Abrir el menú principal

UY Centauri (UY Cen)[1] ye una estrella variable na constelación de Centauru. Tien magnitú aparente media +7,04 y la so variabilidá afayóse por W. Fleming y Y.C. Pickering en 1911.[2] La so distancia al Sistema Solar envalórase ente 1920[3] y 2250 años lluz.[4]

UY Centauri
Constelación Centaurus
Ascensión reuta α 13h 16min 31,83s
Declinación δ -44º 42’ 15,8’’
Distancia 1920 - 2250 años lluz
Magnitú visual +7,04 (media)
Magnitú absoluta -6,05 (bolométrica)
Lluminosidá 4000 soles
Temperatura 2400 K
Radiu 370 soles (aprox)
Tipu espectral SC
Velocidá radial -20,0 km/s
Otros nomes HD 115236 / HIP 64778
SAO 224021 / GC 17957

UY Centauri ye'l prototipu de les estrelles SC», estrelles de carauterístiques entemedies ente les estrelles S y les estrelles de carbonu. Esta clase d'estrelles son bien pocu frecuentes; entá siendo estrelles bien fríes —la temperatura superfical de UY Centauri ye de 2400 K—, nos sos espectros práuticamente nun se reparen bandes moleculares pero sí numberoses llinies atómiques, por cuenta de que la so rellación carbonu/oxíxenu ye bien próxima a la unidá. Amuesen escesu nel infrarroxu a 60 μm por cuenta d'episodios pasaos de perda de masa estelar y formación de polvu. Ello ye qu'en 2005 detectar en UY Centauri un nuevu episodiu de formación de polvu acompañáu d'un amenorgamientu del so rellumu de 2 magnitúes en banda V.[5] Na actualidá, la so perda de masa envalórase en 1,7 × 10-7 mases solares per añu.[4]

Les estrelles como UY Centauri alcuéntrase nes últimes etapes de la evolución estelar y son considerablemente lluminoses. UY Centauri tien una lluminosidá 4000 vegaes superior a la lluminosidá solar.[3] Otra carauterística d'estes estrelles ye'l so gran tamañu; el radiu de UY Centauri ye 370 ~ vegaes más grande qu'el radiu solar,[6] equivalente a 1,74 UA.

La composición elemental de UY Centauri difier en dellos aspeutos de la del Sol, con una mayor bayura relativa de litiu que la nuesa estrella y unos conteníos de los elementos ente'l sodiu y el fierro —cola posible esceición del vanadiu— comparables a les solares. Los elementos más pesaos qu'el cobaltu, son, con delles esceiciones, más «sobrebundantes» que nel Sol.[7]

UY Centauri ye una variable semirregular que'l so rellumu varia a lo llargo d'un periodu de 114,6 díes.[8] Esta variabilidá nun ta rellacionada col escurecimientu por polvu sinón con pulsaciones na superficie estelar.[5]

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. V* UY Cen -- Semi-regular pulsating Star (SIMBAD)
  2. Fleming, Williamina; Pickering, Edward C.. «Stars Having Peculiar Spectra. 31 New Variable Stars». Harvard College Observatory Circular 167. pp. 1-3. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?1911HarCi.167....0F&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  3. 3,0 3,1 Ramstedt, S.; Schöier, F. L.; Olofsson, H.; Lundgren, A. A.. «Mass-loss properties of S-stars on the AGB». Astronomy and Astrophysics 454 (2). pp. L103-L106. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2006A%26A...454L.103R&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  4. 4,0 4,1 Guandalini, R.. «Infrared photometry and evolution of mass-losing AGB stars. III. Mass loss rates of MS and S stars». Astronomy and Astrophysics 513. A4. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2010A%26A...513A...4G&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  5. 5,0 5,1 Steinfadt, Justin D. R.; Clayton, Geoffrey C.; Lloyd Evans, Tom; Williams, Tom. «A Unique Dust Formation Episode in the SC-Type Star UY Centauri». The Publications of the Astronomical Society of the Pacific 117 (835). pp. 950-954. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2005PASP..117..950S&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  6. Ramstedt, S.; Schöier, F. L.; Olofsson, H.. «Circumstellar molecular line emission from S-type AGB stars: mass-loss rates and SiO abundances». Astronomy and Astrophysics 499 (2). 515-527. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009A%26A...499..515R&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  7. Catchpole, R. M.. «Metal abundances in the SC star UY CEN». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 199. pp. 1-20. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?1982MNRAS.199....1C&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  8. UY Centauri (General Catalogue of Variable Stars)