Jack S. Kilby

Jack St. Clair Kilby (8 de payares de 1923 - 20 de xunu de 2005) foi un inxenieru electrico y físicu estauxunidense que formó parte na invención del circuitu integráu[9] mientres trabayaba en Texas Instruments (TI) en 1958. Foi gallardoniáu col Premiu Nobel de Física nel añu 2000. Ta reconocíu (xuntu con Robert Noyce) como l'inventor del circuitu integráu o microchip.[10] Tamién ye l'inventor de la calculadora de bolsu y la imprentadora térmica.

Jack S. KilbyPicto infobox character.png
TIDallasPhippsWeaverBiardKilbyFischer.png
Vida
Nacimientu

Jefferson City8  de payares de 1923

[8]
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Muerte

Dallas20  de xunu de 2005

[8] (81 años)
Causa de la muerte Cáncer de mama
Estudios
Estudios Universidá d'Illinois
Universidá de Wisconsin–Milwaukee
Universidá d'Illinois n'Urbana-Champaign
Universidá de Wisconsin-Madison
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu inventor, profesor universitariu, informáticu teóricu, fotógrafu, inxenierufísicu
Emplegadores Texas Instruments (es) Traducir
Premios
Cambiar los datos en Wikidata

BiografíaEditar

Diplomáu de les universidaes d'Illinois y de Wisconsin, dende 1958 foi emplegáu de la compañía de semiconductores estauxunidense Texas Instruments, onde desenvolvió'l microchip nesi mesmu añu. Aprosimao coles mesmes Robert Noyce fixo'l mesmu descubrimientu en Fairchild Semiconductor. L'inventor del circuitu integráu monolíticu, declaróse sosprendíu de que se-y dio en 2000 el Premiu Nobel de Física, que compartió con Herbert Kroemer y col rusu Zhores Ivanovich Alferov. Kilby declaró que “nun previera esto y ello ye que creía que yera bien improbable”.

La investigación de Kilby condució a la producción de los microprocesadores y creó los cimientos conceptuales y téunicos pa tol campu de la microelectrónica.

“Yo creyí entós qu'el microprocesador sería importante, pero nun podía imaxinar en qué forma crecería la industria electrónico por cuenta de él”, amestó. Kilby empezó la so carrera en 1947 en Globe Union, Milwaukee y trabayó nel desenvolvimientu de circuitos de base cerámica y matriz pa los artefautos electrónicos.

Na so carrera, Kilby patentó más de 60 inventos que s'incorporaron a la industria pal consumu, la industria militar y les aplicaciones comerciales de la teunoloxía de microprocesadores.

El 20 de xunu de 2005 perdió la batalla contra'l cáncer y morrió a los 81 años d'edá.

Ver tamiénEditar

  • Geoffrey Dummer, Inxenieru británicu que primero conceptualizó la idea de circuitu integráu.

ReferenciesEditar

  1. 1,0 1,1 Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Data de consulta: 27 abril 2014. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña.
  2. 2,0 2,1 Afirmao en: Encyclopædia Britannica Online. Identificador Encyclopædia Britannica Online: biography/Jack-Kilby. Apaez como: Jack Kilby. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: inglés.
  3. 3,0 3,1 Afirmao en: SNAC. Identificador SNAC Ark: w6611207. Apaez como: Jack Kilby. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: inglés.
  4. 4,0 4,1 Afirmao en: Find a Grave. Identificador Find a Grave: 11213902. Apaez como: Jack St. Clair Kilby. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: inglés.
  5. 5,0 5,1 Afirmao en: American National Biography. American National Biography ID: 1302677. Apaez como: Jack St. Clair Kilby. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: inglés. Data de publicación: 1999.
  6. 6,0 6,1 Afirmao en: Luminous-Lint. Luminous-Lint ID: Jack__Kilby. Apaez como: Jack Kilby. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: inglés.
  7. 7,0 7,1 Afirmao en: Munzinger-Archiv. Identificador Munzinger: 00000023497. Apaez como: Jack S. Kilby. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: alemán.
  8. 8,0 8,1 Afirmao en: Enciclopedia Brockhaus. Identificador de Brockhaus Enzyklopädie en línea: kilby-jack-st-clair. Apaez como: Jack St. Clair Kilby. Data de consulta: 9 ochobre 2017. Llingua de la obra o nome: alemán.
  9. «The Nobel Prize in Physics 2000». Nobel Foundation. Consultáu'l 14 de xunetu de 2011.
  10. Lécuyer, p. 129

Enllaces esternosEditar