Atanaricu (318 – 25 de xineru de 381Constantinopla), fíu d'Aoricu, foi xuez de los tervinxos y otres tribus confederaes, y los visigodos considerábenlu como'l so rei fundador.[1]

Atanaricu
Xuez de los Tervinxos

365 - 376
Geberico (es) Traducir - Alavivu
Vida
Nacimientu 318
Muerte Constantinopla25 de xineru de 381 (62/63 años)
Familia
Padre Aorico
Fíos/es
Hermanos/es Rocestes (es) Traducir
Pueblu Baltos (es) Traducir
Oficiu soberanuxefe tribal
Cambiar los datos en Wikidata

El significáu de Aþanareiks ye «rei del añu» (aþnin=añu y reiks=rei).

Atanaricu sofitó al usurpador Procopiu frente al emperador Valente, a pesar de les derrotes godes y la devastación nel territoriu godu, l'emperador taba primíu polos perses, y dambos alcordaron la paz en 369 pola que los tervinxos dexaron de pagar tributu a los romanos.[2]

El mandatu del xuez taba llendáu nel tiempu y tuvo d'anovase dacuando dende 365. El mandatu d'Atanaricu pudo amenaciar tanto a l'aristocracia tervinxa como a los romanos. D'equí resultó que Fritixernu alzóse como'l so rival, y pa consiguir el sofitu de Valente, fíxose cristianu arrianu.[3] Munchos tervinxos convirtiéronse al arrianismu mientres los sieglos III y IV, pero Atanaricu siguió calteniendo l'antigua relixón pagana de los xermanos porque consideraba que'l cristianismu socavaría les tradiciones gótiques.[4]

Cola invasión de los hunos, les midíes defensives tomaes por Atanaricu amosáronse ineficaces frente a los hunos y el xuez tervinxu perdió en 376, lo que llevó a la devastación del territoriu y terminó cola institución del xuez tervinxu. La mayoría de los tervinxos desertaron d'Atanaricu y empobinaos por Fritixernu y Alavivu foron almitíos por Valente nel Imperiu,[5][6] pero Alavivu ye mentáu como'l líder de los tervinxos per delantre de Fritixernu, posiblemente porque tendría la más alta posición aristocrática.[6] Los tervinxos que permanecieron fieles a Atanaricu abellugáronse nos Cárpatos (Caucalandia).

Por cuenta d'una combalechadura socatrada por Fritixernu, espulsaron a Atanaricu de Caucalandia y sometióse al emperador. Foi recibíu pol mesmu emperador Teodosiu I poco primero de morrer el 25 de xineru de 381.[7]

Ver tamién

editar

Referencies

editar
  1. Wolfram, Herwig (1990). History of the Goths. University of California Press, páx. 64. ISBN 9780520069831.
  2. Frassetto, Michael (2003). [https://books.google.es/books?id=yW-GfElbafQC&lpg=PA44&dq=&hl=es&pg=PA45v=onepage&q=&f=false Encyclopedia of barbarian Europe: society in transformation]. ABC-CLIO, páx. 45. ISBN 9781576072639.
  3. Wolfram, Herwig (1990). History of the Goths. University of California Press, páx. 64. ISBN 9780520069831.
  4. Wolfram, Herwig (1990). History of the Goths. University of California Press, páx. 69. ISBN 9780520069831.
  5. Frassetto, Michael (2003). [https://books.google.es/books?id=yW-GfElbafQC&lpg=PA46&dq=&hl=es&pg=PA46v=onepage&q=&f=false Encyclopedia of barbarian Europe: society in transformation]. ABC-CLIO, páx. 46. ISBN 9781576072639.
  6. 6,0 6,1 Wolfram, Herwig (1990). History of the Goths. University of California Press, páx. 72. ISBN 9780520069831.
  7. Wolfram, Herwig (1990). History of the Goths. University of California Press, páx. 73-74. ISBN 9780520069831.

Enllaces esternos

editar


Predecesor:
Xebericu
Xuez de los Tervinxos
365-376
Socesor:
Alavivu