Diferencies ente revisiones de «Xuan l'Apóstol»

Ensin cambiu de tamañu ,  hai 3 meses
ensin resume d'edición
m
{{persona}}
 
'''Xuan l'Apóstol''' ([[idioma hebréu|hebréu]] יוחנן ''Yohanan'', «el Señor ye [[misericordiosu]]») foi, según diversos testos neotestamentarios ([[Evanxelios sinópticos]], [[Fechos de los Apóstoles]], [[Epístola a los Gálates]]), unu de los discípulos más destacaos de [[Xesús de Nazaret]], nativu de [[Galilea]], hermanu de [[Santiago'l Mayor]], fíu de [[Zebedeo]]. La soSo madre podría ser [[Salomé (discípula)|Salomé]]. Yera pescador d'oficiu nel [[mar de Galilea]], como otros [[apóstoles]]. La mayoría de los autores considerar elconsidéralu'l más nuevu del grupu de «los Dolce». Probablemente vivía en [[Cafarnaún]], compañeru de [[Simón Pedro|Pedro]]. AlXunto pie delal so hermanu [[Santiago'l Mayor|Santiago]], Xesús llamarllamólos בני רעם ''Bnéy-ré'em'' ([[idioma araméu|araméu]]), ''Bnéy Rá'am'' (hebréu), que pasó pol griegu al español como «Boanerges», y que significa «fíos del truenu», pol so gran ímpetu. Xuan pertenecía al llamáu «círculu de dilectos» de Xesús que tuvo con él n'ocasiones especiales: na resurrección de la fía de [[Jairo (bíblicu)|Jairo]], na [[tresfiguración de Xesús]], y nel güertu de [[Getsemaní]], onde Xesús se retiró a orar n'agonía ante la perspeutiva de la so pasión y muerte. Tamién foi testigu privilexáu de les apaiciones de Xesús resucitáu y de la pesca milagrosa nel [[Mar de Tiberíades]].
 
Según el llibru de los Fechos de los Apóstoles, [[Pentecostés]] atopó a Xuan l'Apóstol n'espera orante, yá como unu de los máximos referentes xunto a [[Simón Pedro|Pedro]] de la primer comunidá. Xuan acompañó a [[Simón Pedro|Pedro]], tantutanto na predicación inicial nel [[Templu de Xerusalén]] (onde, prindaos, llegaron a comparecer ante'l [[Sanedrín|Gran Sanedrín]] por causa de Xesús), como nel so viaxe de predicación a [[Samaria]].
 
La mención del nome «Xuan», antecedíu pol de «Santiago» y el de «Cefas» (Simón Pedro), como unu de leslos pilastres«pegollos» de la Ilesia primitiva per parte de [[Pablo de Tarsu]] nel so [[epístola a los Gálates]] ye interpretada pola mayoría de los estudiosos como referencia de la presencia de Xuan l'Apóstol nel [[Conciliu de Xerusalén]].
 
Los discutinios que sobre él ablayáronsese tuvieron y entá s'ablayense tienen (en particular, si Xuan l'Apóstol y [[Xuan l'Evanxelista]] fueron o non la mesma persona, y si Xuan l'Apóstol foi autor o inspirador d'otros llibros del [[Nuevu Testamentu]], como'l [[Apocalipsis]] y les Epístoles joánicasxuániques -[[Primer Epístola de Xuan|Primer]], [[Segunda Epístola de Xuan|Segunda]] y [[Tercer Epístola de Xuan|Tercer]]-) nun torgar ver la terrible personalidá y l'altor espiritual qu'a Xuan s'axudica, non yá nel [[cristianismu]], sinón na [[cultura|cultura universal]]. Munchos autores haber identificáu con [[el discípulu a quien Xesús amaba]], que curió de [[María (madre de Xesús)|María, madre de Xesús]], a pidíu del propiu crucificáu (''[[Stabat Mater]]''). Diversos testos [[Patrística|patrísticos]] axudíquen-y el so destierru en [[Patmos]] mientres el gobiernu de [[Domicianu]], y una enllargada estancia en Éfeso, constituyíu en fundamentu de la brengosa «comunidá joánica», en que'l so marcu morrería a edá avanzada. Al traviés de la hestoria, la so figura foi acomuñada col cume de la [[Teoloxía mística cristiana|mística esperimental cristiana]]. El so [[arte cristiano|presencia n'artes]] tan diverses como l'[[arquiteutura]], la [[escultura]], la [[pintura]], la [[música]], la [[lliteratura]], y la [[cinematografía]] ye notable. La [[Ilesia católica]], la [[Ilesia ortodoxa|ortodoxa]], y l'[[Comunión Anglicana|anglicana]] ente otres, celebrar en distintes festividaes (ver ficha).
 
El [[águila]] ye probablemente l'atributu más conocíu de Xuan, como símbolu de la «devoradora pasión del espíritu» que caracterizó a esti home.<ref name = "Perez"/><ref name="Chevalier">{{cita llibru |apellíu= Chevalier|apellíu2= Gheerbrant|nome= Jean|nome2= Alain|títulu= Diccionariu de los Símbolos|añu= 1986|lugar= Barcelona (España)|editorial= Editorial Herder|páxines = 60-64|isbn= 978-84-254-2642-1}}</ref>