Abrir el menú principal

Quercus laurina, ye una especie d'árbol perteneciente a la familia Fagaceae. Ta clasificada na Seición Lobatae; del carbayu coloráu d'América del Norte, Centroamérica y el norte d'América del Sur que tienen los estilos llargos, les abiyotes maurecen en 18 meses y tienen un sabor bien amargoso. Les fueyes suelen tener lóbulos coles puntes afilaes, con goches o con escayos nel lóbulu. Se hibrída con Quercus affinis.[1]

Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Quercus laurina
Quercus laurina in Hackfalls Arboretum (2).jpg
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Fagales
Familia: Fagaceae
Xéneru: Quercus
Subxéneru: Quercus
Seición: Lobatae
Especie: Quercus laurina
Bonpl.
[editar datos en Wikidata]

DescripciónEditar

Ye un árbol qu'algama un tamañu de 4 a 20 m d'altor, dacuando más altu, coles sos cañes cubiertes de pelillos. Les sos fueyes que tienen un soporte curtiu, daqué ríxides, allargaes y terminen en punta, col so cantu engrosáu o dentáu y dambes cares polenques. La cara d'inferior tien guedeyes de pelos nes axiles ente les venes llaterales y el nerviu central. Les flores tán solitaries o en grupos de 3. Los sos frutos son abiyotes solitaries o en pares, casi redondes.

Distribución y hábitatEditar

Especie orixinaria de Méxicu, que crez en clima templáu ente los 2600 y los 2700 msnm. Ta acomuñada a montes de encino y de pinu.

PropiedaesEditar

Nel Estáu de Méxicu y Morelos ye común usar esta planta pa “amacizar los dientes fluexos” y evitar el sangráu de les melles. Con esti propósitu, fáense enxagües bucales col fervinchu de la corteza más güesos d'aguacate o de zapote (spp. n/r), úsase delles vegaes al día; o bien, aconséyase a cencielles mazcar la corteza fresca del capulincillo.

Méntase que'l fervinchu de la corteza, amás, evita la cayida del pelo per mediu de llavadures que se faen delles vegaes a la selmana.

Encamiéntase l'empléu d'esta planta pa tratar la foria, afecciones de los reñones, tos, sarna, hemorraxa, o en casos de "ataque" (asemeyáu al plasmu "hai mareos, somnolencia y aformiga el cuerpu").

Hestoria

La Sociedá Farmacéutica de Méxicu, nel sieglu XX señalar para asma y como estimulante.

TaxonomíaEditar

Quercus laurina describióse por Aimé Bonpland y espublizóse en Plantae Aequinoctiales 2: 32, pl. 80. 1809.[2]

Etimoloxía

Quercus: nome xenéricu del llatín que designaba igualmente al carbayu y a la encina.

laurina: epítetu latin que significa ;Sinonimia:

  • Dryopsila laurina (Bonpl.) Raf.
  • Quercus barbinervis Benth.
  • Quercus bourgaei Oerst. ex Hemsl.
  • Quercus bourgaei Oerst. ex Trel.
  • Quercus bourgaei var. ilicifolia Trel.
  • Quercus caeruleocarpa Trel.
  • Quercus castanea var. tridens (Bonpl.) A.DC.
  • Quercus chrysophylla Bonpl.
  • Quercus lanceolata Bonpl.
  • Quercus lanceolata M. Martens & Galeotti
  • Quercus major (A.DC.) Trel.
  • Quercus malinaltepecana Trel.
  • Quercus nitens var. major A.DC.
  • Quercus orizabae Liebm.
  • Quercus roseovenulosa Trel.
  • Quercus salicifolia Benth.
  • Quercus tlapuxahuensis A.DC.
  • Quercus treleaseana A.Camus
  • Quercus tridens Bonpl.[3][4]

Nome comúnEditar

Encino blancu, encino de fueya ancha, encino lloréu, encino laurelillo.

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. «Genetic variation and differentiation of populations within the Quercus affinisQuercus laurina (Fagaceae) complex analyzed with RAPD markers» (PDF). Canadian Journal of Botany 83:  pp. 155–62. 2005. doi:10.1139/B04-162. http://www.oikos.unam.mx/CIEco/gencon/images/stories/pdf_8.pdf. 
  2. «Quercus laurina». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 18 d'avientu de 2013.
  3. Quercus laurina en PlantList
  4. «Quercus laurina». World Checklist of Selected Plant Families. Consultáu'l 17 d'avientu de 2013.

BibliografíaEditar

  1. Breedlove, D.Y. 1986. Flora de Chiapas. Llistaos Floríst. Méxicu 4: i–v, 1–246.
  2. CONABIO. 2009. Catálogu taxonómicu d'especies de Méxicu. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City.
  3. Llinares, J. L. 2003 [2005]. Llistáu comentáu de los árboles nativu y cultivar na república d'El Salvador. Ceiba 44(2): 105–268.
  4. Romero Rangel, S., Y. C. R. Zenteno & M. d. Enri|quez. 2002. El xéneru Quercus (Fagaceae) nel estáu de Méxicu. Ann. Missouri Bot. Gard. 89(4): 551–593. View in BotanicusView in Biodiversity Heritage Library