Abrir el menú principal

Lorenzo Rodríguez-Castellano

Lorenzo Rodríguez-Castellano (1905Bisuyu - 1986Uviéu) foi un filólogu y bibliotecariu español.[1][2]

Lorenzo Rodríguez-CastellanoPicto infobox character.png
Vida
Nacimientu Bisuyu1905
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

Uviéu1986

(80/81 años)
Estudios
Estudios Universidá Complutense de Madrid
Llingües castellanu
asturianu
Oficiu
Oficiu filólogu, bibliotecariu y escritor
Premios
Cambiar los datos en Wikidata

BiografíaEditar

Realizó los sos estudios en Madrid, llicenciándose en Filosofía y Lletres na Universidá Central, onde se doctoró en Lletres con premiu estraordinariu en 1931. En rematando la so formación incorporar al Centru d'Estudios Históricos. Ellí, so la coordinación de Tomás Navarro Tomás y xunto a Manuel Sanchís Guarner, Francesc de Borja Moll y Aníbal Oteru, ente otros, trabayó na recoyida d'información que tenía de sirvir de base pa la ellaboración del Atles Llingüísticu de la Península Ibérica. El proyectu paralizar mientres la Guerra Civil (1936-1939) y nun foi retomáu hasta 1947. Munchos de los collaboradores finaron o tuvieron de colar al esiliu, casu del propiu Tomás Navarro Tomás. Rodríguez-Castellanu, home d'idees progresistes, optó pol llamáu esiliu interior» al rematar el conflictu[1] y, tres trate afeutáu mientres un tiempu por les depuraciones de la dictadura, pudo retomar la so actividá profesional al llograr en 1944 ingresar por oposición como funcionariu nel Cuerpu d'Archiveros y Bibliotecarios. En 1946 foi nomáu primer direutor del Centru de Biblioteques d'Asturies, proyectu qu'impulsara y del que foi responsable hasta la so xubilación en 1976. La guerra y la posguerra, llevaren al expurgo, clausura y zarru d'ateneos y biblioteques, y amenorgáu estes a la so mínima espresión n'Asturies. Mientres los trenta años que foi direutor, Rodríguez-Castellanu destacó pol so trabayu en biblioteconomía, según pola proyeición, coordinación y notable dotación y espansión de les biblioteques públiques asturianes, trabayu que resultó un modelu a siguir nel restu d'España. En 1948, retomó tamién la so faceta como autor d'obres sobre filoloxía y fonética qu'empecipiara nos años 1930.

Académicu de númberu del Real Institutu d'Estudios Asturianos, llogró'l Premiu Luis Vives del Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques (CSIC) pola so obra, Aspeutos del bable occidental y l'encomienda de la Orde d'Alfonsu X el Sabiu pol so llabor profesional.

ObresEditar

Rellación non refecha de les sos obres:[2]

  • La frontera del andaluz, (con Tomás Navarro Tomás, 1932)
  • L'aspiración de la "h" nel Sur y Oeste d'España (1936)
  • La fala de Cabra, (con Adela Palaciu, 1948)
  • La variedá dialeutal del Altu Ayer, (1952)
  • El soníu [ts] (<1-, -11-) del dialeutu asturianu, (1953)
  • Aspeutos del bable occidental, (1954)
  • Estáu actual de la "h" aspirada na provincia de Santander, (1954)
  • Contribución al vocabulariu del bable occidental, (1957)
  • Tomu I: Atles llingüísticu de la Península Ibérica, (1962)
  • La diptongación de "y" y "o" na fala d'un pueblu pesqueru d'Asturies (1963)
  • Exercicios de pronunciación española (1965)

ReferenciesEditar

Enllaces esternosEditar