Ippolito Salviani

Ippolito Salviani (1514, Città di Castello 1572, Roma) foi un médicu, zoólogu, botánicu italianu.

Ippolito SalvianiPicto infobox character.png
Ippolito Salviani 1514-1572.jpg
Vida
Nacimientu

Città di Castello (es) Traducir[1]1514

[2]
Muerte

Roma1572

[2] (57/58 años)
Estudios
Estudios Universidá de Perugia
Llingües falaes llatín
Oficiu médicunaturalista
Emplegadores Universidá de Roma La Sapienza
Cambiar los datos en Wikidata

BiografíaEditar

Realizó los sos estudios de medicina na Universidá de Perugia, y viaxa por Italia. Instalar en Roma y, a posteriori convirtióse, nel médicu papal. Escontra 1550, foi nomáu facultativu oficial del papa Julio III, y depués de Marcelo II, de Paulo IV, y del cardenal Farnese.[3] Enseñó medicina na Universidá de Roma, hasta 1558.

En 1554, publicó una obra consagrada a los pexes intitulada Aquatilium Animalium Historia (xlii + 512 pp.), bien ilustráu y dando una bona información sobre los animales del mar. Céntrase namái n'especies qu'él mesmu reparó. Amás de pexes, describió namái unos pocos invertebraos, y de cefalópodos. Realizó les sos coleiciones de munchos de los sos peces pa los sos estudios del mercáu de Roma.[4] Los sos trabayos publicar en partes mientres un periodu de tres años. El so usu del grabáu en cobre foi bien afechu pa representar los pexes, y bien cimeros a los grabaos en madera cola so interpretación realista de los güeyos y les escames. Los grabaos de cobre tienen una apariencia científica, pero dalgunos detalles, como'l númberu correutu y l'escala omitiéronse[4]

Escribió obres sobre medicina y una obra de teatru, que yera frecuente nesa dómina: La ruffiana.[5]

Tuvo una pasión poles escultures antigües, y realizó recueyes. Él sirvió como un exemplu pa Rondelet y a Pierre Belon, que publicaron mediu sieglu dempués, trataos sobre aquellos tópicos.

Delles publicacionesEditar

  • 1554. Aquatilium animalium historiae, liber primus, cum eorumdem formis, aere excusis. Roma. Este ye'l meyor trabayu que fuera publicada de pexes y animales marinos. El testu da los nomes de los pexes ta en llatín, griegu y llatín vulgar. Inclúi notes llargues de cada especie.
  • 1800. Hieronymi Fracastorii Carpio. 4 pp.

NotesEditar

  1. Afirmao en: Enciclopedia Treccani. Data de consulta: 17 febreru 2016. Autor: dellos autores. Editorial: Instituto de la Enciclopedia Italiana. Llingua de la obra o nome: Italianu. Data d'espublización: 1929.
  2. 2,0 2,1 dellos autores (1929). «Enciclopedia Treccani» (italianu). Instituto de la Enciclopedia Italiana. Consultáu'l 17 febreru 2016.
  3. Historia de la bioloxía comparada dende la Xénesis hasta'l Sieglu de les Lluces. Vol. 3 Prenses de ciencies: De Nicolás de Cusa a Francis Bacon, Nelson Papavero. Autores Nelson Papavero, Jorge Llorente-Bousquets, David Espinosa Organista, Gustavo J. Scrocchi. Editor UNAM, 1995. ISBN 968-36-4458-9 257 pp.
  4. 4,0 4,1 Rare Fish Books
  5. La Ruffiana. Editor Appresso D.Cavalcalupo, 1584. 108 pp.

Enllaces esternosEditar