Abrir el menú principal

L'Imperiu selyúcida foi un estáu turcu y estendióse polos actuales Irán, Iraq y Anatolia ente los sieglos XI y XIII.

سلجوقيان / Salcūkiyān
السلاجقة / al Salācike
Imperiu selyúcida

Buyids 970.png
Bandera
Asia Minor ca 780 AD-es.svg

1037-1157

SultanadoSelyúcidaDeRum1190Map-es.svg
Khwarezmian Empire 1190 - 1220 (AD).PNG

Llocalización de {{{nome_común}}}
L'Imperiu selyúcida nel so apoxéu (1092)
Capital Nishapur
Gobiernu Imperiu
Sultán
 • 1037 a 1063 El toğrul Beg
 • 1118 a 1153 Ahmed Sanjar
Historia
 • Afitáu 1037
 • Disolución 1157

Los selyúcidas yeren orixinarios del norte del mar d'Aral. Nel sieglu X se islamizan adoptando la caña del sunnismo d'esta relixón. El so primer xefe llamábase Selyuq, d'onde provien el nome del imperiu, y empecipiaron un periodu de conquistes militares primeru pola rexón persa del Jorasán. A partir d'esi momentu adoptaron la llingua y les costumes perses. Togrul, nietu de Selyuq, tomó Bagdag nel añu 1055 otorgándose'l títulu de «Sultán y rei d'oriente y occidente». El so socesor Alp Arslan estableció la capital imperial a l'actual Teḥrán ente otres victories conquistó Alepo y Armenia y venció l'emperador Romanu IV, del Imperiu bizantín, l'añu 1071 na batalla de Manzikert, lo que significó l'entamu del poder turcu en Anatolia.

Los territorios bizantinos formaron la llamada caña Rum del imperiu, el Sultanatu de Rüm. L'apoxéu del imperiu foi con Malik Shah que gobernó tamién sobre Xerusalén y Asia Menor.

L'imperiu selyúcida tenía un poderosu exércitu y una alministración civil bien eficiente. Les escueles fomentaben el sunnismo.

A partir de 1243, les incursiones mongoles afararon el sultanatu que se fraccionó en munchos emiratos turcomanos vasallos de los mongoles. Escontra l'añu 1276 los selyúcidas del Rüm perdieron tol so poder anque nominalmente l'imperiu caltener hasta 1307.

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar