Sturnella magna

especie de páxaru
Sturnella magna
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.

'''Sturnella magna[2][3] ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae que vive n'América. Trátase d'un páxaru de tamañu mediu y d'aspeutu bien similar al turpial gorjeador.

Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Turpial oriental
Sturnella magna -Mexico-8.jpg
En Méxicu
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Icteridae
Xéneru: Sturnella
Especie: S. magna
(Linnaeus, 1758)
Distribución
Sturnella magna map.svg
     Zona de residencia toa l'añu      Zona de cría
Sinonimia
Alauda magna (Linnaeus, 1758)
[editar datos en Wikidata]

DescripciónEditar

 
Adultu en Arizona.

Mide ente 21[4] y 22,5 cm[5] de llargor y pesa en promediu 85 g.[3] Los adultos tienen les partes inferiores de color mariellu con una "V" negra nel pechu y con lladrales blancos con rayes negres. La parte cimera ye principalmente de color castañu con rayes negres. Tienen un picu apuntiáu. La cabeza presenta franxes de lantre escontra tras, alternando'l negru con colores claros, como'l blancu, amarellentáu y la castañal clara.[5][3]

EcoloxíaEditar

El so hábitat de reproducción son los pacionales y praderíes y tamién los campos de segáu,[6] hasta los 2500 m d'altitú.[3] Esta especie ye un residente permanente a lo llargo de gran parte del so área de distribución, anque la mayoría de les aves del norte migren escontra'l sur pel hibiernu.[6] N'América Central y del Sur, que tienden a ser llindaos a la zona oriental (Atlánticu) llau del continente tamién. En 1993 esta especie foi rexistrada per primer vegada n'El Salvador y el descubrimientu d'una pareya reproductora en 2004, confirmó que la especie ye residente ellí.[7]

Busca alimentu nel suelu o na vexetación baxa, dacuando sondiando col so picu. Aliméntase principalmente d'artrópodos y adicionalmente con granes y bagues. Pel hibiernu, de cutiu aliméntense en bandaes.

Añera mientres los meses de branu. Constrúi'l nial nel suelu, cubiertu con un techu texíu de yerbes. Puede haber más d'una fema añerando nel territoriu d'un machu.

El so númberu aumentó nel este d'Estaos Xuníos cuando se baltaron los montes, pero depués menguóse col amenorgamientu del hábitat fayadizu.[8] En Centroamérica espandióse na cuenca del Pacíficu.[7]

 
Exemplar xuvenil en Texas.
 
Güevos de Sturnella magna

TaxonomíaEditar

La especie describióse primeramente por Linneo en 1758 en Systema naturae, como Alauda magna, ensin estremala del turpial occidental (Sturnella neglecta) y confundiéndoles con dos especies d'África: el bisbita del Cabu y el bisbita gorgigualdo. Darréu Linnaeus detectó l'erru y estremó la especie.

El cantar murnio con xiblíos senciellos de S. magna, estremar de S. neglecta, que'l so cantar ye aflautado y complexu.

La subespecie S. m. lilianae, del norte de Méxicu, ye dacuando tratada como una especie distinta Sturnella lilianae.

ReferenciesEditar

  1. BirdLife International (2009) Sturnella magna na llista colorada d'especies amenaciaes de IUCN, versión 2011.1. Consultáu'l 26 de xunetu de 2011.
  2. Turpial Oriental (Sturnella magna) (Linnaeus, 1758)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Sturnella magna (Linnaeus, 1758); Especies de Costa Rica. INBio.
  4. Pedro-ceroulo; WikiAves.
  5. 5,0 5,1 Sclater (1886)
  6. 6,0 6,1 Henninger (1906)
  7. 7,0 7,1 Herrera et al. (2006)
  8. «All About Birds: Eastern Meadowlark». Cornell Laboratory of Ornithology. Consultáu'l 13 d'agostu de 2008.

BibliografíaEditar

  • Henninger, W. F. (1906): A preliminary list of the birds of Seneca County, Ohio. Wilson Bull. 18(2): 47-60. DjVu testu completu testu íntegru en PDF
  • Herrera, Néstor; Rivera, Roberto; Ibarra Portillo, Ricardo & Rodríguez, Wilfredo (2006): Nuevos rexistros pa la avifauna d'El Salvador. Boletín de la Sociedá Antioqueña d'Ornitoloxía 16(2): 1-19. testu íntegru en PDF
  • Linnaeus, Carl (1758): 93.9. Alauda magna. In: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, xenera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (10th ed., vol.1): 167. Laurentius Salvius, Holmius (= Stockholm). testu íntegru en PDF
  • Sclater, Philip Lutley (1886) Catalogue of the Passeriformes Fringilliformes Part 2: 359. Elibrn Classics, 2005. ISBN 1-4021-5875-0

Enllaces esternosEditar