del Senáu, ye'l voceru pa la política de l'Alministración y el conseyeru del presidente. De normal, los candidatos presidenciales que tán en ventaya escueyen los sos compañeros de candidatura mientres la convención del partíu. Ye común que los candidatos escueyan un vicepresidente que sía d'otra parte del país o que perteneza a otra facción del partíu, con cuenta de ganar el sofitu de dambos sectores.

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. (n'inglés) How To Address The President; He Is Not Your Excellency Or Your Honor, But Mr. President. 2 d'agostu de 1891. http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9D06Y3D9143AE533A25751C0A96Y9C94609ED7CF. 
  2. «USGS Correspondence Handbook - Chapter 4» (inglés). Usgs.gov (18 de xunetu de 2007). Consultáu'l 15 de payares de 2012.
  3. «Models of Address and Salutation» (inglés). International Trade Administration, O.S. Department of Commerce. Consultáu'l 7 d'avientu de 2015.
  4. «Heads of State, Heads of Government & Ministers for Foreign Affairs» (inglés). Protocol and Liaison Service. Naciones Xuníes. Consultáu'l 7 d'avientu de 2015.
  5. The White House Office of the Press Secretary (1 de setiembre de 2010). «Remarks by President Obama, President Mubarak, His Majesty King Abdullah, Prime Minister Netanyahu and President Abbas Before Working Dinner» (inglés). WhiteHouse.gov. Consultáu'l 19 de xunetu de 2011.
  6. «Exchange of Letters» (inglés). Permanent Observer Mission of Palestine to the United Nations (setiembre de 1978). Archiváu dende l'orixinal, el 17 de xineru de 2012. Consultáu'l 19 de xunetu de 2011.

BibliografíaEditar

  • Goldstein, Joel K. (1982). The Modern American Vice Presidency. Princeton University Press.
  • Tally, Steve (1992). Bland Ambition: From Adams to Quayle—The Cranks, Criminals, Tax Cheats, and Golfers Who Made It to Vice President. Harcourt.

Enllaces esternosEditar