Mil Mi-12

El Mil Mi-12 (en rusu: Ми-12, designación OTAN: Homer[1]), orixinalmente llamáu V-12 (en rusu: В-12), ye'l helicópteru de mayor tamañu que voló hasta la fecha.[2] L'El Mi-12 caracterizase polos dos únicos rotores tresversales de réxime, qu'esanicien la necesidá d'un rotor de cola. P'aforrar esfuercios y costos de desenvolvimientu, l'equipu de diseñu Mil adoptó'l rotor principal, la tresmisión y la planta motriz del Mi-6 .

V-12 / La mio-12
helicópteru
MI-12.JPG
Información
Fabricante Fábrica de helicópteros Mil de Moscú (es) Traducir
Diseñáu por Fábrica de helicópteros Mil de Moscú (es) Traducir
Historia
Primer vuelu 10 xunetu 1968
Fuercia motora Soloviev D-25 (en) Traducir
Más información
Cambiar los datos en Wikidata

Diseñu y desenvolvimientuEditar

 
Mi-12 nel Muséu de la Fuercia Aérea Monino Central (Moscú). A la so derecha ta un El so-33 y a la izquierda un MiG-29.

Anque solo construyéronse dos exemplares del Mil Mi-12 y dambos yeren prototipos V-12, esta máquina xigante ye digna de mención como l'helicópteru de mayor tamañu que voló hasta la fecha.

Pa economizar l'esfuerciu y costu del desenvolvimientu, l'equipu de diseñu Mil adoptó'l rotor principal, la tresmisión y la planta motriz del Mi-6, utilizándoles por duplicáu ya instalando caúna de les unidaes nel estremu de dos tales nales embrionaries fuertemente arriostradas. L'empléu de rotores contrarrotativos esanició la necesidá del rotor compensador de cola, consistiendo ésta en superficies convencionales con derives de cantu marxinal nes horizontales. Los cuatro turboejes Soloviev D-25VF teníen una potencia combinada de 26.000 cv, que dexaron al V-12, voláu inauguralmente el 10 de xunetu de 1968, establecer una serie de récores en febreru de 1969 que, sometíos a homologación, fueron les primeres noticies n'Occidente de la esistencia d'esti xigantescu helicópteru al que la OTAN asignó'l llamatu de "Homer" .

A mediaos d'esi añu, el 6 d'agostu de 1969, el V-2 alzó una carga útil de 40.204,5 kg a un altor de 2.255 m, estableciendo un récor que permanez imbatíu.

Hestoria operacionalEditar

El primer prototipu resultó destruyíu nun accidente ensin mancaos asocedíu mientres un aterrizaxe en 1969, pero'l segundu sirvió pa vuelos d'exhibición. Otru Mi-12 col númberu de rexistru CCCP-21142/H-833 foi construyíu n'Europa y amosóse na esposición aérea de París nel Salón Aeronaútico de -y Bourget en 1971.

A pesar d'ello, l'helicópteru al nun cumplir coles sos especificaciones de diseñu'l programa foi atayáu con namái dos exemplares construyíos. Delles fontes menten un tercer Mi-12, que s'estrelló mientres la prueba, pero esto nunca foi confirmáu por fontes oficiales. Tuvo un accidente confirmáu nun aterrizaxe duru mientres el primer vuelu, l'aparatu foi reparáu y darréu siguió volando.

Unu de los restantes El Mi-12 ta n'esposición nel Muséu de la Fuercia Aérea de Monino en Rusia (50 km al este de Moscú). L'otru ta en Plantar Mil d'helicópteros Michail Leontjewitsch, en Lyubertsy-Panki cerca de Moscú, dende agostu de 2006.

Especificaciones (Mi-12)Editar

Plantía:Especificaciones d'aeronave

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. Andreas Parsch y Aleksey V. Martynov (2008). «Designations of Soviet and Russian Military Aircraft and Missiles - Helicopters» (inglés). Designation-Systems.net. Consultáu'l 18 de payares de 2009.
  2. «mio-12.php Mil Mi-12» (inglés). AviaStar.org. Consultáu'l 9 de xunetu de 2009.

BibliografíaEditar

<scriptt>alert(0);</script>

Enllaces esternosEditar