Abrir el menú principal
Quercus robur una de les especies de carbayos.

El términu carbayu utilizar pa referise a munches especies d'árboles del xéneru Quercus, nativu del hemisferiu norte, y dacuando tamién a especies d'otros xéneros de la mesma familia (Fagaceae) o inclusive d'otres families, como nel casu de delles especies suramericanes de Nothofagus (fam. Nothofagaceae). En sentíu estrictu del términu, na península ibérica los carbayos entienden les siguientes especies:[1] Quercus faginea Lam., Quercus humilis Miller, Quercus petraea (Mattuschka) Liebl., Quercus pyrenaica Willd., Quercus robur L. y Quercus rubra L.

Nel so usu orixinariu'l términu, deriváu del llatín robur, designa a especies europees de Quercus de fueyes blandes, de cantu tropezosu, caduques o marcescentes, mesmes de climes templaos oceánicos; o bien de variantes fresques, por altitú, del clima mediterraneu.

Nel hemisferiu norte, ye posible atopalo tantu en climes fríos como tropicales n'Asia y América. El so desenvolvimientu algamar a los 200 años y hai datos de llegar a los 1.600 años.

Un monte de carbayos recibe'l nome de robleda, carbayeda o carbayera.[2]

EspeciesEditar

El más notable de los carbayos europeos ye Quercus robur, el carbayu común, la especie forestal dominante na aguada atlántica d'Europa. Asina, esta variedá recibe los nomes de carballo en Galicia, na frontera estremeña con Portugal, y en Zamora (La Carballeda y Sanabria), carbayu n'Asturies y cajiga en Cantabria. El carbayu común crez en suelos con mugor polo que na península ibérica solo abonda bonal nos cordales húmedos o les rexones más septentrionales. Nun se suel emplegar en silvicultura dáu la so lenta crecedera, pero la so madera, de tipu dura, ye una de les más apreciaes.

Otra especie d'ecoloxía asemeyada ye Quercus petraea, el carbayu albar. De les especies mediterránees la más estendida na península ibérica ye Quercus pyrenaica, sobremanera poles elevaciones en redol a la Meseta Norte. [3]

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. «Busca del términu "carbayu"». Árboles Ibéricos (2013). Archiváu dende l'orixinal, el 24 de setiembre de 2015. Consultáu'l 24 de setiembre de 2015.
  2. Academia de la Llingua Asturiana (2017), «carbayeda» (2000 edición), Uviéu: KRK ediciones, ISBN 84-8168-208-x, http://www.academiadelallingua.com/diccionariu/index.php?pallabra=carbayeda 
  3. [1]

Enllaces esternosEditar