Abrir el menú principal

La lletricidá (del griegu elektron, cuyo significáu ye ámbare) ye un fenómenu físicu cuyo orixe son les cargues llétriques y cuya enerxía manifiéstase en fenómenos mecánicos, térmicos, lluminosos y químicos, ente otros. Puédese observar de miente natural en fenómenos atmosféricos, por exemplu los rayos, que son descargues llétriques feches pola tresferencia d'enerxía ente la ionosfera y la superficie terrestre, (procesu complexu del que los rayos solo formen una parte). Otros mecanismos llétricos naturales podémoslos atopar en procesos biolóxicos, como'l furrulamientu del sistema nerviosu. Ye la base del furrulamientu de munches máquines, dende pequeños electrodomésticos hasta sistemes de gran potencia como los trenes d'alta velocidá, y asinamesmo de tolos preseos electrónicos. Arriendes ye esencial pal aniciu de sustancies químiques como l'aluminiu y el cloru.

También se noma lletricidá a la rama de la física qu'estudia les lleis que rixen el fenómeno y a la rama de la teunoloxía que lo usa n'aplicaciones práutiques. Dende que, en 1831, Faraday descubriera la miente d'aniciar corrientes llétriques por inducción —fenómenu que permite tresformar enerxía mecánica n'enerxía llétrica— convirtióse nuna de les formes d'enerxía más importantes pal desendolcu tecnológicu per aciu de la so facilidá d'aniciu y distribución y al so gran númberu d'aplicaciones. La lletricidá ye aniciada poles cargues llétriques, en reposu o en movimientu, y les interacciones ente elles. Cuando delles cargues llétriques tán en reposu relativu exércense ente elles fuercies electrostátiques. Cuando les cargues llétriques tán en movimientu relativu exércense tamién fuercies magnétiques. Conócense dos tribes de cargues llétriques: positives y negatives. Los átomos que conforman la materia contienen partícules subatómiques positives (protones), negatives (electrones) y neutres (neutrones). Tamién hai partícules elementales cargaes qu'en condiciones normales nun son estables, polo que manifiéstense namái en determinaos procesos como los rayos cósmicos y les desintegraciones radiactives.

La lletricidá y el magnetismu son dos aspeutos estremaos d'un mesmu fenómenu físicu, nomáu electromagnetismu, descritu matemáticamente poles ecuaciones de Maxwell. El movimientu d'una carga llétrica produz un campu magnéticu, la variación d'un campu magnéticu produz un campu llétricu y el movimientu aceleráu de cargues llétriques anicia ondes electromagnétiques (como nes descargues de rayos que pueden escuchase nos receitores de radio AM).

Per aciu de les crecientes aplicaciones de la lletricidá como vector enerxéticu, como base de les telecomunicaciones y pal procesamientu d'información, ún de los principales desafíos contemporáneos ye aniciala de mou más eficiente y col mínimu impautu ambiental.