Santitomás

parroquia del conceyu de Parres (Asturies)

Santitomás[1] ye una parroquia del conceyu asturianu de Parres.

Blue globe icon.svgSantitomás
Alministración
PaísFlag of Spain.svg España
AutonomíaFlag of Asturias.svg Principáu d'Asturies
Provincia provincia d'Asturies
Conceyu Parres
Partíu xudicial Cangues d'Onís
Tipu d'entidá parroquia d'Asturies
Xeografía
Coordenaes 43°24′N 5°12′O / 43.4°N 5.2°O / 43.4; -5.2Coordenaes: 43°24′N 5°12′O / 43.4°N 5.2°O / 43.4; -5.2
Santitomás alcuéntrase n'Asturies
Santitomás
Santitomás
Santitomás (Asturies)
Superficie 18.52 km²
Demografía
Población 301 hab. (2017)
Porcentaxe 5.64% de Parres
Densidá 16,25 hab/km²
Viviendes 198 (2001)
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
Cambiar los datos en Wikidata

Tien una superficie de 18,52km²[2] y una población de 301 hab. (2017) [3].

XeografíaEditar

LlocalidaesEditar

Nᵘ Nome


Población % población
Santitomás


1 Bodes


301 &&&&&&&&&&&&0100.&&&&&0100%


2 El Colláu


301 &&&&&&&&&&&&0100.&&&&&0100%
3 Collía


87 &&&&&&&&&&&&&028.90000028,9%
4 Les Corones


301 &&&&&&&&&&&&0100.&&&&&0100%
5 Montalea


301 &&&&&&&&&&&&0100.&&&&&0100%
6 La Vita


301 &&&&&&&&&&&&0100.&&&&&0100%

SitiosEditar

La fala de SantitomásEditar

L'asturianu falau na parroquia de Santitomás pue abarcase dientro de la estaya llingüística del asturianu central. Por embargu, emplégase en tola rodiada'l sistema pronominal própiu de los pueblos asitiaos a la vera'l Seya, onde s'estremen los complementos direutos me, te de los indireutos mi, ti. Exemplos: Llévame a Collía en coche y Llévami esto en coche; Alcontréte pel camín y Alcontréti lo qu'andabes buscando.

Formes verbales que finen dafechu n'i: 1er. y 2ª pers. sing. del pret. indef., exmp: yo tuvi, tu tuvisti; imperativos, exmps: cuerri, duermi, bebi, etc.

La esistencia d'axetivos neutros nun apaez en forma de terminacines n' o como nel asturianu más central, sinon pesllando n' u: xente buenu, ropa tendíu, cebolla picáu, etc. Asina tamién los axetivos de cantidá que siempre cierren n' u: tou, pocu, munchu. Nos únicos casos onde apaecen los neutros finaos n' o sedríen en lo uno y lo otro, en contraposición al restu de casos onde apaecen ún/unu y otru.

A estos rasgos propios de l'asturianu oriental hai que suma-y tamién (o meyor dichu, resta-y) el desaniciu, casi sistemáticu, del soníu <y> nel tiempu verbal ye y asemeyaos, exmps: Esti guaḥe e faltosu, Eren un rebañáu d'hermanos.

Torna del conxuntu verbal ig al fonema y, exmps: Ten cuidáu non cayas, Les ablanes tráyotiles yo.

Produzse una metafonía en dellos femeninos con finales n' e: peñe, puerte, sidre, de sobre. Metafonía asemeyada dase en casu de la 3er pers. del plur. del pret. indef., onde la o desinencial camuda n' e, exmps: Tuvieren perequí tola tardi, Lo que-yos pusi non lo comieren.

Caltiénse la f llatina como en facer, fesoria, feder, etc., afayándola en casos tan curiosos como fachu y fortiga.

ReferenciesEditar

  1. «Espediente colos topónimos oficiales de Parres».
  2. (2000) Diccionario Geográfico de Asturias (en castellanu). Uviéu: Editorial Prensa Asturiana, S.A.
  3. Padrón municipal d'España 2017

Enllaces esternosEditar