Abrir el menú principal
Los ducaos ernestinos en Turingia dende 1825

Los ducaos ernestinos yeren un conxuntu d'antiguos ducaos asitiaos nel actual estáu federáu alemán de Turingia. Estos pequeños estaos, dalgunos de los cualos permanecieron independientes hasta la unificación de 1918, fueron gobernaos por duques de la llinia ernestina de la casa de Wettin. Del inicial landgraviato de Turingia fuéronse fraccionando y dacuando reunificando a lo llargo de los sieglos XVII, XVIII y XIX. Tamién llamaos ducaos saxonos (la casa de Wettin provenía del ducáu de Saxonia), xuntu colos Estaos de les cases Schwarzburg y Reuss, formaron en Turingia un complexu treme de microestados conocíos polo xeneral como Estaos turingios.

Historia xeneralEditar

En 1574 Juan Federico I, el Magnánimo estremó'l landgraviato de Turingia ente los sos dos fíos: Juan Federico II gobernó dende Gotha y el segundu, Juan Guillermo, dende Weimar. A la muerte del primeru en 1566, Juan Guillermo pretendió controlar tol territoriu pero los fíos de Juan Federico reclamaron los sos derechos. En 1572, por aciu l'alcuerdu llamáu la división de Erfurt, formáronse los primeros ducaos: el de Saxonia-Coburgu pal fíu mayor, Juan Casimiro, y el de Saxonia-Eisenach pal so hermanu menor, Juan Ernesto II. Juan Guillermo quedar col de Saxonia-Weimar, qu'entendía tamién los territorios de Altenburgu, Gotha y Meiningen. Un añu dempués, al morrer Juan Guillermo, el so primoxénitu Federico Guillermu I recibió tolos sos territorios col títulu de duque de Saxonia-Altenburgu sacante Saxonia-Weimar que pasó al fíu menor Xuan II.

La llinia primoxénita de Xuan II, encarnada en Guillermu IV el Grande, gobernó'l grupu de ducaos de Weimar-Eisenach-Jena hasta 1918, cuando pasron a formar parte del estáu de Turingia.

La segunda llinia d'Ernesto I el Piadosu, qu'en 1672 unificara'l restu de los ducaos, esperimentó nueves subdivisiones. En 1680 los fíos d'Ernesto I partieron el ducáu de la siguiente forma:

 
Escudu de los Wettin ernestinos.

D'esta forma, nel momentu de la unión col estáu de Turingia en 1918 había cuatro ducaos independientes: Gran Ducáu de Saxonia-Weimar-Eisenach, Ducáu de Saxonia-Coburgu-Gotha, Ducáu de Saxonia-Meiningen y Ducáu de Saxonia-Altenburgu.

Anque la so importancia política dientro del Imperiu alemán ye menor, les cases ducales d'estos territorios dieron, per mediu de matrimoniu o eleición, cases reales a diverses monarquíes europees que'l so tronu taba vacante: Inglaterra, Bélxica, Portugal o Bulgaria.

Ducaos ernestinosEditar

Pueden arrexuntase en cuatro conxuntos de ducaos que desenvuelven una hestoria paralela y dacuando coincidente.

Weimar-Eisenach-JenaEditar

Coburgu-GothaEditar

AltenburguEditar

Meiningen-HildburghausenEditar

GaleríaEditar

Ver tamiénEditar

BibliografíaEditar