Mitoloxía llunar

Ficheru:Coneyu na lluna.png
Munches mitoloxíes rellacionen el coneyu cola lluna, por una ilusión óptica de la so cara visible. Equí la imaxe de la lluna namái foi xirada y añedióse-y un güeyu.

La Lluna tien un importante llugar en numberoses mitoloxíes y lleendes populares.

SimboloxíaEditar

  • La Lluna representa'l poder femenino, ye la Diosa Madre, Reina del Cielu en delles mitoloxíes. N'otres ye una deidá masculina.
  • La xaronca, el sapu, el llobu, la llebre y el coneyu son animales rellacionaos cola Lluna, y munches vegaes represéntase-yos como símbolu de la mesma.
  1. Munches lleendes antigües cunten que mirando a la Lluna puede fácilmente trate una xaronca. La xaronca ye animal llunar, portadora d'agua, lo mesmo que'l sapu, que tamién ye animal llunar que pertenez al elementu húmedu que son les agües de la Lluna. Dizse que'l sapu de trés pates habita na lluna y que los sos trés pates simbolicen los trés fases llunares.
  2. Pela so parte, la llebre ye tamién animal llunar y atributu de toles deidaes llunares en munches de les antigües mitoloxíes. Pola so vinculación cola Lluna representa la resurrección y la renacencia, según la intuición y la lluz na escuridá. Esta representación de la llebre na lluna ye casi universal; ye l'animal intermediariu ente les deidaes llunares y el ser humanu. Na cultura China tienen a la llebre como animal de presaxos y suponse qu'habita na lluna. La llebre ye'l principiu del yin llunar.
  • La media lluna foi un atributu tardíu d'Isis como Reina del Cielu.
  • La Lluna represéntase xeneralmente cola media lluna o los cuernos d'una vaca.
  • N'antigües lleendes orientales, dizse que los llobos agullaben a la lluna consolándola na so murnia y felicitándola na so felicidá, amás d'un poema conocíu por pocos, n'unu de los fragmentos dicía : ...yes igual al mio, yes murniu y feliz, templada y fría, cuando yo nun pueda falate, los llobos cantaren pa ti aquel cantar qu'El cantar...

San JorgeEditar

En Brasil, diz la tradición popular que los llurdios presentaos pola Lluna representen a San Jorge y la so llanza enfrentando al Dragón, llistu pa defender aquellos que busquen la so ayuda.

MitosEditar

Dende los oríxenes de la humanidá esistieron moliciones pol cultu y l'estudiu de la Lluna. Esisten nicios que confirmen la esistencia de pueblos de Polinesia, Melanesia, tribus del Amazones o africanes que tuvieron al nuesu satélite por un ser vivu que compartía con ellos les sos allegríes y murnies.

Los papúes llamar Bimbaio, nel cercanu Oriente cobró gran importancia'l cultu a la Lluna: asina sabemos que na ciudá d'Uruk adoraben a Nik y en dellos templos rindía cultu a Bilquis-Ilumquh, el dios llunar.

Escritos antiguos rellátennos como na ciudá d'Ur, patria d'Abraham, esistía un ser llamáu Nannar al que se-y rindía cultu y respetu, en Erech adoraben a Nana.

N'Exiptu esistieron dellos dioses llunares: Jonsu, Thot y Iah. Thot foi consideráu'l "padre" de les matemátiques y otres ciencies.

En Fenicia la diosa Astarté de claru orixe sumero-acadiu, denomada Ninnin en sumeriu y Ishtar n'Acadiu yera la homónima de Isis.

La mitoloxía grecolatina cuntaba ente les sos files con Selene, que col tiempu pasó de moda y dexó el so puestu a otra diosa de similares poderes llamada Artumisa en Grecia y Diana, en Roma.

Los muiscas adoraben a la lluna, llamar Chia güei esti nome llevar una ciudá cercana a Bogotá.

Los incas en América del Sur, tamién adoraben a la lluna, aparte del sol (conocíu como'l dios Inti, al empar el padre sol). Los inques en quechua, significa "Coya Raymi" o "Quilla", como una principal divinidá femenina y amás como la madre lluna. En Tiwanaku, hai un monumentu que forma parte del Complexu Arqueolóxicu Monumental llamáu Puerta de la Lluna, al par de la Puerta del Sol.

En músicaEditar

Amás hai un cantar basáu nos mitos y lleendes dedicaes a la lluna, unu d'ellos ye Fíu de la lluna, perteneciente al grupu español Mecanu. Basáu nes supersticiones y cosmovisiones de les creencies del pueblu xitanu.

Ver tamiénEditar