Abrir el menú principal
Cosmopolitismu, del griegu cosmos Κόσμος (el Universu) y polis Πόλις (ciudá). ye un conceutu qu'entepasa la idea d'un gobiernu mundial

Cosmopolitismu ye una teoría y un enfoque d'analís que sostien que tolos seres humanos na so diversidá formen parte d'una única comunidá, basada nuna moralidá compartida. Una persona que se xunta la idea de cosmopolitismu en cualesquier de les sos formes, denominar cosmopolita.

Oldea coles idees de patriotismu y nacionalismu.

Filosofía cosmopolitaEditar

Los raigaños del cosmopolitismu tienen el so orixe nel sieglu IV e.C. cuando Diógenes utilizó la pallabra cosmopolita” y definió el cosmopolitismu” que vien del griegu “kosmou polites” , siendo esti filósofu que dempués encabezaría la escuela cínica. Diógenes nació a fines del sieglu V e.C. en Sinope, na mariña meridional del mar negru, actual Turquía. Los cínicos refugaben la tradición y los ritos locales, polo xeneral lo que'l restu de la xente consideraba conducta “civilizada”. Pa él, tolos humanos podemos ser conciudadanos, inclusive si nun somos miembros d'una comunidá mundial única. Tamién se retoma la idea d'esti filósofu d'esmolecenos pola suerte que tienen los nuesos conxéneres, y de que podemos adoptar idees provenientes de too el mundu, pos val la pena la reciprocidá del aprendizaxe.

Diógenes dixo ser un ciudadanu del mundu”.

Cosmopolitismu na actualidáEditar

El cosmopolitismu puede entender dalgún tipu de gobiernu mundial (n'especial de democracia direuta mundial) o puede a cencielles referise a rellaciones, ente naciones o individuos de distintes naciones, más inclusives dende un puntu de vista moral, económicu, y/o políticu.

La comunidá cosmopolita pue tar basada nuna moralidá inclusiva, una relación según la cual los individuos de distintos sitios (estaos o naciones) establecen rellaciones ente sigo de mutuu respetu. Por casu, Kwame Anthony Appiah suxure la posibilidá d'una comunidá cosmopolita na cual individuos de distintos sitios (físicos, económicos, etc.) establecen rellaciones de respetu mutuu a pesar de les sos distintes creencies (morales, relixoses, polítiques, etc.). De madre inglesa y de padre ghanés Kwame fálanos de la problemática que tuvieron qu'enfrentar los sos padres de primeres, yá que tamién yeren de relixones distintes; la so madre anglicana y el so padre metodista. A los sos padres nun los importo esta situación, y fala de que taben abiertos a les idees de nueves cultures.

El cosmopolitismu ye universalidá más diferencia y acepta la idea del cambéu constante a la cual tase espuestu como ser humanu, la dignidá de cada ser humanu mora na so capacidá y derechu al autodominio, siendo esti quien tome les sos decisiones nes distintes sociedaes ensin qu'afecten a los sos conxéneres.

Nel contestu de cambeos constantes y de diversidá de contestos d'interacción, el cosmopolita ye l'individuu que llogra integrar la diferencia, el cambéu, y les diverses identidaes. Nesti sentíu Giddens (1997) afirma que "una persona puede aprovechase de la diversidá pa crear una identidá mesma específica qu'incorpore de manera favorable elementos de distintos ámbitos nuna crónica integrada. Asina, un cosmopolita ye aquel que saca fuercies precisamente d'atopase como na so casa nuna multiplicidá d'ambientes" (p. 242).

La conciencia cosmopolita sirve pa encontar nueves propuestes d'organización mundial que, amás de los estaos-nación, tengan en cuenta la participación ciudadana global y otros actores internacionales. David Held, por casu, propón un nuevu conveniu global ente los diversos actores políticos pa racionalizar el fenómenu de la globalización. Daniele Archibugi defende la democracia cosmopolita con una participación activa de los ciudadanos y les organizaciones non gubernamentales. Martín Ortega Carcelén apunta que yá se ta creando un sistema políticu global, que llama "cosmocracia", nel qu'intervienen principios fundamentales del orde internacional aceptaos polos más diversos países.

OposiciónEditar

Esisten dos clases d'enemigos del cosmopolitismu, los que nieguen la llexitimidá de la universalidá y los que nieguen la llexitimidá de la diferencia. Por casu podemos nun ser partes d'una relixón pero tenemos d'aceptar el pluralismu del Humanu.

Ver tamiénEditar

BibliografíaEditar