Abrir el menú principal

Christiana Figueres

Karen Christiana Figueres Olsen (7  d'agostu de 1956San Xosé) ye una antropóloga,[1] economista y analista costarricense.

Christiana FigueresPicto infobox character.png
Christiana Figueres in London - 2018 (39536174340) (cropped).jpg
Vida
Nacimientu

San Xosé7  d'agostu de 1956

(63 años)
Nacionalidá Bandera de Costa Rica Costa Rica
Familia
Padre José Figueres Ferrer
Madre Karen Olsen Beck
Hermanos/es
Estudios
Estudios Universidá de Swarthmore
London School of Economics
Llingües castellanu
inglés
alemán
Oficiu
Oficiu diplomática, economista y política
Emplegadores Organización de les Naciones Xuníes
Premios
Creencies
Partíu políticu Partido Liberación Nacional Traducir
www.christianafigueres.com/
Cambiar los datos en Wikidata

Foi nomada Secretaria Executiva de la Convención Marco de Naciones Xuníes sobre'l Cambéu Climáticu (CMNUCC), el 17 de mayu de 2010,[2] reemplazando a Yvo de Boer, qu'anunciara[3]que dexaría'l puestu'l 1 de xunetu d'anguaño. Figueres foi miembru del equipu de negociación de Costa Rica dende 1995, participando nes negociaciones tantu de la CMNUCC como del Protocolu de Kyoto. Collaboró nel diseñu de los principales preseos pa faer frente al cambéu climáticu y ye una promotora fundamental de la participación activa d'América Llatina na Convención. Nel 2016 foi nomada pola revista TIME como unu de los 100 personaxes más influyentes del mundu.

A partir del 7 de xunu de 2016, llanza la so candidatura pa la secretaria xeneral de la ONX. Sofitada pol Gobiernu de Costa Rica, a partir d'esta fecha la Sra. Figueres y el Gobiernu de Costa Rica dar a la xera de consiguir los votos necesarios pa ganar la eleición.

BiografíaEditar

Ye fía de Karen Olsen Beck y José Figueres Ferrer, que fuera presidente de Costa Rica en trés causes. La llicenciada Figueres tien una llarga trayeutoria dientro de la Convención Marco de les Naciones Xuníes sobre'l Cambéu Climáticu. Foi miembru del forno negociador de Costa Rica de la CMNUCC y del Protocolu de Kioto dende 1995, con dedicación esclusiva a la tema de cambéu climáticu a lo llargo de los últimos quince años. Foi electa Vicepresidente de la Convención Marco 2008-2009 en representación d'América Llatina y el Caribe, representando a la rexón enantes na Xunta Directiva del Mecanismu de desenvolvimientu llimpiu (MDL) en 2007.

Foi copresidente del Grupu de Contautu sobre Directrices al Mecanismu de desenvolvimientu llimpiu nes COP (Conferencies de les Partes[4]) de Nairobi en 2006, de Poznan en 2008 y de Copenhague en 2009. Foi Copresidente del Grupu de Contautu sobre mecanismos de flexibilidá pal réxime post 2012, en Bonn en xunu 2008, en Accra, Ghana n'agostu 2008, y Poznan n'avientu 2008. Primeramente foi Miembru del grupu d'Amigos del Presidente qu'axustaron el Plan d'Aición de Bali pa la cooperación al llargu plazu de toles naciones, en Bali n'avientu 2007.

Ye asesora principal de Cambéu Climáticu pa ENDESA Llatinoamérica y Vicepresidente del Comité Cimeru de l'Axencia d'Evaluación de Riesgu en proyeutos de carbonu.

Tocantes a responsabilidaes polítiques, ente 1982 y 1985 foi Ministra Conseyera de la Embaxada de Costa Rica en Bonn, Alemaña, onde se-y galardonó cola Gran Cruz d'Honor al Méritu, pol so destacáu desempeñu nes rellaciones billaterales. En 1987 foi Direutora de Cooperación Internacional del Ministeriu de Planificación de Costa Rica. En 1988 foi nomada Xefe de Gabinete del Ministeriu d'Agricultura de Costa Rica.

Fundadora del Centru pal Desarrollu Sostenible nes Amériques (CEDSA) en 1995, exerció como Direutora d'esta organización non gubernamental y ensin fines d'arriquecimientu mientres ocho años, estableciendo llazos de cooperación con ONGs alredor del mundu. Delineó y ayudó a establecer programes nacionales pal cambéu climáticu pa los gobiernos de Guatemala, Panamá, Colombia, Arxentina, Ecuador, Honduras, El Salvador y la República Dominicana.

En 2001 foi-y otorgáu'l Premiu Héroe del Planeta de la National Geographic en reconocencia del so lideralgu internacional n'enerxía sostenible y cambéu climáticu.[5]

N'abril del 2016 el MINAE dio-y un premiu pola so llucha en contra del cambéu climáticu, el premiu Guayacán, basáu nel artículu 114 de la Llei Orgánica del Ambiente.[6]

El 7 de xunetu de 2016 ingresó nel grupu de persones d'ente les cualos vase a escoyer la siguiente secretaría xeneral de les Naciones Xuníes onde posiblemente seria la socesora de Ban Ki-moon.[7][8]

Christiana Figueres fixo importantes contribuciones a la lliteratura analítico y académico sobre'l diseñu del réxime de cambéu climáticu. Los sos escritos son llargamente publicaos y ye una oradora habitual sobre les negociaciones de cambéu climáticu, polítiques y preseos financieros empobinaos a la promoción de la enerxía llimpia y eficiencia enerxética.

ReferenciesEditar

  1. «Costa Rica oficializa candidatura de Christiana Figueres a Secretaría Xeneral de la ONX». Consultáu'l 10 de xunetu de 2016.
  2. United Nations. «Christiana Figueres nomada nueva secretaria executiva de la CMNUCC» (inglés). United Nations. Consultáu'l 10 de xunetu de 2016.
  3. United Nations. «Executive Secretary leaves United Nations Framework Convention on Climate Change Secretariat» (inglés). United Nations. Consultáu'l 10 de xunetu de 2016.
  4. [1]
  5. «Diariu Extra - Christiana Figueres apaez en revista Vogue». Consultáu'l 10 de xunetu de 2016.
  6. Republica de Costa Rica. «Ley Orgánica del Ambiente - Costa Rica» (español). Consultáu'l 10 de xunetu de 2016.
  7. Clark, Pilita (7 de xunetu de 2016). Climate change chief Christiana Figueres enters race to head UN. ISSN 0307-1766. http://www.ft.com/cms/s/0/76b987a8-4455-11y6-b22f-79eb4891c97d.html#axzz4Y22t4eXO. Consultáu 'l 10 de xunetu de 2016. 
  8. «Christiana Figueres nominated for post of UN secretary xeneral» (7 de xunetu de 2016). Consultáu'l 10 de xunetu de 2016.

Enllaces esternosEditar