Abrir el menú principal
Wikipedia:Wikipedia:Llista d'artículos que toa Wikipedia tien que tener/Archivu

Brahmagupta (598 - 670) foi un matemáticu y astrónomu indiu. El so padre foi Jisnugupta. Nació nel añu 598, posiblemente en Ujjain, onde vivió. Nesta ciudá de la zona central de la India atopaba'l más famosu y antiguu observatoriu d'astronomía del que Brahmagupta yera'l direutor.

BrahmaguptaPicto infobox character.png
Hindu astronomer, 19th-century illustration.jpg
Vida
Nacimientu Rayastán598 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Bandera de India India
Fallecimientu

670 [[(Gregorianu)]]

(71/72 años)
Oficiu
Oficiu matemáticu y astrónomu
Cambiar los datos en Wikidata
Brahmagupta

Ta consideráu'l más grande de los matemáticos d'esta dómina. Morrió nel añu 670. Ye posible que Brahmagupta fuera'l idealizador del conceutu del "cero" yá que na so obra Brahmasphutasiddhanta del añu 628 apaez per primer vegada esta idea. La obra trataba tamién sobre aritmética y númberos negativos en términos bien paecíos a los de la matemática moderna.

La fórmula de BrahmaguptaEditar

Artículu principal: Fórmula de Brahmagupta

N'el so obra atopa una regla pa la formación de ternes pitagóriques:

 

anque esta ye un cambéu de l'antigua regla babilónica, que perfectamente'l pudo conocer. La fórmula de Brahmagupta del área pa cuadriláteros, utilizar xuntu coles fórmules:

  y  

pa les diagonales, pa topar cuadriláteros que los sos llaos, diagonales y árees fueren toes elles númberos naturales.

La teoría d'ecuaciones indeterminaesEditar

Evidentemente Brahmagupta amaba la matemática por si mesma, yá que se plantegaba coses qu'escapaben a la práutica como los sos resultaos sobre cuadrilateros. Aparentemente foi'l primeru en dar una solución xeneral pa la ecuación diofántica llinial:

  con  .

Por que esta ecuación tenga soluciones, el máximu común divisor de   y   tien d'estremar a  , y Brahmagupta sabía que si   y   son primos ente si, entós toles soluciones de la ecuación vienen daes poles fórmules:

 ,  

onde   ye un enteru arbitrariu.[1][2]

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. Historia de la matemática, Carl B. Boyer. Alianza Editorial.
  2. Conteníu parcial o total llográu del Muséu de la Informática y Computación Aplicada.

Enllaces esternosEditar