Antonio Ortega

escritor, políticu y profesor asturianu

Antonio Ortega y Fernández de la Granda (13  de payares de 1903Xixón - 18  de marzu de 1970Caraques) foi un escritor, políticu y profesor asturianu que finó esiliáu en Caraques (Venezuela). La so vida discurrió ente la docencia, el periodismu, la lliteratura y la política. Foi profesor ausiliar de Bioloxía Xeneral de la Universidá d'Uviéu.

Antonio OrtegaPicto infobox auteur.png
Vida
Nacimientu Xixón13  de payares de 1903
Nacionalidá Flag of Spain.svg España
Muerte

Caraques18  de marzu de 1970

(66 años)
Estudios
Estudios Universidá d'Uviéu
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu escritor, políticuprofesor
Creencies
Partíu políticu Izquierda Republicana
Cambiar los datos en Wikidata

Ortega estudió'l bachilleratu en Xixón, llicencióse de Ciencies Químiques na Universidá d'Uviéu en 1923 y doctoróse en Madrid. Los sos primeros trabayos como docente tuvieron llugar como caderalgu d'institutu en Tortosa (Tarragona) , siendo treslladáu depués a la ciudá d'Uviéu.

La so carrera lliteraria entamó nos años venti asoleyando rellatos curtios y participando en concursos lliterarios, ganando en 1925 el convocáu pol diariu madrilán El Imparcial cola narración Apolinar González.

Dirixó'l periódicu "Avance" y, en representación del partíu políticu Izquierda Republicana foi conseyeru de Propaganda del Conseyu d'Asturies y más tarde nel Conseyu Soberanu d'Asturies y Lleón tres l'españíu de la Guerra civil española. Enantes del güelpe d'estáu collaborara con diarios como "El Imparcial", de Madrid, y revistes madrilanes como "Nuevo Mundo" y "Blanco y Negro".

Cola ocupación d'Asturies llogra fuxir, como miles d'asturianos pol Puertu El Musel direición a Francia. Dende Francia llegará a Barcelona (Cataluña) y onde tará con cargos militares hasta la ocupación de Cataluña saliendo pelos Pirineos pa Francia, dende ellí marchará p'América. Tará esiliáu en Cuba dende mediaos de 1939 y ellí sedrá nomáu xefe d'información de la prestixosa revista Bohemia, hasta xineru de 1954, que baxo la direición de Miguel Ángel Quevedo escomencipia a tener proyeición continental y que sedrá la revista de mayor tirada n'español.

Nel esiliu continuó'l so compromisu cola política republicana, siendo miembru del Círculo Republicano Español y fundando l'Agrupación d'Izquierda Republicana en Cuba, filial de la de Méxicu.

Tres un breve pasu por Estaos Xuníos asentaráse en Venezuela onde sacará dalgún tiempu la revista Bohemia Libre y onde morrerá en 1970.

Premios LliterariosEditar

  • El convocáu pola revista "Nuevo Mundo" en 1931, col cuentu "Yemas de coco".
  • El de "Blanco y Negro" en 1936, con "Siete cartas a un hombre";
  • El premiu de cuentos de la revista "Lena" (editada en La Pola, n'abril de 1969, pol cuentu "Lauri", fecháu un mes enantes en Venezuela.
  • Internacional de Cuentos Hernández Catá en 1945 con "Chino olvidado".
  • Tamién tuvo un premiu en payares de 1943 por "Primavera en Europa".

ObresEditar

  • Siete Cartas a un Hombre (1936)
  • Yemas de coco y otros cuentos (1959) (esbilla de rellatos)
  • Ready (novela)

ReferenciesEditar

Enllaces esternosEditar