Abrir el menú principal

Johan Henri Eliza Ferrier (Paramaribu, 12 de mayu de 1910-Oegstgeest, 4 de xineru de 2010)[1] foi un políticu surinamés. Estudió nos Países Baxos y foi primer ministru de la Guayana Neerlandesa. En 1946 fundó'l Partíu Nacional de Surinam. El día 25 de payares de 1975 supunxo'l fin de la dominación de la corona neerlandesa nel territoriu surinamés y l'independencia. Ferrier ye nomáu presidente. Caltener nel poder hasta'l 25 de febreru de 1980 cuando asocede'l Golpe de los Sarxentos. Arrenunció'l 13 d'agostu de 1980 y se exilió nos Países Baxos. Morrió en Oegstgeest el 4 de xineru de 2010 a los 99 años.

Johan Ferrier
JohanFerrier.jpg
Prime Minister of Suriname Traducir

16 abril 1955 - 16 xunetu 1958
Archibald Currie - Severinus Desiré Emanuels
presidente de Surinam

25 payares 1975 - 13 agostu 1980 - Hendrick Rudolf Chin A Sen
Vida
Nacimientu Paramaribu12  de mayu de 1910
Nacionalidá Bandera de Países Baxos Reinu de los Países Baxos
Bandera de Surinam Surinam
Fallecimientu

Oegstgeest4  de xineru de 2010

(99 años)
Familia
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidá d'Ámsterdam
Oficiu
Oficiu políticu y profesor
Premios
Creencies
Partíu políticu Partido Nacional de Surinam Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Índiz

BiografíaEditar

Primeros añosEditar

Nació en Paramaribu, Surinam, el 12 de mayu de 1910, nel senu d'una familia protestante. Ferrier tuvo ocho fíos; nel so primer matrimoniu tuvo cuatro neñes y dos neños xuntu con Edme Vas, quién morrió en 1997. Empezó la so carrera como profesor y maestru, y dempués de dellos años foi direutor del departamentu d'educación. En 1946 fundó xuntu con Henck Arron el Partíu Nacional de Surinam. En 1947 treslladar a Ámsterdam, Países Baxos, pa estudiar pedagoxía social. Graduar en payares de 1950 de lliteratura y filosofía. Dempués de ser profesor y direutor nel colexu de Surinam, convertir en ministru d'educación.

El 28 de payares de 1950 llogró'l so doctoráu na Universidá d'Ámsterdam cola tesis "La sociedá de Surinam y la xera sociu-pedagóxica". Dende'l 2 d'abril de 1946 hasta 3 de marzu de 1948 foi miembru del estáu de Surinam.

Nos Países Baxos foi condecoráu como caballeru de la Orde del Lleón Neerlandés, en 1958.

Gobernador de Surinam (1968-1975)Editar

Dempués de les terceres eleiciones xenerales en Surinam foi escoyíu primer ministru, desempeñándose como tal dende 1955 hasta 1958. Hasta 1965 trabayó como asesor científicu de les relaciones internacionales nel ministeriu neerlandés d'educación y ciencia.

Dende 1966 hasta 1968 foi direutor de la bauxita, alúmina y aluminiu de la empresa minera Billiton Maatschappij (Shell). El 15 de marzu de 1968 convertir en gobernador de Surinam.

Presidente de la República de Surinam (1975-1980)Editar

Llegada al poderEditar

 
Ferrier al pie de la princesa Beatriz na ceremonia d'independencia de Surinam (25 de payares de 1975)

El 25 de payares de 1975 foi roblada l'acta d'Independencia en Surinam; darréu promulgóse una constitución de tipu parllamentariu y Henck Arron, del Partíu Nacional de Surinam, quién foi unu de los firmantes de l'acta d'independencia, convertir en Primer Ministru.

Mientres el so gobiernu munchos surinameses de clase media aprovecharon la so nacionalidá neerlandesa pa emigrar a esi país (casi un terciu de la población), lo que provocó una grave escasez de cuadros técnicos y profesionales. El país quedar ensin la mano d'obra cualificada que lo faía funcionar, cola esceición de la emplegada poles empreses Suralco y Billiton, dos transnacionales que monopolizaban la bauxita y, ello ye que la vida económica del país. Les actividaes económiques decayeron y l'agricultura reculó a niveles bien precarios. Tamién surdieron problemes estremeros cola Guayana Francesa y la Guyana, antigua Guyana Británica.

Les eleiciones de ochobre de 1977 dieron la victoria al líder del Partíu Nacional de Surinam, Henck Arron y ésti caltúvose nel poder hasta 1980.

DerrocamientuEditar

El 2 de febreru de 1980, el primer ministru Henck Arron foi derrocáu por un golpe militar, («la revolución de los sarxentos»). El Conseyu Militar Nacional (CMN) convocó a los dirixentes opositores a gobernar y dellos dirixentes izquierdistes asumieron puestos nel gabinete.

Ferrier, quien se negaba a abandonar el poder, nomó un gobiernu civil dirixíu por Hendrick Chin A Sen, exdirigente del Partíu Nacional Democráticu. El 13 d'agostu de 1980 Ferrier nun llogra caltener más el poder y decide arrenunciar y apurrir el poder al CNM.

Esiliu y muerteEditar

En siendo derrocáu'l 13 d'ochobre de 1980 ye obligáu a escapar del país y exiliarse xuntu cola so familia, y Países Baxos dan-y asilu. La so esposa Edme Vas muerre en 1997. Ferrier vivió nun pueblu llamáu Oegstgeest acompañáu de la so fía.

El 4 de xineru de 2010 el expresidente Johan Henry Eliza Ferrier muerre na so casa de Países Baxos, en Oegstgeest, un pequeñu pueblu onde yá moraba dende 1990. En Paramaribu rindiéron-y honores nel parque central de Paramaribu onde asistieron tantu siguidores de Ferrier como dirixentes políticos del so partíu. Ferrier morrió a los 99 años d'edá.

LegáuEditar

Ferrier ye consideráu como unu de los políticos más importantes de Surinam, dexando un legáu de paz, d'esperanza y de solidaridá sobre tolos surinameses. Siendo un home cultu y de visión, llevó al so país al camín de la democratización, güei vemos con allegría y con fe pa un nuevu pasu de Surinam, un pasu del que dexó buelga'l gobiernu de Ferrier. «Ferrier yera famosu pola so fortaleza y la so claridá mental a pesar de la so avanzada edá» pallabres del primer mandatariu de Surinam, Ronald Venetiaan, al llamentar la so muerte.[2]


Predecesor:
-
Presidente de Surinam
1975-1980
Socesor:
Dési Bouterse
1980

ReferenciesEditar

Enllaces esternosEditar