Abrir el menú principal

Xī Kāng (en chinu, 嵇康; 223 - 262) foi un escritor, filósofu y poeta chinu de la dómina de los Tres Reinos. Ye unu de Los siete sabios del monte de bambú (竹林七賢), la so poesía ta marcada pol neotaoísmo, foi músicu y autor d'un testu sobre música 琴賦, foi executáu tocando la so música.

Xi Kang
Xikang.jpg
Vida
Nacimientu Suīxī Xiàn Traducir223 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Bandera de la República Popular China China
Fallecimientu

Luoyang262 [[(Gregorianu)]]

(38/39 años)
Causa de la muerte Decapitación
Familia
Fíos/es
Hermanos/es
Estudios
Llingües chinu
Oficiu
Oficiu compositor, escritor y filósofu
Cambiar los datos en Wikidata
Xi Kang tocando'l guqin
Esti ye un nome chinu; l'apellíu ye {{{1}}}.

NomeEditar

La trescripción del nome 嵇康 ye Xī Kāng, anque na actualidá tamién se trescribe como Jí Kāng.

Tamién se-y conocía como Shūyè, 叔夜, y Zhōngsàn Dàifu, 中散大夫.

BiografíaEditar

Xī Kāng dedicar a una vida retirao y contemplativo, qu'esperaba allargar dellos cientos d'años cola alimentación y un tipu de vida fayadizu. Sicasí, Xī Kāng namái llegó a los 40 años, morriendo executáu.

Xuntu con Liu Ling, Rouen Ji, Rouen Xian, Xiang Xiu, Wang Rong y Shan Tau ye unu de los Los siete sabios del monte de bambú. Xī taba especialmente próximu a Rouen Ji; la so rellación describíase como «más fuerte que'l metal y fragante como les orquídees». La esposa d'otru «sabiu» paez que quedó impresionada pola potencia sexual de Rouen Ji y Xi Kang tres espialos mientres l'actu sexual.[1]

ObraEditar

Como músicu y compositor Xī escribió Qínfù (琴赋, «Una composición nel guqin»), sobre la importancia y la calidá de la música, y Shēng wú āilè lùn (声无哀乐论, «Ausencia de sentimientos na música»). Tamién escribió sobre les práctiques taoístes p'allargar la vida en Yǎngshēng lùn (养生论, «Ensayu de la vida de la nutrición»), sobre'l pensamientu confucianista en Shisi Lun («Discursu de la individualidá») y munches otres temes.

Paez ser que la so obra tuvo influencia nos escritos de Gue Hong.

Na historiografía china considérase-y un enfant tarrecible de la hestoria del pensamientu y acérrimo enemigu de Confucio. Efeutivamente, Xī defendía nes sos obres la preeminencia de la razón frente a l'autoridá en forma d'anécdotes sobre grandes pensadores chinos, que s'emplegaben tradicionalmente como medios pa l'argumentación, duldando de l'autenticidá y credibilidá de tales hestories. Sicasí, él mesmu basábase en cites de testos confucianistes pa dar más pesu a los sos argumentos.

ReferenciesEditar

  1. Crompton, Louis (2006). Homosexuality & Civilization. Cambridge y Londres: Belknap. 0-674-02233-5.

Ver tamiénEditar