Camellia oleifera

especie de planta

Camellia oleifera, ye una especie de planta perteneciente a la familia de les teacees. Ye orixinaria de China, destácase como una importante fonte pal llogru d'aceite comestible (conocíu como aceite de té o aceite de camelia) llograos a partir de les sos granes.[1] Ye comúnmente conocíu como l'aceite de granes de camelia, té d'aceite de camelia, o Lu Shan Snow Camellia, anque en menor midida otres especies de camelia utilícense tamién na producción d'aceite.

Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Camellia oleifera
Image Number K8235-1.jpg
Clasificación científica
Reinu: Plantae
(ensin clasif.): Eudicots
(ensin clasif.): Asterids
Orde: Ericales
Familia: Theaceae
Tribu: Theeae
Xéneru: Camellia
Especie: C. oleifera
C.Abel
[editar datos en Wikidata]

DescripciónEditar

Esta especie ye un árbol bien similar a Camellia sasanqua, sacante nel color verde escuru, les fueyes perennes son un pocu más grandes. Les flores blanques, fragantes prodúcense pel iviernu, y esti gran parrotal grande o pequeñu árbol que va algamar los 7 m d'altor. La corona tien formes arrondaes.[2]

Distribución y hábitatEditar

Alcuéntrase llargamente distribuyida en China, onde ye cultiváu estensamente. Alcuéntrase en montes, carbaes, veres de regueros y fasteres, n'altores de 500 a 1300 metros.[3]

UsosEditar

Les granes de Camellia sinensis y Camellia oleifera puede primise pa llograr aceite de té, un condimento duce y un aceite de cocina que nun tien de confundir se col aceite d'árbol de té, un aceite esencial que s'utiliza pa fines médicos y cosmética y aníciase nes fueyes d'una planta distinta. L'aceite de granes pueden utilizase como tratamientu de la tiña. El té d'aceite de camelia tien más de 80% de grasa monoinsaturada. Té d'aceite tamién se conoz como "aceite de grana de té" y viéndese como aceite de cocina nos supermercaos de toa Australia, Nueva Zelanda y los Estaos Xuníos.[4]

Tamién puede utilizase na fabricación de testiles, fabricación de xabón y como una fonte de llume.[3] Aceite de camelia ye tamién usáu tradicionalmente pa protexer en Xapón les ferramientes de carpintería y los cubiertos del escomiu y viéndese anguaño pra tal efeutu[5][6]

  1. Aceite de Camelia ye'l nome dau al aceite creáu primiendo les granes de Camellia oleifera.
  2. Aceite d'árbol de té derivar de Melaleuca alternifolia que ye nativa de Australia y ensin rellación cola planta del té tratada equí.
  3. Árbol del té ye un nome que dacuando s'aplica a un númberu de distintes plantes non rellacionaes cola planta del té.[4]

TaxonomíaEditar

Camellia oleifera describióse por Clarke Abel y espublizóse en Narrative of a Journey in the Interior of China 174, 363. 1818.[7]

Etimoloxía

Camellia: nome xenéricu dau n'honor del botánicu y misioneru xesuita del sieglu XVII, Jiří Josef Camel (tamién conocíu como Camellus), quien tresportó plantes de camelies dende Filipines a Europa. Carlos Linneo nomó a esti xéneru nel so honor.

oleifera: epítetu llatín que significa "d'aceite".

Sinonimia
  • Camellia drupifera fo. biflora (Hayata) S.S.Ying
  • Thea biflora Hayata
  • Thea oleifera (Abel[notes 1]) Rehder & Y.H.Wilson
  • Thea podogyna H.Lév.
  • Thea sasanqua var. loureiroi Pierre[7]
  • Camellia banksiana Lindl. ex Champ.
  • Camellia drupifera Lour.
  • Camellia drupifera f. biflora (Hayata) S.S.Ying
  • Camellia fosca Nakai
  • Camellia oleosa (Lour.) Rehder
  • Camellia podogyna (H.Lév.) Melch.
  • Camellia sasanqua Blanco
  • Drupifera oleosa (Lour.) Raf.
  • Thea drupifera (Lour.) Pierre
  • Theopsis banksiana (Lindl.) Nakai[8]

Ver tamiénEditar

NotesEditar

  1. Analizando la fonte orixinal (Narrative of a Journey in the Interior of China 174, 363. 1818.) ye cuasi seguro qu'esti "Abel" tien de ser realmente C.Abel, de fechu nel IPNI prescinden del paréntesis

ReferenciesEditar

  1. The Huntington Botanical Gardens: The Camellia Garden
  2. Camellia oleifera
  3. 3,0 3,1 Plants for a Future
  4. 4,0 4,1 Antioxidant Activity and Bioactive Compounds of Tea Seed (Camellia oleifera Abel.) Oil
  5. Odate, T: "Japanese Woodworking Tools: Their Tradition, Spirit, and Use" page 174. Linden Publishing, Reprint edition 1998.
  6. Nakahara, Y; Sato, H.; Nii, P.: "Complete Japanese Joinery: A Handbook of Japanese Tool Use and Woodworking for Joiners and Carpenters" pages 5, 15, 28. Hartley & Marks Publishers, 1998
  7. 7,0 7,1 «Camellia oleifera». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 4 d'ochobre de 2013.
  8. Camellia oleifera en PlantList

Enllaz esternosEditar