Abrir el menú principal

James Rhodes (Londres, 6 de marzu de 1975) ye un pianista británicu, conocíu tamién pol so activismu na denuncia sobre los abusos sexuales na infancia.

James Rhodes
Premios Goya 2019 - James Rhodes.jpg
Vida
Nacimientu

Londres6  de marzu de 1975

(44 años)
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Residencia Madrid
Estudios
Estudios University College de Londres Traducir
Harrow School Traducir
Oficiu
Oficiu autobiógrafu y pianista
Xéneru artísticu música clásica
Instrumentu musical Pianu
www.jamesrhodes.tv
Cambiar los datos en Wikidata

BiografíaEditar

James Edward Rhodes nació nuna familia xudía de clase alta en St. John's Wood, nel norte de Londres. Estudió nel Arnold House School, un colexu priváu pa mozos onde sufrió abusos sexuales per parte del so profesor de educación física, que finó antes del xuiciu. Nesta situación Rhodes sufrió tantu mental como físicamente, lo cual produciría-y un desorde alimenticiu, daños na so columna vertebral y trestornu por estrés postraumático (TEPT).[1]

Darréu tomaría clases de pianu, pero nun progresó más allá del tercer grau y aprendió principalmente d'una forma autodidacta. Ingresó nun internáu local y más tarde entraría nel Harrow School, onde estudiaría col profesor de pianu Colin Stone dende los 13 años d'equí p'arriba. Mientres esta dómina participó nel programa televisivu BBC Young Musician of the Year de la cadena nacional, pero nun pasaría de la segunda ronda.

En 1993, llogra una beca pal Guildhall School of Music and Drama.

Dende 2017 mora en Madrid, España.[2]

Carrera musicalEditar

Siendo fan del pianista rusu Grigori Sokolov, Rhodes escribió al so representante Franco Panozzo n'Italia, buscando la posibilidá de que se convirtiera nel so axente musical. Panozzo respondió-y y Rhodes unvió-y una botella de xampán Krug. Dambos alcordaron un alcuentru y conociéronse n'Italia. N'escuchando a Rhodes interpretar al pianu, Panozzo iguó una curtia tutoría col renombráu profesor Edoardo Strabbioli en Verona, Italia.[3]

En febreru de 2009 editó'l so primer discu, Razor Blades, Little Pills and Big Pianos, al traviés de Signum Records.[4]

En marzu de 2010 editó'l so segundu discu, Now Would All Freudians Please Stand Aside, con Signum Records.

Coles mesmes, en marzu de 2010, Rhodes convertir nel primer pianista clásicu que robló con Warner Bros Records, editando'l so tercer discu en mayu, James Rhodes: how Beethoven became my drug.[5]

En 2011, Rhodes escribe regularmente un blogue pa The Telegraph, y en 2013 publica dellos artículos en The Guardian.

En mayu de 2012 edita'l so cuartu discu, Jimmy: James Rhodes recorded live at The Old Market Brighton.[6]

En 2016, publicó Toca'l pianu: interpreta a Bach en seis semana, cola editorial Blackie Books, nel que plantega que cualesquier puede aprender a interpretar a Bach en seis semana, dedicándo-y 45 minutos diarios.[7]

En 2017, Rhodes publicó Fugues, que fala sobre los sentimientos del autor mientres la so xira musical.[8]

ConciertosEditar

Rhodes da'l so primer recital públicu'l 7 de payares de 2008 nel Steinway Hall en Londres. El segundu dar nel Fiendi Street Methodist Centre'l 4 d'avientu del mesmu añu en Londres. Rhodes tamién tocó nel Proud Galleries en Camden; 100 Club en Soho; Tabernacle, Notting Hill y nes nominaciones del Classical BRIT Awards de 2009.

En marzu de 2010, Rhodes tocó nel Holders Season 2010 en Barbados. Pel branu de 2010 foi l'únicu pianista clásicu que tocó nel Latitude Festival compartiendo escenariu con estrelles internacionales como Florence + the Machine and The National.

En septiembre de 2011 tocó xunto a Stephen Fry en A Classical Affair nel Barbican Centre. N'ochobre de 2011 realiza una xira de 11 feches alredor d'Australia, incluyendo tres presentaciones nel Festival de Melbourne.

En septiembre de 2012 Rhodes debuta n'Estaos Xuníos nel International Beethoven Festival en Chicago.

En 2013, toca en Hong Kong, en Viena, nel Barber Institute de Birmingham, el Royal Albert Hall, nel Cheltenham Music Festival, el Waterfront stage nel Latitude Festival y dellos conciertos nel Soho Theatre en Londres.

En 2014 editó'l DVD en direutu Love in London, que la so grabación foi realizada nel Teatru de les Artes nel West End de Londres. Esi mesmu añu toca nel Hai Festival, Harrogate Festival, Canterbury Festival, London Ambassadors Theatre, St. George's Hall en Bristol, Watford Colosseum, Leeds Town Hall, Manchester RNCM y dos recitales nel Soho Theatre.

TelevisiónEditar

 
James Rhodes

N'avientu de 2009 Rhodes terminó de rodar un documental musical pa la BBC Four celebrando'l 200º aniversariu de Frederic Chopin, sobre la so vida y la relación cola cantante d'opera Jenny Lind. El documental foi emitíu n'ochobre de 2010. Nesta mesma dómina va grabar una serie de 7 episodios llamada James Rhodes: Pianu Man.

En xunetu de 2013 presentó Notes from the Inside, with James Rhodes en Channel 4 como parte de la so temporada Mad4Music onde en cada episodiu apaecen músicos de too l'espectru musical dando una perspeutiva alternativa de la música, tantu pa ellos como pa la so redolada.

Rhodes hai filmado en dos partes una serie llamada Don't Stop the Music (working title The Great Instrument Amnesty) emitida en septiembre de 2014 por Channel 4, col enfotu de ameyorar la educación musical n'UK, incluyendo una gueta de 7000 preseos pa redistribuir en 150 escueles de primaria en UK, llegando a 10 000 estudiantes.

Abusos sexualesEditar

Sometíu a partir de los 5 años a abusos sexuales per parte del so profesor d'educación física de forma repitida, abasna remortines físiques y psíquiques que-y llevaron delles vegaes a intentar suicidase.[9] Decidió cuntalo nel so llibru autobiográficu Instrumental: Memories de Música, Medicina y Llocura,[10] publicáu en 2015 con notable ésitu de crítica y tres una dura batalla nos tribunales col so exesposa por que-y dexaren publicar lo, una y bones ella consideraba que'l llibru podría estropiar la sensibilidá del fíu de dambos.[9] "Namá'l soníu del pianu consiguió, y entá güei facer, acallantar el mio ruiu interior" esplica.[9] La publicación ayudó a avivar l'alderique social sobre la tema.[11] En 2016 participó nel programa de televisión "Salvaos" sobre l'abusu sexual na infancia.[12]

DiscografíaEditar

  • Razor Blades, Little Pills and Big Pianos (febreru de 2009), Signum Records
  • Now Would All Freudians Please Stand Aside (marzu de 2010), Signum Records
  • Bullets and Lullabies (avientu de 2010), Warner Music Cover art by Dave Brown, Bollu from The Mighty Boosh
  • JIMMY: James Rhodes Live in Brighton (mayu de 2012), Signum Records
  • 5 (xunu de 2014), Presea Records
  • Inside Tracks - the mix tape (ochobre de 2015), Instrumental Records

PublicacionesEditar

ReferenciesEditar

  1. Rhodes (2016). Instrumental (en Castellanu). BlackieBooks, 31. ISBN 978-84-16290-43-7.
  2. Mantilla, Jesús Ruiz (28 de xunetu de 2017) (n'es). Cinco razones que llevaron a James Rhodes a camudase a vivir en Madrid. ISSN 1134-6582. https://elpais.com/cultura/2017/07/28/actualidá/1501223215_931465.html. Consultáu 'l 18 de mayu de 2018. 
  3. «The accidental pianist | The Spectator» (9 d'avientu de 2010). Archiváu dende l'orixinal, el 9 d'avientu de 2010. Consultáu'l 1 de xineru de 2018.
  4. Jed Distler. «RAZOR BLADES, LITTLE PILLS, BIG PIANOS». Consultáu'l Feb 2009.
  5. «James Rhodes: How Beethoven became my drug». The Times. 
  6. «James Rhodes, Jimmy: Live in Brighton». Musicweb International. Ochobre de 2012. http://www.musicweb-international.com/classRev/2012/Oct12/James_Rhodes_live_SIGCD308.htm. Consultáu 'l 1 d'ochobre de 2012. 
  7. «pianu castellanu/163 Catálogu Blackie Books - Toca'l pianu». Consultáu'l 7 de febreru de 2017.
  8. «“Fugues”, el nuevu llibru de James Rhodes». Consultáu'l 31 d'ochobre de 2017.
  9. 9,0 9,1 9,2 Juan Luis Álvarez (31 d'avientu de 2017). «sabemos-como-vivir "Somos munchos los que nun sabemos cómo vivir” | Entrevistes | MG Magacín» (es). Consultáu'l 1 de xineru de 2018.
  10. Rhodes (2016). Instrumental. Memories de música, medicina y llocura (en Castellanu). BlackieBooks. ISBN 978-84-16290-43-7.
  11. James Rhodes: sexu, cuchielles y Johann Sebastian Bach. 13 de payares de 2015. http://www.elperiodico.com/es/noticies/ociu-y-cultura/james-rhodes-instrumental-abusos-sexuales-bach-4669106. Consultáu 'l 30 de payares de 2016. 
  12. (n'es) adultu-emburria-contra-el suelu-a-un-nino-y-lo-folla-hasta rompe-y-el llombu-como paso-a-el mio-la pallabra-abuso-quédase-curtia_2016120458447cc80cf245500ad385a2.html Rhodes: "Cuando un adultu emburria contra'l suelu a un neñu y lo folla hasta rompe-y el llombu como me pasó a mi, la pallabra 'abusu' quédase curtia". http://www.lasexta.com/programes/salvaos/meyores-momentos/james-rhodes-cuando-un adultu-emburria-contra-el suelu-a-un-nino-y-lo-folla-hasta rompe-y-el llombu-como paso-a-el mio-la pallabra-abuso-quédase-curtia_2016120458447cc80cf245500ad385a2.html. Consultáu 'l 1 de xineru de 2018. 




https://elpais.com/elpais/2018/08/01/opinion/1533143456_597522.html