Abrir el menú principal

Antoni Ramallets i Simón

(Redirixío dende Antoni Ramallets)

Antoni Ramallets i Simón (1  de xunetu de 1924Barcelona - 30  de xunetu de 2013Vilafranca del Penedès), foi un futbolista y entrenador de fútbol español. Xugaba de porteru, desendolcando la mayor parte de la so carrera nel FC Barcelona.

Antoni Ramallets i SimónFootball pictogram.svg
Antoni ramallets.jpg
Vida
Nacimientu Barcelona1  de xunetu de 1924
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

Vilafranca del Penedès30  de xunetu de 2013

(89 años)
Estudios
Llingües catalán
castellanu
Oficiu
Oficiu futbolista y entrenador de fútbol
Trayeutoria
Años Equipu PX G
1950-1961seleición masculina de fútbol d'España  Seleición masculina de fútbol d'España 35(0)
1948-1960Seleición masculina de fútbol de Cataluña  Seleición masculina de fútbol de Cataluña 7(0)
1946-1947cedíu Real Valladolid Club de Fútbol
1946-1962 Fútbol Club Barcelona 288(0)
1945-1946 Real Valladolid Club de Fútbol
1944-1946 Real Club Deportivu Mallorca
1944-1945 CD San Fernando
1942-1944 CD San Fernando
1942-1944 Real Club Deportivu Mallorca
1941-1942 Club Esportiu Europa
Posición o especialidá porteru
Pesu 82 quilogramu
Altor 182 centímetru
Alcuñu/os El gat de Maracanà
Cambiar los datos en Wikidata

TrayeutoriaEditar

XugadorEditar

Nacíu nel barriu de Gracia de Barcelona el 1 de xunetu de 1924[1], dio los sos primeros pasos en dellos equipos aficionaos llocales, como'l Racing del Guinardó. En 1941 robló'l so primer contratu profesional col históricu CE Europa graciense. Depués, el serviciu militar obligó-y a treslladase a la Base Naval de San Fernando, en Cádiz, xugando nel equipu llocal. Depués foi treslladáu a Palma de Mallorca, xugando nel RCD Mallorca hasta 1946, añu en que fichó pol FC Barcelona. Nel club azulgrana nun-y foi fácil facese con un puestu nel equipu. Na temporada 1946/47 foi vencíu al Real Valladolid, daquella en Tercer división. Foi una pieza clave nel ascensu del club pucelanu a la Segunda división española, polo que'l FC Barcelona repescólu al final de temporada.

Tres dos años de suplencia, ensin malpenes xugar, a metá de la temporada 1949/50 fízose cola titularidá, tres una desafortunada mancadura ocular de Velasco mientres un partíu ente Celta y Barcelona. Les sos bones actuaciones abriéron-y les puertes de la seleición española, que lu convocó pa la Copa Mundial celebrada en Brasil al términu d'esa mesma temporada.

Nel FC Barcelona Ramallets foi'l porteru del llexendariu equipu de "les cinco copes", qu'ente 1951 y 1953 ganó dos lligues y trés copes. Hasta'l so retiru, en 1961, xugó un total de 538 partíos cola camiseta azulgrana y ye, tres Guillermo Amor, el barcelonista más gallardonáu: seis lligues, cinco Copes del Xeneralísimu y dos Copes de Feries, amás d'un socampeonatu de la Copa d'Europa.

A títulu personal, consiguió'l Troféu Zamora nes dos primeres ediciones (1958-59 y 1959-60) con una media de menos d'un gol encaxáu per partíu. Enantes de la institución d'esti troféu, Ramallets yá fuera'l porteru menos batíu de la lliga en trés temporaes: 1951-52, 1955-56 y 1956-57.

El 6 de marzu de 1962 recibió l'homenaxe de los aficionaos barceloniegos, que recordaben el so memorable papel como porteru. Enfrentáronse'l Barça y el Hamburger SV y acabó con un resultáu de 5-1 favorable a los llocales. Ramallets, que tenía 38 años, fixo cimblar el Camp Nou coles sos intervenciones, especialmente una increyíble parada dempués d'un xute del alemán Uwe Seeler.

Recibe un nuevu homenaxe'l 11 de marzu de 2008, cuando-y dieron la llave de Barcelona de manes del ex presidente del FC Barcelona, Joan Gaspart.[2]

EntrenadorEditar

En 1962 fíxose cargu como entrenador del Real Valladolid, al que llevó a la so meyor clasificación de la historia en primer división, acabando nel cuartu puestu.[3] Al otru añu pasó a dirixir al Real Zaragoza coincidiendo cola nacencia de la dómina de Los Magníficos. Foi destituyíu nel mes de mayu, pero'l so socesor, Luis Belló, ganó esi añu la Copa del Xeneralísimu y la Copa de Feries.[4]

Na temporada 64-65 dirixó al Real Murcia, y darréu, yá en Segunda División de nuevu al Valladolid, al Club Deportivu Logroñés, al Hércules y al Ilicitano.[5]

MuerteEditar

Ramallets foi ingresáu'l 17 de xunu de 2013 nel hospital de Vilafranca del Penedès, por mor de complicaciones na salú. Recibió l'alta médica'l día 29 y cumplía reposu en casa yá que'l so estáu siguía siendo feble.[6] Finó nesa llocalidá barcelonesa'l 30 de xunetu de 2013, a la edá de 89 años.[7]

ClubesEditar

PalmarésEditar

ReferenciesEditar

Enllaces esternosEditar