Abrir el menú principal
1913 << Tour de Francia 1914 >> 1919
Tour de France 1914 map-fr.svg
Detalles
País Bandera de Francia
Fecha 28 de xunu al 26 de xunetu [1]
Edición 12ª[2]
Etapes 15 etapes
Llugar d'entamu París
Llugar de llegada París
Distancia total 5.405 km
Velocidá media 26,835 km/h km/h[3]
Ciclistes participantes 145
Ciclistes remataos 54
Clasificación xeneral
Primero Jersey yellow.svg Bandera de Bélxica Philippe Thys
Segundu Bandera de Francia Henri Pélissier
Terceru Bandera de Francia Jean Alavoine

El 12º Tour de Francia[4] apostar ente'l 28 de xunu y el 26 de xunetu de 1914 con un percorríu de 5405 km. estremáu en 15 etapes.

El mesmu día en qu'empezaba'l Tour, el archiduque d'Austria Francisco Fernando morría asesináu en Sarajevo, marcando l'entamu de la Primer Guerra mundial. Pocos díes dempués de la finalización de la prueba, el 3 d'agostu, Alemaña invadía Bélxica y declaraba la guerra a Francia, faciendo qu'ésti fuera l'últimu Tour hasta la edición de 1919. Al terminar la carrera, nel Parque de los Príncipes, l'ambiente yera de movilización xeneral pa combatir el frente. El Tour nun quedó al marxe de la traxedia que supunxo la Primer Guerra Mundial, morriendo nel frente'l vencedores de les ediciones ente 1907 y 1910, Lucien Petit-Breton, François Faber y Octave Lapize, lo mesmo que de otros ciclistes del momentu.[5]

ParticipantesEditar

Nun se producen grandes cambeos al respective de la edición de 1913. Destaca l'usu de xiblatos p'alvertir la so presencia a otres persones, cuantimás cuando faía baxada.[6]

Philippe Thys, vixente campeón, ye consideráu'l principal favoritu, al pie de el so compañeru d'equipu Henri Pélissier. Amás de los seis ganadores del Tour de Francia d'ediciones pasaes qu'empezaron la carrera, Louis Trousselier, Lucien Petit-Breton, François Faber, Octave Lapize, Gustave Garrigou, [[Odile Defraye] ] y Philippe Thys, cuatro ciclistes más que darréu lo ganaríen tomaron la salida nesta edición: Firmin Lambot, Léon Scieur, Henri Pélissier y [[Lucien Buysse] ]. Esta cantidá d'once antiguos o futuros ganadores del Tour de Francia a la llinia de salida ye un récor entá non superáu.[7] Amás, el futuru campeón del Giro d'Italia de 1919, Costante Girardengo, tomó la salida, anque nun lo fixo como xefe de files del so equipu.[8]

En 1914 tomaron la salida los primeres ciclistes australianos na hestoria del Tour, Don Kirkham y Iddo Munro. Dambos remataron la carrera, en 17ª y 20ª posición respeutivamente.[9]

Desenvolvimientu de la carreraEditar

 
Jean Rossius compartió lideralgu con Thys mientres les primeres etapes, pero finalmentr acabó cuartu.

Thys foi'l claru dominador de la carrera y anque namái ganó la primer etapa, terminó ente los cinco primeros toles demás etapes.[10] Nesta primer etapa hasta once corredores llegaron col mesmu tiempu, siendo Jean Rossius el segundu clasificáu.[11] Na segunda etapa Rossius y Thys apostáronse la victoria al sprint en llegando escapaos a Cherbourg. Rossius foi'l vencedor final, pasando a compartir el lideralgu de la carrera dambos.[12]

Na tercer etapa, los ciclistes llegaron al primer puntu de control una hora más tarde, dempués de qu'una parte del pilotu equivocárase nun encruz deficientemente señalizada y que tuvieren que desfaer el camín.[13] Los xueces de la carrera decidieron, col beneplácito de tolos ciclistes, neutralizar la carrera hasta'l primer puntu de camín, onde se reiniciaría. La etapa, fuercia monótono, foi ganada al sprint por Émile Engel.

El lideralgu de la carrera sigue siendo compartíu por Rossius y Thys hasta'l fin de la quinta etapa, con final en Bayona, mientres Pélissier yera terceru na xeneral, a namái 5 '27 "de los líderes.[14] La sesta etapa supón l'apaición del altu monte nesta edición, col pasu polos puertos de la Col d'Aubisque, el Tourmalet, l'Aspin y el Peyresourde. La etapa foi ganada por Firmin Lambot, con Thys namái siete minutos tres él, lo que-y dexó consolidar el lideralgu, yá que Pélissier perdió más de 30 minutos y Rossius más d'una hora.[15] Nesta etapa Girardengo cayó, retirándose d'una carrera que nun volvió visitar.

Mientres la octava etapa'l fuerte calor ralentizó enforma'l ritmu, llegando a Marsella un numberosu grupu nel que Octave Lapize foi'l más rápidu. Mientres la novena etapa, l'antiguu vencedor del Tour François Faber foi penalizáu con 90 minutos, porque fuera emburriáu y había tomáu bebíes d'un motociclista.[16]

Mientres les etapes alpines, nel que se superen puertos como'l Col d'Allos, el Galibier o'l Ballon d'Alsace, Pélissier intenta faer tou lo posible pa recuperar tiempu, pero namái consigue recuperar unos pocos minutos.[17] Asina, tres la decimotercer etapa, anque s'atopaba a 31 minutos y 50 segundos tres Thys. [18]

Na 14ª etapa, apostada so l'agua con fuerte vientu,[19] Thys rompió la bicicleta y nun se-y dexó buscar ayuda pa iguar la bicicleta. Thys decidió correr el riesgu d'una penalización de tiempu y mercaron una nueva rueda nuna tienda. Esto valió-y una sanción de 30 minutos, que dexó Thys con namái un minutu y cincuenta segundos delantre de Pélissier. Na última etapa Pélissier fixo tou lo posible pa recuperar el tiempu, pero nun foi posible y Thys llevóse la victoria final.

ResultaosEditar

Clasificación xeneralEditar

Los tiempos llograos per cada ciclista nes distintes etapes sumir pa completar la clasificación xeneral. El ciclista col menor tiempu acumuláu dempués de la última etapa yera'l ganador.

Pos. Corredores Equipu !Puntos
    Philippe Thys Peugeot–Wolber 200h 28' 48"
2   Henri Pélissier Peugeot–Wolber + 1' 50"
3   Jean Alavoine Peugeot–Wolber + 36' 53"
4   Jean Rossius Alcyon–Soly + 1h 57' 05"
5   Gustave Garrigou Peugeot–Wolber + 3h 00' 21"
6   Emile Georget Peugeot–Wolber + 3h 20' 59"
7   Alfons Spiessens J.B. Louvet–Continental + 3h 53' 55"
8   Firmin Lambot Peugeot–Wolber + 5h 08' 54"
9   François Faber Peugeot–Wolber + 6h 15' 53"
10   Louis Heusghem Peugeot–Wolber + 7h 49' 02"

Enllaces esternosEditar

ReferenciesEditar

  1. Augendre, Jacques (2009). «Guide Historique» (francès) (PDF). Amaury Sport Organisation. Archiváu dende l'orixinal, el 3 d'ochobre de 2009. Consultáu'l 6 de payares de 2013.
  2. L'historie du Tour 1913
  3. Augendre, Jacques (2009). «Guide Historique» (francés) (PDF). Amaury Sport Organisation. Archiváu dende l'orixinal, el 3 d'ochobre de 2009. Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  4. Web oficial del Tour de Francia
  5. Wheatcroft, Geoffrey. Le Tour: a history of the Tour de France, 1903-2003, pàg. 59. Londres: Pocket Books, 2003.
  6. «Ronde van Frankrijk 1903 - 2006» (neerlandès). Consultáu'l 6 de payares de 2013.
  7. Tom James (14 d'agostu de 2003). «1914: Thys in spite of Pélissier». Consultáu'l 6 de payares de 2013.
  8. McGann, Bill (2006). The Story of the Tour De France. Dog Ear Publishing, 47–50. Consultáu lo 21 setembre 2009.
  9. «Aussies and Quivis on Tour». Sportal.com. Archiváu dende l'orixinal, el 2 de xunu de 2009. Consultáu'l 6 de payares de 2013.
  10. «Philippe Thys wint Tour de France 1914» (neerlandès). Nieuwsdossier (25 gener 2008). Archiváu dende l'orixinal, el 2 juny 2009. Consultáu'l 6 novembre 2013.
  11. «La Vuelta de Francia» páxs. 4. El Mundo Deportivo (2 de xunetu de 1914). Consultáu'l 6 de payares de 2013.
  12. «La Vuelta de Francia» páxs. 6. El Mundo Deportivo (2 de xunetu de 1914). Consultáu'l 6 de payares de 2013.
  13. «De derde rit - Cherbourg-Brest» (neerlandès). De Volksstem. aalst.courant.nu (3 juliol 1914).
  14. «12ème Tour de France 1914 - 5ème étape» (francés). Memoire du Cyclisme. Consultáu'l 10 de payares de 2013.
  15. «La Vuelta de Francia» páxs. 4. El Mundo Deportivo (2 de xunetu de 1914). Consultáu'l 6 de payares de 2013.
  16. «Ronde van Frankrijk 1903 - 2006» (dutch). Consultáu'l 31 maig 2009.
  17. «La Vuelta de Francia» páxs. 3-4. El Mundo Deportivo (23 de xunetu de 1914). Consultáu'l 10 de payares de 2013.
  18. Barry Boyce. «12th Tour de France 1914». Cycling Revealed. Consultáu'l 31 de maig de 2009.
  19. «La Vuelta de Francia» páxs. 4. El Mundo Deportivo (30 de xunetu de 1914). Consultáu'l 10 de payares de 2013.