Abrir el menú principal

13-07-2019 00:00

L'anacionalismu (dacuando traducíu como apatriotismu, nel orixinal sennaciismo en esperantu) ye una ideoloxía desenvuelta especialmente nel senu del movimientu esperantista, que nun acepta la esistencia de les naciones definíes como tales, y pretende un cosmopolitismu radical.

Trátase d'un enclín impulsáu nel senu de l'Asociación Anacional Mundial (SAT), especialmente pol so fundador Eugenio Lanti. Carauterízase por:

  • Refugu a participar en cualesquier llucha nacionalista
  • Defensa de los trabayadores escontra'l sistema económicu capitalista
  • Esperantismu más allá de la cuestión llingüística.

L'anacionalismu va más allá tamién del tradicional internacionalismu, nel sentíu de que nun acepta la mesma esistencia de les naciones y, nesti sentíu, esperimentó nos sos empiezos dellos enfrentamientos coles idees entós prevalentes nel movimientu comunista internacional. El so cosmopolitismu ye más radical, yá qu'emplega una llingua común (l'esperantu), y nun depende de los idiomes dominantes en cada coxuntura histórica.

HistoriaEditar

Los primeros miembros de SAT (fundada en 1921) consideraben l'anacionalismu como una especie d'ideoloxía xeneral del SAT, y gustába-yos llamase a sí mesmos sennaciulo (l'anacional). Sicasí, nesti contestu'l anacionalismu yera un términu que s'aplicó a delles idees non siempres bien definíes. Pa munchos miembros del SAT l'anacionalismu nesi momentu a cencielles quería dicir "internacionalismu proletariu más esperantu", una especie de versión obrera del homaranismu de Zamenhof, creador del esperantu.

Sicasí, a la fin de los años 20 entamaron a producise tensiones ente'l puntu de vista de los comunistes esperantistes, lideraos por Ernst Drezen, que teóricamente promovían el derechu d'autodeterminación y la llucha escontra'l colonialismu, y l'anacionalismu tal como lu entendía Lanti y una parte importante de la SAT, que preferíen omitir la variable nacional na llucha política.

Adulces Lanti foi precisando'l so pensamientu en dellos artículos. En 1928, publicó un folletu, La laborista esperantismo (L'esperantismu obreru), nel que dedicó un capítulu enteru a la definición de la doctrina nueva. L'esfuerzu remató en 1931 cola publicación del Manifesto de la Sennaciistoj (Manifiestu de los anacionalistes), que depués foi traducíu a dellos idiomes.

Pa sorrayar que la SAT caltenía'l so calter superpartidariu, creóse una faición anacionalista, qu'editó la so propia revista.

Tres la muerte de Lanti en 1947 l'anacionalismu sufrió un ciertu debilitamientu. Sicasí, nos años 80 alicó la faición anacionalista de la SAT, ya inda esisten sectores dientro del movimientu esperantista que caltienen l'oxetivu de cultivar y desenvolver les corrientes d'opinión universalistes y antinacionalistes, y d'oponese a les ideoloxíes etnicistes, puristes y partidaries de polítiques d'identidá, estendíes en ciertos ámbitos políticos.

Ver tamiénEditar

Enllaces esternosEditar