Honorio Díaz Díaz

políticu español (1908–1993)

Honorio Díaz Díaz (1908Siero - 1993) foi un políticu y sindicalista agrariu asturianu.

Honorio Díaz DíazPicto infobox character.png
Escudo de España (mazonado).svg
Diputáu nel Congresu de los Diputaos d'España

1 marzu 1977 - 3 marzu 1979
Distritu: Asturies
Escudo de España (mazonado).svg
Diputáu nel Congresu de los Diputaos d'España

2 xunetu 1977 - 2 xineru 1979
Distritu: Asturies
Eleiciones: eleiciones xenerales d'España de 1977
Escudo del Senado de España.svg
Miembru del Senáu español

20 payares 1979 - 25 abril 1986
Distritu: Asturias (es) Traducir
Vida
Nome completu Honorio Díaz Díaz
Nacimientu Siero1908
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

1993

(84/85 años)
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu políticu
Llugares de trabayu Madrid
Cambiar los datos en Wikidata

BiografíaEditar

Nació nel somantu d'una familia numberosa. Ganaderu y mineru, entamó a trabayar con doce años na construcción, hasta qu'a los quince foi contratáu como pinche nun llavaderu de carbón, en Pumarabule, foi llavador de carbón en Hulleras de Rosellón, en 1928, y picador, de 1933 a 1936, na mesma compañía. Participó na Revolución d'ochobre de 1934, tomando'l cuartel de la Guardia Civil de Nava. Tuvo fugáu dellos meses, aunque al final optó por entregase a les autoridaes. Lluchó nes files republicanes na Guerra Civil Española, combatiendo nel batallón Mártires de Carbayín cayendo feríu en dos ocasiones. Depués de la contienda foi, otra vez, reclutáu, pasando a Larache, onde enfermó. Llicenciáu del exércitu, casóse y continuó naminería, como tuberu, ente los años 1940 y 1942, maquinista d'estración, de 1942 a 1952, y encargáu del serviciu llétricu n'Aramil y Toral, de 1952 a 1968, añu nel que se xubiló de la minería, dedicándose a la ganadería en Feleches, Siero, onde vivía.

Políticamente, en 1928 afilióse a les Xuventues Socialistes y en 1929 al PSOE, presidiendo l'Agrupación Socialista de Lamuño, de 1929 a 1934, y de La Secada, de 1934 a 1936. Nos años setenta entamó l'actividá sindical agraria reivindicando meyores pa los ganaderos y campesinos, presidiendo la Hermandá de Llabradores, entamando la "marcha blanca" sobre Uviéu, en protesta pola ruina del campu y el baxu preciu de la lleche. Foi tamién unu de los fundadores de la Unión de Campesinos Asturianos (UCA). En marzu de 1978 asistió a la "tractorada" que organizó este sindicato en Salas. Na Transición, foi elexíu senador por Asturies, como candidatu del PSOE, na I llexislatura y va II, siendo'l más votáu n'Asturies. Foi vicepresidente de la comisión d'agricultura del Senáu y foi miembru de la de peticiones. Na llexislatura constituyente fuera elexíu diputáu por Asturies. Participó igualmente na Asamblea de Parllamentarios asturianos que punxo en marcha el procesu autonómicu. Foi Conseyeru d'Agricultura nel gobiernu preautonómicu que presidió Rafael Fernández.

ReferenciesEditar

  • Diccionario Enciclopédico del Principado de Asturias (2004) Ed. Nobel, 2004, Oviedo.- ISBN 84-8459-266-1