Llanura indoganxética

La llanura indogangética ye una fértil planicie de 2,55 millones de km² (unos cinco vegaes la superficie d'España) qu'entiende la mayor parte del norte y este de la India, l'este de Paquistán y Bangladex. La rexón toma'l so nome de los ríos Indo y Ganges, ya inclúi un gran númberu d'árees urbanes. Llinda pel norte col cordal del Himalaya, qu'alimenta los sos numberosu ríos y ye la fonte del fértil ábanu depositáu a lo llargo de la rexón polos dos sistemes de ríos, al sur cola pandu Chota Nagpur y les sierres de Vindhya y Satpura, y al oeste cola meseta iranina.

Situación de la llanura indogangética.

HistoriaEditar

La rexón ye conocida pola Cultura del valle del Indo, que ye responsable de la nacencia de l'antigua cultura del sur d'Asia. El planu y fértil terrenal facilitó'l surdimientu y espansión de dellos imperios, incluyendo'l Imperiu Gupta, Jarsha Vardhana, Magadha, Imperiu Maurya, Dinastía Pala, Imperiu mogol y Sultanatu de Delhi —toos ellos tuvieron centros políticos y demográficos na llanura indogangética—. Mientres el Periodu védicu de la hestoria de la India, esta rexón foi conocida como la tierra de los arios, y mientres el periodu islámicu, como Indostán, derivación del términu persa pal ríu Indo. Darréu esti términu usar pa referise a tola India.[1]

ReferenciesEditar