Abrir el menú principal

Bocáu de calamares

Bocáu de calamares en baguette acompañáu d'una caña (vasu de cerveza).
Bocáu de calamares.
Bocaos de calamares bravos en Zaragoza acompañaos d'una caña

El bocáu de calamares ye una especialidá culinaria bien frecuente n'España consistente en, o bien calamares rebozados en farina y tostaos n'aceite que suel ser d'oliva, o bien la versión más sofisticada que ye tou lo anterior más un mueyu de tomate picante y mayonesa con ayu similar a la de les pataques braves.[1] Suelse sirvir caliente, acabante faer. Esti tipu de bocáu (la versión senciella ensin mueyu) ye bien popular en Madrid y puede atopase na mayoría de los chigres de la capital española, siendo bien típicu de la Plaza Mayor de Madrid y unu de los golores carauterísticos de dicha plaza.[2] En Zaragoza ye tradicional la versión sofisticada del bocáu de calamares, col mueyu picante (tomate, mayonesa y ayu), y denominase bocáu de calamares bravos,  que se sirve en tolos chigres de callar Cinco de marzu y Moneva.[cita [ensin referencies]

Bocáu de calamares bravos típicu de Zaragoza

PreparaciónEditar

Suelse cortar los calamares en rodajas con forma d'aníu d'un centímetru de grosez, y se rebozan con farina y lleldu químicu. Tres esta preparación inicial tostar n'aceite ferviendo llixeramente hasta que queden doraos.[3] En Zaragoza añediríase-y el mueyu a base de tomate picante, mayonesa y ayu. Per otra parte suelse rebanar el pan.[2] Yera costume sirvise con un pan lleno de miga.[4] Apocayá suélense usar les baguettes ellaboraes n'el mesmu establecimientu a partir de pasta primeramente conxelao que xeneralmente se suel cortar per un sitiu dándo-y en cada local un toque carauterísticu.

ServiciuEditar

Dacuando #añedir al platu de calamar tostáu un pocu de llimón estrumíu pa dar sabor, y tamién ye común amesta-y mayonesa. Suelse acompañar con una caña de cerveza bien frío. Los calamares suelen ser sirvíos nun pan que abrese namái nun llau y rellénase coles pieces frites.

VariantesEditar

El bocáu de rabas ye bien popular nel norte d'España, onde les costes apurren el calamar frescu. La forma de preparación ye similar a la versión madrilana (non a la de Zaragoza que ye más sofisticada) y pueden atopase en diversos chigres y restoranes de Cantabria, según del País Vascu. En Madrid, esisten hasta "Rutes del Bocáu de Calamares" que dexen afayar variantes del bocáu.[5]

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. Néstor Luján, (1994), "Como piñones mondados, Cuento de Cuentos de Gastronomía",Ed. Folio,Barcelona, pp:123
  2. 2,0 2,1 Joaquín de Entrambasaguas, (1971), "Gastronomía Madrileña", Instituto de Estudios Madrileños, páx. 23
  3. Manuel Martínez Llopis, Simone Ortega, (1987), «La cocina típica de Madrid», Alianza Editorial. páx. 311
  4. Francisco Gómez Porro, (2003), La conquista de Madrid: paletos, provincianos e inmigrantes, Silex Ediciones, Madrid, páx. 170
  5. «Ruta del Bocadillo de Calamares» (español).