Mandulis ye'l nome griegu del dios Meruel, d'orixe nubiu, que personifica la mocedá solar na mitoloxía exipcia. Foi identificáu col Sol y la lluna llena, como güeyos que-y daben agudez visual.

Nome exipciu: Meruel (otres grafíes: Merw, Merwl, Merwil, Merweter, Menrwil o Menlil). Nome griegu: Mandulis.

Baxorrelieve de Mandulis, nel templu de Kalabsha en Nubia.
Mandulis representáu como varón nel templu de Kalabsha.
La inscripción de Esmet-Akhom. Los postreros xeroglíficos fueron grabaos nel templu de File (Exiptu), el 24 d'agostu de 394. Yera una invocación al dios Mandulis.[1]

IconografíaEditar

Representábase-y en forma de varón o de neñu, tocáu cola corona Hemhem, cuernos retorcigañaos, altes plumes, discu solar y cobres.

Tamién s'amuesa como un ferre con cabeza humana, peñáu nubiu, cola corona Atef, cuernos horizontales, dos altes plumes, motivos vexetales y discos solares.

Delles vegaes tamién se-y representa como un lleón.

MitoloxíaEditar

Foi consideráu fíu d'Isis y Osiris polos griegos. Tamién se-y acomuñar con Satis, diosa de la primer tabayón del Nilo, y con Uadyet, diosa de Buto.

SincretismuEditar

Rellacionábase-y con Ra, anque nel primer tabayón acomuñábase-y a Osiris. Foi identificáu con Horus nel periodu ptolemaicu y romanu.

CultuEditar

Mandulis yera un dios veneráu na Baxa Nubia y, especialmente, polos blemios, nómades de la rexón ente'l ríu Nilo, de la primera al segundu tabayón, y la mariña del mar Coloráu, últimos paganos fieles a la relixón exipcia, qu'entá adorar nel sieglu VI. Podía vese la so pequeña capiya na isla de la diosa Isis, en File. Recibió cultu en Kalabsha, mientres el reináu d'Augustu.

Meruel
en xeroglíficu
O6Z3G43Y23
{{{3}}}


ReferenciesEditar

  1. Devauchelle, Didier: Bulletin de la société française d'égyptologie, 131 (1994), p. 16-18.
Referencies dixitales

Enllaces esternosEditar