Abrir el menú principal

Estrechu de Xibraltar

L'estrechu de Xibraltar vistu dende l'espaciu.
(El norte ta a la manzorga, de forma que la Península ibérica aparez a la izquierda y el norte d'África a la derecha).

L'estrechu de Xibraltar ye un estrechu que coneuta l'océanu Atlánticu y el mar Mediterraneu, y separta la España peninsular y Xibraltar, n'Europa, de Marruecos y la ciudá española de Ceuta, n'África. El so nome vien-y del Peñón de Xibraltar, un macizu rocosu xuníu por un istmu a la Península Ibérica que a la so vegada recibió esi nome a partir de la espresión árabe Jebel Tariq (el monte de Tariq) n'honor de Tariq ibn Ziyad, xeneral bereber que, tres de desembarcar nelli, dirixó la conquista musulmana de la Península Ibérica (sieglu VIII). L'estrechu ye conocíu n'árabe como Bab Al Maghrib (باب المغرب), la puerta del Oeste. Na Edá Media los musulmanes nomábenlu Al-Zuqaq, el Canal, mentantu que pa los romanos yera Fretum Gatitanum, l'estrechu de Cádiz, y nel mundu antiguu les Columnes d'Hércules (en griegu clásicu: αἱ Ἡράκλειοι στῆλαι).[1] .

Europa y África tán separtaes por una distancia mínima de 14,3 km nel puntu más estrechu del estrechu, que tien una profundidá d'ente 300 y 900 m[2]. Hai barcos que crucien varies vegaes al día l'estrechu, que la so oriella española ta protexida embaxu la figura de parque natural (Parque natural del Estrecho).


ReferenciesEditar

  1. Strabo Geographia 3.5.5.
  2. Robinson, Allan Richard y Paola Malanotte-Rizzoli, Ocean Processes in Climate Dynamics: Global and Mediterranean Examples. Springer, 1994, p. 307, ISBN 0-7923-2624-5.
Esti artículu ye un entamu. Pues ayudar a la Wikipedia n'asturianu ampliándolu.