Abrir el menú principal
     Estaos de la Eurozona (19)      Estaos de la XE que tienen la obligación de xunise a la zona del euru (7)      Estaos de la XE con una clausa d'esclusión (2)      Estaos de fora de la XE qu'utilicen l'euru por aciu un alcuerdu con esta (4)      Estaos y territorios de fora de la XE qu'utilicen l'euru ensin que medie un alcuerdu (2)
Eurozona
Estaos qu'adoptaron l'euru
el 1 de xineru de 1999
PIB (PPA)[1] Población
Bandera d'Alemaña Alemaña &&&&&&&&02806266.&&&&&02 806 266 &&&&&&&081802000.&&&&&081 802 000
Bandera de Austria Austria &&&&&&&&&0328571.&&&&&0328 571 &&&&&&&&08396760.&&&&&08 396 760
Bandera de Bélxica Bélxica &&&&&&&&&0389518.&&&&&0389 518 &&&&&&&010827519.&&&&&010 827 519
Bandera d'España España &&&&&&&&01438959.&&&&&01 438 959 &&&&&&&046439864.&&&&&046 439 864
Bandera de Finlandia Finlandia &&&&&&&&&0190862.&&&&&0190 862 &&&&&&&&05377000.&&&&&05 377 000
Bandera de Francia Francia[nota 1] &&&&&&&&02108228.&&&&&02 108 228 &&&&&&&065447374.&&&&&065 447 374
Bandera de Irlanda Irlanda &&&&&&&&&0188112.&&&&&0188 112 &&&&&&&&04470700.&&&&&04 470 700
Bandera d'Italia Italia[nota 2] &&&&&&&&01740123.&&&&&01 740 123 &&&&&&&060494632.&&&&&060 494 632
Bandera de Luxemburgu Luxemburgu &&&&&&&&&&040025.&&&&&040 025 &&&&&&&&&0502100.&&&&&0502 100
Bandera de Países Baxos Países Baxos[nota 3] &&&&&&&&&0658228.&&&&&0658 228 &&&&&&&016638200.&&&&&016 638 200
Bandera de Portugal Portugal &&&&&&&&&0235904.&&&&&0235 904 &&&&&&&010636888.&&&&&010 636 888
Estaos qu'adoptaron l'euru
con posterioridá

(toos xúntense'l 1 de xineru del añu señaláu)
PIB (PPA)[1] Población
Bandera de Grecia Grecia (2001) &&&&&&&&&0341688.&&&&&0341 688 &&&&&&&011306183.&&&&&011 306 183
Bandera d'Eslovenia Eslovenia (2007) &&&&&&&&&&059316.&&&&&059 316 &&&&&&&&02059510.&&&&&02 059 510
Bandera de Xipre Xipre (2008)[nota 4] &&&&&&&&&&022703.&&&&&022 703 &&&&&&&&&0801851.&&&&&0801 851
Bandera de Malta Malta (2008) &&&&&&&&&&&09806.&&&&&09806 &&&&&&&&&0416333.&&&&&0416 333
Flag of Slovakia.svg Eslovaquia (2009) &&&&&&&&&0119268.&&&&&0119 268 &&&&&&&&05429763.&&&&&05 429 763
Bandera d'Estonia Estonia (2011) &&&&&&&&&&027207.&&&&&027 207 &&&&&&&&01340127.&&&&&01 340 127
Bandera de Letonia Letonia (2014) &&&&&&&&&&036090.&&&&&036 090 &&&&&&&&02017000.&&&&&02 017 000
Bandera de Lituania Lituania (2015) &&&&&&&&&&&&&&00.&&&&&0 &&&&&&&&03218064.&&&&&03 218 064
Zona del euru &&&&&&&012188781.&&&&&012 188 781  &&&&&&0320225704.&&&&&0320 225 704

La eurozona,[2] denomada oficialmente zona del euru[2] y llamada tamién zona euro,[2] ye'l conxuntu d'estaos miembros de la Xunión Europea (XE) qu'adoptaron el euru como moneda oficial (19 estaos), formando asina una unión monetaria. La so creación data del 1 de xineru de 1999. L'autoridá monetaria que controla la zona del euru ye'l Eurosistema. L'autoridá económica y política mora nel Eurogrupo y na Comisión Europea (CE).

El Bancu Central Européu (BCE) ye la entidá responsable de la política monetaria de los estaos que formen la zona del euru.[3]

La zona del euru y los demás estaos de la Unión EuropeaEditar

Los 19 estaos que formen la zona del euru son:[4] Alemaña, Austria, Bélxica, Xipre, Eslovaquia, Eslovenia, España, Estonia, Finlandia, Francia, Grecia, Irlanda, Italia, Letonia, Lituania, Luxemburgu, Malta, Países Baxos y Portugal.

La zona del euru crear en 1999 y componer 11 estaos fundadores: Alemaña, Austria, Bélxica, España, Finlandia, Francia, Irlanda, Italia, Luxemburgu, Países Baxos y Portugal. Dende entós incorporáronse ocho estados más: en 2001 Grecia, en 2007 Eslovenia, en 2008 Malta y Xipre, en 2009 Eslovaquia, en 2011 Estonia, en 2014 Letonia y en 2015 Lituania.[4]

Los departamentos d'ultramar franceses de Guayana Francesa, Guadalupe, Martinica, Mayotte y Reunión son parte integral de Francia y de la Xunión Europea, polo que s'atopen incluyíos na zona del euru.[5]

Los estaos miembros de la Unión Europea qu'inda nun pertenecen a la zona del euru tienen la posibilidá d'incorporase a ella, una vegada que cumplan los criterios d'adhesión. Les siguientes feches basar na política gubernamental de cada país. Nenguna fecha ye definitiva hasta que les instituciones comuñales dean la so aprobación:

  • Rumanía: 2022.[6]
  • Croacia: En redol a 2025.[7]
  • Bulgaria: Non plantega adoptase l'euru pel momento, anque tien de faelo. Ta plantegando incoporarse al MTC II.[8][9]
  • Hungría: Non plantega adoptase l'euru pel momento, anque tien de faelo.
  • Polonia: Non plantega adoptase l'euru pel momento, anque tien de faelo.
  • República Checa: Non plantega adoptase l'euru pel momento, anque tien de faelo.
  • Suecia: Non plantega adoptase l'euru pel momento, anque tien de faelo.
  • Dinamarca: Tien una clausa d'esclusión.
  • Reinu Xuníu: Tien una clausa d'esclusión.

En zones fronterices cola zona del euru, según nes zones turístiques de munchos países europeos non pertenecientes a la zona del euru, l'euru suel ser aceptáu nos comercios ya inclusive nel tresporte públicu.

Los trataos nun dicen nada sobre la cuestión de la posible salida de los estaos de la zona del euru. De la mesma nun hai nenguna disposición por que un estáu seya espulsáu del euru.[10] Dalgunos, sicasí, incluyendo'l Gobierno de los Países Baxos, amosáronse a favor d'una disposición nesti sentíu nel casu de qu'un estáu de la zona del euru fuertemente empeñáu negar a cumplir cola política de reforma económica de la Xunión Europea.[11]

Alministración y representaciónEditar

La política monetaria de los países de la zona del euru ye alministrada pol Bancu Central Européu (BCE) y el Eurosistema, qu'entiende'l BCE y los bancos centrales de los estaos de la Xunión Europea que se xunieron a la zona del euru. Los países de fora de la zona del euru nun tán representaos nestes instituciones. Cabo señalar que tolos estaos miembros de la Xunión Europea formen parte del Sistema Européu de Bancos Centrales (SEBC). Sicasí, los estaos que nun pertenecen a la Xunión Europea nun tienen voz en nenguna d'estos trés instituciones anque utilicen l'euru y facer al traviés d'alcuerdos monetarios, como ye'l casu d'Andorra, Ciudá del Vaticanu, Mónaco y San Marín. El BCE ta facultáu p'autorizar el diseñu y l'impresión de los billetes n'euros y el volume acuñáu de monedes d'euru.[12]

La zona del euru ta representada políticamente polos sos ministros de Finances, conocíos colectivamente como'l Eurogrupo, y tán presidíos por un presidente, anguaño Jeroen Dijsselbloem. Los ministros de Finances de los estaos miembros de la zona del euru axunten un día antes d'una xunta del Conseyu d'Asuntos Económicos y Financieros (Ecofin) del Conseyu de la Unión Europea. El Grupu nun ye una formación oficial del Conseyu, pero, cuando'l Conseyu ECOFIN completu vota sobre asuntos que solo afecten la zona del euru, solo los miembros del Eurogrupo tán autorizaos a votar.[13][14]

N'abril de 2008, l'entós presidente del Eurogrupo Jean-Claude Juncker, suxurió que la zona del euru tuviera representada nel Fondu Monetariu Internacional (FMI) como un bloque, en llugar de cada estáu miembru por separáu.[15]

Reserves internacionales de la zona del euruEditar

 
Acutes internacionales globales mientres l'añu 2007

Les reserves internacionales (RIN) son depósitos de moneda estranxera controlaos polos Bancos Centrales y otres autoridaes monetaries, les reserves internacionales de la zona del euru en 2007 superaron los 483 mil millones de dólares estauxunidenses. Estes reserves dan enfotu a los inversionistas estranxeros y ameyora la calificación de país a nivel mundial.

Les reserves internacionales de la zona del euru son un billón (1012) d'euros menores a les de China, 500 mil millones menores a les reserves internacionales de Xapón. Les reserves internacionales de la zona del euru son 20 mil millones de dólares mayores a les de Rusia, 100 mil millones de dólares mayores a les reserves internacionales de la India, el doble de reserves que países como Brasil y Singapur, más del triple de reserves d'Estaos Xuníos y Australia, el cuádruplu de reserves de Canadá, Arxentina.

Ver tamiénEditar

NotesEditar

  1. Los territorios franceses del Pacíficu (Nueva Caledonia, Polinesia Francesa y Wallis y Futuna utilicen el Franco CFP
  2. La comuña de Campione d'Italia, enclavada en territoriu suizu, utiliza'l francu suizu.
  3. Sacante Aruba, qu'utiliza'l florín arubeño; Curaçao y Sint Maarten, qu'utilicen el florín antillanu neerlandés, en procesu de sustitución pol florín caribeñu; y les islles del Caribe Neerlandés, qu'empleguen el dólar estauxunidense.
  4. La autoproclamada República Turca del Norte de Xipre, que solo ta reconocida por Turquía, utiliza la Llira turca. Sicasí, l'euru tamién circula.

ReferenciesEditar

  1. 1,0 1,1 PIB (Nominal) en millones de USD en valores de (2007)
  2. 2,0 2,1 2,2 euru-y-euribor-formes-correctes-481/ «zona del euru, zona euro y eurozona con inicial minúscula.» Fundéu. Consultáu'l 31 de xineru de 2015.
  3. «El Bancu Central Européu». Parllamentu Européu. Consultáu'l 23 d'agostu de 2014.
  4. 4,0 4,1 «Mapa de la zona del euru 1999 – 2014». Bancu Central Européu. Consultáu'l 23 d'agostu de 2014.
  5. «Estaos miembros de la zona Euru». europa.eu. Consultáu'l 23 d'agostu de 2014.
  6. «Romania may join euru zone in 2022, says foreign minister - report» (inglés).
  7. «Croatia wants to adopt euru within 7-8 years: prime minister» (inglés).
  8. «GERB leader Borissov: Bulgaria will apply to join euru zone» (inglés).
  9. «Bulgaria to know its chances for ERM-II accession by end-2017» (inglés).
  10. Athanassiou, Phoebus (December 2009) Withdrawal and Expulsion from the EU and EMU, Some Reflections (PDF), European Central Bank. Retrieved 8 September 2011
  11. Phillips, Leigh. «EUobserver / Netherlands: Indebted states must be made ‘wards' of the commission or leave euru». Euobserver.com. Consultáu'l 20 de mayu de 2014.
  12. Pérez, Claudi (9 d'ochobre de 2017). Berlín refuga les reformes del euru que proponen Macron y Juncker. https://elpais.com/internacional/2017/10/09/actualidá/1507577099_653072.html. Consultáu 'l 10 d'ochobre de 2017. 
  13. «An economic government for the eurozone?». Federal Union. Archiváu dende l'orixinal, el 17 de xunetu de 2011. Consultáu'l 26 de febreru de 2011.
  14. Protocols, Official Journal of the European Union.
  15. Vucheva, Elitsa (15 d'abril de 2008). «Eurozone countries should speak with one voice, Juncker says». EU Observer. Consultáu'l 26 de febreru de 2011.

Enllaces esternosEditar