Abrir el menú principal

El Reinu de Hannover (n'alemán: Königreich Hannover; n'inglés: Kingdom of Hanover) foi una entidá soberana asitiada na parte septentrional d'Alemaña mientres la metá del sieglu XIX. El so centru foi la ciudá de Hannover, de la qu'adoptó la so denominación.

Königreich Hannover (de)
Kingdom of Hanover (en)

Reinu de Hannover

Unión dinástica con Gran Bretaña (1814-37)

Flag of Hanover (1692).svg

1814-1866

Flag of Prussia (1892-1918).svg

Bandera de {{{nome_común}}}

Bandera

Llocalización de {{{nome_común}}}
Capital Hannover
Rei de Hannover
 • 1814-1820 Xurde III
 • 1851-1866 Jorge V de Hannover
Historia
 • Afitáu 12 d'ochobre de 1814
 • Revolución de 1848 13 de marzu de 1848
 • Anexón prusiana 20 de setiembre de 1866
Miembru de: Confederación Xermánica
Billete de 100 táleros del Bancu de Hannover de 1857.

Índiz

HistoriaEditar

OríxenesEditar

El Principáu de Calenberg, una división territorial del Ducáu de Brunswick-Luneburgu, foi creáu en 1432 como una entidá soberana. La división de los territorios ente los fíos d'un soberanu, carauterística del feudalismu, foi una práutica habitual nel Sacru Imperiu Romanu Xermánicu y atopamos un exemplu paradigmáticu en Saxonia. Dende l'añu 1584 hasta 1632, Callenberg formó parte del Ducáu de Brunswick-Wolfenbüttel y darréu adquirió de nuevu la independencia so la denominación de Ducáu de Hannover. En 1692 Hannover adquirió'l rangu d'electoráu.

El Electoráu de Hannover, creáu en 1692, tenía'l privilexu d'escoyer al titular del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu xuntu con Prusia, Bohemia, el Palatinado, Saxonia, el Arzobispáu de Maguncia, el Arzobispáu de Tréveris y el de Colonia. Arriendes de la muerte ensin descendencia de la reina Ana de Gran Bretaña en 1714, l'elector de Hannover convertir en rei de Gran Bretaña sol nome de Xurde I. Dende esti momentu, y hasta 1837, los intereses de Hannover y de Gran Bretaña caminaron conxuntamente so una unión dinástica, magar el Parllamentu de Westminster asegurar de que nengún contingente británicu fuera utilizáu pa defender los intereses del Electoráu.

A lo llargo del sieglu XVIII la influencia de la Casa de Hannover y Lamsfus creció n'Alemaña. En 1705 recibió'l Principáu de Luneburgu y en 1719 los territorios suecos de Bremen y Verden. Finalmente nel añu 1803, arriendes de la secularización de territorios baxu dominiu eclesiásticu, recibió'l Principáu Obispáu de Osnabrück.

En 1803 l'Electoráu foi ocupáu militarmente pol Imperiu Francés, que lo incorporaría nel Reinu de Westfalia dende 1807. L'exércitu de Hannover foi disueltu, pero munchos soldaos emigraron al Reinu Xuníu, onde se creó una división hanoveriana nel Exércitu británicu.

Restauración y creación del ReinuEditar

En 1813 l'Electoráu foi restauráu y en 1814, les potencies europees alcordaron nel Congresu de Viena que fora alzáu a la condición de reinu. Amás, Hannover aumentó considerablemente en territoriu adquiriendo'l Obispáu de Hildesheim, Frisia Oriental, la parte septentrional del Obispáu de Münster y parte del Condáu de Lingen. En 1837 al aportar la reina Victoria al tronu británicu, col caltenimientu de la Llei Sálica nel territoriu hanoveriano, Hannover tuvo un monarca distintu a Gran Bretaña per primer vegada en más de cien años. El primer monarca d'esta etapa foi Ernesto Augusto I, duque de Cumberland, que yera'l tíu de la nueva reina.

La victoria prusiana na guerra que caltuvo con Austria en 1866 significó l'anexón del Reinu a Prusia porque s'aliara con Austria nesi conflictu. El rei Jorge V foi derrocáu y tuvo que exiliarse n'Austria. Otros territorios que sufrieron la mesma suerte que Hannover fueron el Landgraviato de Hesse-Kassel o la ciudá de Frankfurt del Main. Dende 1866 y hasta 1918 foi una provincia prusiana (Provincia de Hannover) y en 1946 foi incorporáu al nuevu estáu federáu de Baxa Saxonia de nueva creación y con capital en Hannover.

Reis d'HannoverEditar

Artículu principal: Casa de Hannover
Semeya Nome Vida Entamu de reináu Fin de reináu Socesión
 
Xurde III
Alemán: Georg III.
4 de xunu de 1738 -
29 de xineru de 1820
(edá 81)
12 d'ochobre de 1814
29 de xineru de 1820
Xurde III tuvo mentalmente incapacitado mientres estos años, y los sos derechos constitucionales fueron exercíos pol so fíu Jorge Augusto Federico (el futuru Xurde IV), acordies con una rexencia. En Hannover, el so fíu menor, el Príncipe Adolfo, Duque de Cambridge, ofició como Virréi dende 1816.
 
Xurde IV
Alemán: Georg IV.
12 d'agostu de 1762 -
26 de xunu de 1830
(edá 67)
29 de xineru de 1820
26 de xunu de 1830
Fíu de Xurde III. Príncipe rexente 1811-1820, representáu en Hannover pol so hermanu, el Duque de Cambridge, como Virréi.
 
Guillermu IV
Alemán: Wilhelm IV.
21 d'agostu de 1765 -
20 de xunu de 1837
(edá 71)
26 de xunu de 1830
20 de xunu de 1837
Hermanu de Xurde IV. Últimu monarca en gobernar al empar en Hannover y el Reinu Xuníu, representáu en Hannover pol so hermanu, el Duque de Cambridge, como Virréi.
 
Ernesto Augusto I
Alemán: Ernst August I.
5 de xunu de 1771 -
18 de payares de 1851
(edá 80)
20 de xunu de 1837
18 de payares de 1851
Hermanu de Guillermu IV. La so ascensión dixebró les corones de Hannover y el Reinu Xuníu, una y bones esta postrera pasó a manos de la reina Victoria.
 
Jorge V
Alemán: Georg V.
27 de mayu de 1819 -
12 de xunu de 1878
(edá 59)
18 de payares de 1851
20 de setiembre de 1866
Fíu d'Ernesto Augusto I. Hannover foi anexonáu por Prusia de resultes de la Guerra austro-prusiana.

GaleríaEditar

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar