Abrir el menú principal

Gregorio IV. (* Roma, (¿?) – † 11 de xineru de 844). Papa nᵘ 101 de la Ilesia católica de 827 a 844.

Gregorio IV
Greg4papa.jpg
101. Papa

ochobre 827 (Gregorianu) - 25 xineru 844 (Gregorianu)
Valentín Traducir - Sergio II
Vida
Nacimientu Roma790
Nacionalidá Estaos Pontificios
Fallecimientu

Roma25  de xineru de 844

(53/54 años)
Sepultura basílica de San Pedru
Oficiu
Oficiu clérigu y sacerdote católicu
Llugares de trabayu Roma y Estaos Pontificios
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Orde relixosa Orde de San Benitu
Cambiar los datos en Wikidata

Fíu d'un patriciu romanu, exercía les funciones de presbíteru en Roma cuando ocupó'l solio pontificiu. Escoyíu Papa pocu dempués de la muerte de Valentín, nun foi ordenáu obispu hasta'l 5 de xineru de 828 por esperar la confirmación imperial.

Manifestó resistencia p'aceptar el pontificáu siendo necesariu lleva-y por fuercia dende la ilesia de San Cosme y San Damián onde s'atopaba.

Reedificó el puertu de Ostia, fortificar con muralles y castiellos y dio-y el nome de Gregorio Polis.

A pesar del xuramentu de fidelidá qu'emprestara al emperador Luis el Piadosu, xunir a Lotario I na rebelión contra'l so padre, aidáu polos dos fíos del primer matrimoniu y acompañólu nel viaxe qu'al mandu de el so exércitu fixo a Francia pa destronar a Luis. La mayoría de los obispos franceses defendió al so lexítimu soberanu y habiendo sabíu que Gregorio pensaba llanzar la escomunión contra ellos, los obispos escribiéron-y una enérxica carta na que-y dicíen que pa nada dependíen del papa nos asuntos interior y peculiar de la ilesia gala y que si Gregorio los escomulgaba, toos dixebrar d'él, despreciando los cánones.

Gregorio IV.

El Papa fixo qu'unu de los del so partíu escribiera una Memoria en sentíu contrariu y él mesmu dirixióse a los obispos aponderando hasta lo sumo la dignidá papal con poder bien cimera al secular polo que taben ellos obligaos a obedecer los sos ordes entá en contraposición a les del emperador. Los fíos rebalbos, aidaos pol Papa consiguieron destronar al so padre, impone-y penitencia pública y recluyi-y nun monasteriu hasta que la discordia mesma de los fíos volvió asitiar a Luis nel tronu imperial.

Enllaces esternosEditar