Abrir el menú principal

Los Sanhaya (n'árabe: صنهاجة Ṣanhāğah, en bereber: Iẓnagen), Sanhadja (forma francesa) o Sanhaja (forma inglesa), tamién conocíos en castellán como zenagas o zeneguíes fueron un conxuntu de tribos bereberes, aliaes nuna confederación na zona del Magreb colos Zanata y Masmuda; de la pallabra portuguesa Sanaga que daba nome al ríu del mesmu nome deriva'l nome de Senegal. El significáu de la pallabra en bereber significa "xente de los oasis". La so forma en singular ye Aznag, usáu como apellíu bastante común por munchos en dellos países del Norte d'África.

Tiense constancia de la so esistencia nel 1000 e.C., cuando migraron, posiblemente, de la zona norte-central d'África escontra l'este. L'usu del camellu foi fundamental pa conquistar los territorios y mover escontra'l sur a muncha de la población negra qu'habitaba la zona. El nome de los modernos zenaga derivaría de formar bereber iznagen pa los Sanhaya.

HistoriaEditar

Instaláronse, probablemente en redol al sieglu iii y emburriaos polos romanos, na zona noroccidental del Sáḥara, xuntu colos sos tradicionales rivales, los bereberes cenetes.[1] Movieron del territoriu a les poblaciones de piel más escuro, los haratin, que lo apoderaren hasta entós.[2] Nesta migración tuvo gran importancia l'empléu del camellu, que s'introdució per primer vegada nesta rexón.[2] La meyora siguió fundamentalmente la direición nordés-suroeste, paralela al gran macizu montascosu del Atles y algamó el ríu Níxer.[2] Ocupaben pos, hasta la llegada de les tribus islámiques, el noroeste del Sáḥara y Sudán hasta la desaguada del ríu Senegal pel sur y parte de Níxer.

Engarraos al Imperiu de Ghana de los soninké, llegaron a arrampuña-y la población de Audagost, que fixeron la so capital.[2] Islamizados someramente, emplegaron la motivación relixosa pa siguir les guerres colos Estaos negros de la zona, anque estes guerres teníen tamién motivos de seguridá y económicos.[2] La so actividá principal yera la cría de ganáu y la participación nes rutes comerciales transaharianas, que n'ocasiones tamién asaltaben.[3] Les tribus rivales de los cenetes y masmudíes, bloquiaben el so accesu a les tierres marroquines y a les camperes del Atles.[4]

Subdividir en diversos grupos qu'ocupaben zones axacentes: los Refileru yeren los más septentrionales y ocupaben los oasis del Bani; los Targa topábense xuntu al ríu Draa; los Gudala atopábense xuntu al mar, pero mover ente'l Draa y Siyilmasa; los Masufa enseñoriaben ente esta y los territorios de Ghana; los Lamta percorríen la zona del Los sos y, a mediaos del sieglu xi, apoderaben los oasis del monte Bani y el valle de la rambla del Nun; los Lamtuna, que percorríen la zona ente'l Draa el Níxer, yera la más meridional y la más importante ente los sieglos ix y xi.[4] Nesi periodu, formaron una confederación los Lamtuna, Gudala y Masufa.[4]

Nel sieglu IX asitiáronse tamién na cordal del Atles, nos montes del Rif, na mariña atlántica del actual Marruecos y zones d'Arxelia. D'elles baxen les dinastíes zirí y hammudí que controlaron Ifriqiya hasta'l sieglu XII y que gobernaríen les taifas de Taifa de Granada Granada, Málaga y Alxecires hasta que fueron conquistaes polos almorávides.

Nos entamos del sieglu IX, la confederación controló les zones de camín de les caravanes transaharianas escontra'l Sudán y arrampuñaron al Imperiu de Ghana de los soninké la importante ciudá comercial de Audagost, onde instalaron la capital de la lliga tribal.[5] Nel sieglu siguiente, la confederación entró en crisis, que dexó a los reinos negros del sur refaese y acosar a les tribus cenhegíes.[6] A principios del sieglu xi y p'enfrentase a esti peligru, restauróse l'alianza de los trés tribus mauritanes.[7]

Aliar colos almorávides a mediaos del sieglu XI participando con ellos na conquista de Marruecos, oeste d'Arxelia, sur d'España y l'Imperiu de Ghana. Participaron na guerra de Char Bouba contra les invasiones de tribus árabes a mediaos del sieglu XVII, onde fueron derrotaos. De los enfrentamientos colos Beni Hassan nesta guerra surdieron dellos mestizajes a los que s'atribúi ser los antepasaos de los saharagüis.

Cola espansión pol Magreb de los Banu Hilal, fueron gradualmente arabizados. Munches de les tribus que perviven nes zones d'antiguos asentamientos de los Sanhaya heredaron parte de la so cultura na zona noroccidental d'África.

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

BibliografíaEditar

  • Bosch Vilá, Xacintu (1998). Los almorávides (n'español). Editorial Universidá de Granada, 362. ISBN 9788433824516.

Enllaces esternosEditar