Abrir el menú principal

El Muséu Exipciu de Turín (italianu: Muséu delle Antichità Egizie, lit., 'Muséu de l'Antigüedá Exipcia') ta asitiáu na ciudá de Turín, Italia, nel palazzo dell'Accademia delle Scienze, un edificiu d'estilu barrocu, proxectáu pol arquiteutu italianu Guarino Guarini, en 1678, pa colexu de los nobles. Ye unu de los museos más antiguos, y el segundu n'importancia pola so colección d'antigüedaes exipcies dempués del Muséu Exipciu d'El Cairo.

Muséu Exipciu de Turín
Museo Egizio
Museo Egizio e Galleria sabauda, Torino.jpg
Llocalización
PaísBandera d'Italia Italia
RexónPiemonte
Ciudá metropolitanaCiudá metropolitana de Turín
Gran ciudáTurín
Coordenaes 45°04′06″N 7°41′04″E / 45.068333333333°N 7.6844444444444°E / 45.068333333333; 7.6844444444444Coordenaes: 45°04′06″N 7°41′04″E / 45.068333333333°N 7.6844444444444°E / 45.068333333333; 7.6844444444444
Muséu Exipciu de Turín is located in Italia
Muséu Exipciu de Turín
Muséu Exipciu de Turín
Muséu Exipciu de Turín (Italia)
Historia y usu
Apertura1824
Dirección Cristian Greco Traducir
Patrimoniu
Visitantes añales 510 952
Web oficial
Cambiar los datos en Wikidata

Oríxenes: Vitalino DonatiEditar

En 1760 Vitalino Donati, profesor de Botánica de la Universidá de Turín, viaxa a Exiptu por orde de Carlos Manuel III de Cerdeña. Una vegada nel país mover pol Nilo más allá d'Asuán coles mires de recoyer especímenes de la flora y fauna amás d'antigüedaes como momies y manuscritos. Nesti viaxe va consiguir tres estatues: de Sejmet, de Ramsés II y otra la de la reina Tiy, esposa de Amenhotep III. Cuando Donati tornó a Italia traxo más de 300 oxetos que fueron les primeres pieces del Muséu d'Antichitá, más tarde conocíu como'l Muséu Exipciu de Turín.

La colección de Bernardino DrovettiEditar

La mayor adquisición producir en 1824 cola compra de la primer colección d'antigüedaes exipcies al esplorador y diplomáticu italianu Bernardino Drovetti, quien trabayaba naquella dómina como cónsul francés n'Exiptu. Esta foi mercada pol rei Carlos Félix de Saboya, pola suma de 400.000 llires piamonteses, y constaba de más de mil pieces, compuesta per unes cien grandes estatues, cercos, sarcófagos con momies, papiros, y múltiples oxetos funerarios. Na colección destaquen les colosales estatues de Amenofis I, un Ramsés II sedente, la estatua de Tutmosis II y el Canon Real de Turín.

Ernesto Schiaparelli foi nomáu direutor del muséu, en 1894, amontando los fondos por aciu compres y campañes d'escavación en Heliópolis, Guiza, Asiut, Hermópolis, el Valle de les Reines (la tumba de Nefertari), Deir el-Medina y Gebelein.

Jean-François Champollion visitó esti muséu pa estudiar la so importante colección de papiros, que ayudáronlu a dar los primeros pasos nel desciframientu de la escritura xeroglífica.

 
Papiru de Turín (1879 - 1899 - 1969).
 
Papiru de Turín (1879 - 1899 - 1969):
el mapa xeolóxicu-topográficu más antiguu conocíu.

Fondos del muséuEditar

Múltiples oxetos de la vida cotidiana.

LliteraturaEditar

  • Wolfgang Kosack: Schenute von Atripe De judicio finale. Papyruskodex 63000.IV im Muséu Egizio di Torino. Einleitung, Textbearbeitung und Übersetzung herausgegeben von Wolfgang Kosack. Brunner, Berlin 2013. ISBN 978-3-9524018-5-9
  • Wolfgang Kosack: Basilios "De archangelo Michael": sahidice Pseudo - Euhodios "De resurrectione": sahidice Pseudo - Euhodios "De dormitione Mariae virginis": sahidice & bohairice : < Papyruskodex Turin, Mus. Egizio Cat. 63000 XI. > nebst Varianten und Estace. In Parallelzeilen ediert, kommentiert und übersetzt von Wolfgang Kosack. Verlag Christoph Brunner, Berlin 2014. ISBN 978-3-906206-02-8.

Enllaces esternosEditar