Abrir el menú principal

Hermann Scheer (29  d'abril de 1944Wehrheim - 14  d'ochobre de 2010Berlín) foi un socialdemócrata miembru del Bundestag Alemán (Parllamentu), presidente d'Eurosolar (Asociación Europea d'Enerxíes Anovables) y Presidente Xeneral del Conseyu Mundial d'Enerxíes Anovables.[1] En 1999, Scheer foi galardonáu col Premiu "Sustentu Correctu" pol so "incansable trabayu pa la promoción de la enerxía solar en tol mundu ".[2]

Hermann ScheerPicto infobox character.png
Hermann Scheer 02.jpg
miembru del Bundestag alemán

4 payares 1980 - 29 marzu 1983
sustituto en la Asamblea Parlamentaria del Consejo de Europa Traducir

29 xunu 1983 - 3 mayu 1987
Representante de l'Asamblea Parllamentaria del Conseyu d'Europa

3 mayu 1987 - 1 abril 1991
sustituto en la Asamblea Parlamentaria del Consejo de Europa Traducir

22 abril 1991 - 25 xineru 2010
Vida
Nacimientu Wehrheim29  d'abril de 1944
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Llingua materna alemán
Fallecimientu

Berlín14  d'ochobre de 2010

(66 años)
Sepultura Friedhof Heerstraße
Estudios
Estudios Universidá de Heidelberg
Llingües alemán
Oficiu
Oficiu políticu, escritor de non ficción, economista y nadador
Llugares de trabayu Bonn
Premios
Miembru de Aconceyamientu Parllamentariu del Conseyu d'Europa
Creencies
Partíu políticu Partíu Socialdemócrata d'Alemaña
IMDb nm2821288
www.hermannscheer.de/en/
Cambiar los datos en Wikidata

Scheer considera que la continuación de los patrones actuales de suministru y usu d'enerxía estropien al mediu ambiente, cola enerxía anovable como la única alternativa realista. Scheer llegó a la conclusión de que ye téunica y ambientalmente vidable aprovechar abonda radiación solar pa llograr un reemplazu total de la enerxía foclear (fósil y nuclear) por un sistema d'enerxía anovable global. La principal torga que vía pa esi cambéu yera políticu, non téunicu o económicu.[2] En 1999 foi unu de los iniciadores de les primes alemanes a les enerxíes anovables, que foi la fonte principal del aumentu de les enerxíes anovables n'Alemaña mientres los años posteriores.

LlibrosEditar

  • L'imperativu enerxéticu, 2011, Icaria Editorial, ISBN 978-84-9888-354-1 .
  • Autonomía Enerxética , El Casu Social, Teunolóxicu Y Económicu Pa Les Enerxíes Anovables, 2006, Earthscan , ISBN 184473556 .
  • Una manifiesta Cortil , 2005, Earthscan, ISBN 1-902916-51-4 .
  • La Economía Solar, la enerxía anovable pa un futuru sostenible mundial, 2004, Earthscan, ISBN 1-84407-075-1 .
  • Economía Solar Global, estratexes pa la modernidá ecolóxica, 2000, Galaxa Gutenberg, ISBN 84-8109-315-7.
  • Estratexa solar, 1993, Círculu de Llectores, ISBN 84-226-4653-6.

CitesEditar

La enerxía solar nun ye una enerxía alternativa: ye la enerxía

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

Enllaces esternosEditar