Abrir el menú principal

Ordoñu II de Llión

(Redirixío dende Ordoñu II)

Ordoñu II (¿?-Llión,924), rei de Llión dende'l 914 al 924.

Ordoñu II de LliónPicto infobox character.png
Ordono II of León.jpg
Vida
Nacimientu 873 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Reinu de Llión
Fallecimientu

Lliónxunu  de 924

(50/51 años)
Sepultura Catedral de León Traducir
Familia
Padre Alfonso III d'Asturies
Madre Jimena de Asturias
Casáu/ada con Elvira Menéndez Traducir
Sancha de Pamplona Traducir
Fíos/es
Hermanos/es
Pueblu dinastía astur-leonesa Traducir
Oficiu
Oficiu soberanu
Creencies
Relixón catolicismu
Cambiar los datos en Wikidata

Fíu d'Alfonsu III d'Asturies, educóuse na corte de los Banu Qasi de Zaragoza, a la muerte so pai dixebróuse'l reinu en tres, seyendo Galicia'l territoriu concedíu n'herencia a Ordoñu. Si qu'asina la muerte de so hermanu Garcia I de Llión fixo que s'entitulara d'esti reinu y axuntóu las tres particiones so la corona llionesa.

Continóu la política espansionista de so pai, chegando a tomar y saquear las ciudaes d'Évora y Mérida, obligando a pagalu un tributu por nun siguire cona guerra.

Asinamesmo, el reináu d'Ordoñu significa un intentu d'imposición sobru las fuertes tendencias independentistas del condáu de Castiella, allugáu nesa dómina ente Navarra y Llión, como midida más conocida fou la de convocar a los gobernadores castellanos a Teyares y matalos por nun dir a la batalla de San Esteban de Gormaz al llau del rei.

El so reináu vese tapecíu polas invasiones d'Almanzor qu'asolóu los reinos del norte, principalmente Llión. Por embargu, Ordoñu II representa l'escomienzu del esplendor llionés y del so reinu sobru tou na espansión pal sur que faría la corona legionense.


Predecesor:
García I
Llista de monarques de Llión
914 - 924
Socesor:
Fruela II