Anarquismu

(Redirixío dende Anarquistes)
Wikipedia:Wikipedia:Llista d'artículos que toa Wikipedia tien que tener/Archivu

Anarquismu o anarquía, yá que nun ye un "ismu". Nun ye un movimientu doctrinariu nin un pensamientu determináu.

Mikhaíl Bakunin, consideráu ún de los padres del anarquismu.
La bandera prieta ye ún de los tradicionales símbolos anarquistes

L'anarquismu o l'anarquía ye vivir ensin poder, dominación o autoridá.

"Nun hai, nin puede haber, creu o catecismu llibertarios".

Lo qu'esiste ye un garapiellu d'entamos xenerales, de conceiciones fundamentales y d'aplicaciones práutiques sobro les que s'establez un acuerdu ente individuos que camienten como enemigos de cualquier autoridá y que lluchen, solos o n'andecha, escontra toles sumisiones y violencies polítiques, económiques, intelectuales y morales que d'ella deriven.

Los pensadores clásicos más relevantes son Proudhon, Bakunin y Kropotkin, toos de calter coleutivista. A la fin del sieglu XIX, surdió una variante individualista basada na filosofía de Max Stirner. Esta nueva corriente marca la diferencia ente l'anarquismu clásico y l'anarcoindividualismu.

Pueden esistir, y esisten, estremaos tipos d'anarquistes, pero toos con un xeitu común que los dixebra de tolos otros tipos humanos. Esto ye'l negazu del principiu d'autoridá na cadarma social y el refugu a toles torgues que deriven de les instituciones basaes nesa norma. Asina, ye anarquista tou aquelli que niega l'autoridá y la combate. (...)

L'autoridá tien trés formes cimeres que xeneren trés tipos de coaición: 1ª la forma política: l'estáu; 2ª la forma económica: el capital; 3ª la forma moral: la relixón."

La educación ye'l pegoyu fundamental de la llucha antiautoritaria. El movimientu anarquista usa la educación pa tratar de facer a la persona llibrepensadora, consciente y crítica que seya quien a construyir la sociedá anarquista. Frutu d'esti trabayu educativu son los numberosos periódicos y llibros editaos poles organizaciones y sindicatos de tendencia anarquista y la creación de los ateneos llibertarios.

N'Asturies, na Segunda República, los principales nucleos anarquistes foron La Felguera y Xixón, organizaos al rodiu de la CNT. El final de la Guerra Civil supunxo pa toles organizaciones obreres un duru golpe del que l'anarquismu asturianu nun foi quien a recuperase.