Abrir el menú principal

San Sergio I (Palermo, ¿?-Roma, 8 de setiembre de 701) foi'l papa nᵘ84 de la Ilesia católica de 687 a 701.

Sergio I
Pope-Sergius-I.jpg
External Ornaments of a Cardinal Archbishop.svg
Cardenal


Emblem of the Papacy SE.svg
84. Papa

18 avientu 687 - 8 setiembre 701 (Gregorianu)
Conón - Xuan VI
Vida
Nacimientu Palermo650 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Imperiu Bizantín
Fallecimientu

Roma12  de setiembre de 701

(50/51 años)
Sepultura basílica de San Pedru
Oficiu
Oficiu clérigu y sacerdote católicu
Llugares de trabayu Roma
Santoral
8 de setiembre
Creencies
Relixón Cristianismu
Cambiar los datos en Wikidata

BiografíaEditar

Nació en Sicilia; yera descendiente d'una familia siria de Antioquía asitiada en Palermo.

Designáu papa dempués de dos eleiciones, una a favor del arcedianu Pascual, y l'otra al arcipreste Teodoro. Esti postreru sometióse voluntariamente a Sergio; l'arcedianu, anque lo fixo, foi de mala voluntá.[1]

Estos dos antipapas quedaron llueu estremaos pola eleición de Sergio I, que, col sofitu del exarca de Rávena foi consagráu, con barruntos de simonía al ser acusáu de pagar pola so eleición al citáu exarca, el 15 d'avientu de 687.

Mientres el so pontificáu celebró un concilio en Constantinopla, ente'l 691 y el 692, convocáu pol emperador Justiniano II y conocíu como Segundu Concilio Trullano.

Este concilio ye consideráu pola Ilesia ortodoxa como complementariu de los concilios ecuménicos quintu y sestu y, por tanto, ye tamién conocíu como Concilio Quinisexto; emitió ciento dos cánones que, anque roblaos polos legaos papales, fueron refugaos, en parte, por Sergio I, como'l qu'aprobó que los homes casaos pudieren aportar al sacerdociu, lo que suponía una relaxación de la regla del celibatu, pero sobremanera poles decisiones qu'oldeaben la sede de Constantinopla cola de Roma.

Esti refugu a reconocer el sínodu provocó l'enfrentamientu ente'l papáu y l'emperador bizantín, que llegó a intentar la detención y treslláu a Constantinopla de Sergio I, pa lo qu'unvió a Roma una misión, que fracasó debíu al sofitu que'l papa recibió de la milicia de Rávena y de la Pentápolis.

L'emperador Justiniano II, agafáu de que Sergio refugara aprobar los cánones del Concilio in Trullo, unvió a Zacarías a Roma pa prender al Papa y conduci-y a Constantinopla, pero tomando los soldaos la defensa de Sergio como daqué personal, Zacarías hubo de implorar la so proteición pa llibrase del raxón de les tropes.

Mientres el so pontificáu, como quedó indicáu, surdieron dos antipapas, (Teodoro II y Pascual I) y llevóse a cabu la conversión de los frisones. Sergio pudo, amás, escastar la cisma de los obispos de Istria.

Introdució'l Agnus Dei na misa. Conmemórase-y el 8 de setiembre.

ReferenciesEditar

  1. Capmany y de Montpalau, Antonio de (1792) Compendiu cronolóxicu-hestóricu de los soberanos d'Europa..., Ed. Blas Roman. p. 13. [1]

Enllaces esternosEditar


Predecesor:
Conón
Papa
687-701
Socesor:
Xuan VI