Abrir el menú principal

Adolfo Ballivián (La Paz, Bolivia; 15 de payares de 1831 - Nucchu, Chuquisaca, Bolivia; 14 de febreru de 1874) foi un militar, músicu y políticu bolivianon. Foi tamién el décimu octavu Presidente de Bolivia dende'l 9 de mayu de 1873 hasta que renunciu del so puestu, el 31 de xineru de 1874.[1]

Adolfo BalliviánPicto infobox character.png
ADOLFO BALLIVI N COLL.jpg
presidente de Bolivia

1873 - 1874
Tomás Fríes Ametller - Tomás Fríes Ametller
Vida
Nacimientu La Paz15  de payares de 1831
Nacionalidá Bandera de Bolivia Bolivia
Fallecimientu

La Paz14  de febreru de 1874

(42 años)
Sepultura Cementerio General de La Paz Traducir
Causa de la muerte cáncer de estómago Traducir
Familia
Padre José Ballivián
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu políticu
Signature of Adolfo Ballivián (1831-1874).svg
Cambiar los datos en Wikidata

BiografíaEditar

Adolfo Ballivián nació'l 15 de payares de 1831 na ciudá de La Paz, Bolivia. Foi fíu del ex Presidente bolivianu y héroe de guerra José Ballivián y Segurola. D'alta educación, tuvo la ocasión de viaxar por munchos llugares. Foi miembru de les fuercies armaes, orador, compositor de música clásica, escritor, y diputáu.

Dende bien neñu acompañó al so padre nes batalles de la Confederación Perú-Boliviana y participando tamién na Batalla de Ingavi.

Mientres los sos primeros viaxes, viviendo nel esiliu al pie del so padre, conoció en Valparaíso, Chile a Carmen Grimwood De cullá de Quillota, cola que se casó.

Presidente de BoliviaEditar

Tornando a la so tierra natal, exerció más tarde cargos como diputáu y periodista, pero tornó a Europa cuando se deterioraben les rellaciones ente'l Presidente Morales y el congresu y sociedá civil en 1872. Inda s'atopaba allá cuando'l so nome foi invocáu poles fuercies congresales y constitucionalistas como'l so candidatu nes eleiciones de 1873, llamaes con rapidez dempués del inesperáu asesinatu del presidente Agustín Morales (en payares de 1872). Foi escoyíu presidente no que posiblemente fueron les eleiciones más llimpies hasta esi puntu na hestoria boliviana.

Al so regresu, tresfirió-y el mandu a Tomás Fríes Ametller el 4 de mayu de 1873, y Ballivián Coll asina se convirtió nel presidente más nuevu na hestoria de Bolivia, siguiendo precisamente al más vieyu (Paz Estenssoro).

Ballivián gozu d'un periodu curtiu de la "lluna de miel" y entós enfrentó l'avezada oposición obstruccionista de políticos que yera típica d'esos tiempos. Tampoco lu ayudar qu'el so curtiu mandatu presidencial coincidió con una baxa global de los precios de la plata, hasta entós el productu d'esportación más importante pa Bolivia, xuntu col estañu. Yera nesti contestu que'l Congresu negó-y a Ballivián el so urxente pidíu de mercar dos nuevos buques de guerra n'Europa pa reequipar la precaria, práuticamente inesistente Armada Boliviana, arriendes de desafíos a la soberanía boliviana que emanaban nel Pacíficu per parte de Chile. Esti refugu del congresu sería bien llamentáu más tarde polos bolivianos, cuando la guerra contra Chile fixo erupción finalmente, en 1879.

Trágicamente, el Presidente Adolfo Ballivián sufrió un cáncer d'estómagu[2] solo meses dempués de llegar al poder, y morrió el 14 de febreru de 1874. Foi reemplazáu pol Presidente del Conseyu d'Estáu, el mesmu Tomás Fríes Ametller quien-y tresfiriera la presidencia solu nueve meses antes.


Predecesor:
Tomás Fríes Ametller
Presidente de Bolivia
9 de mayu de 1873 - 31 de xineru de 1874
Socesor:
Tomás Fríes Ametller

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. «Ballivián Coll, Adolfo (1831-1874).» (español). Consultáu'l 8 d'abril de 2013.
  2. «1874- Fina Adolfo Ballivián Coll» (español). Consultáu'l 8 d'abril de 2013.