Abrir el menú principal

Scutellaria alpina

especie de planta

CalteresEditar

Yerba viviega. Tarmos ascendentes, simples o daqué ramosos, cuadrangulares, más o menos pelosos. Fueyes opuestes, ovaes, crenaes, glabres o daqué peloses d'hasta 2,5 cm de llargor. Flores dispuestes en falsos verticiloss a la fin de los tarmos, verticales; mota tubular-acampanáu, rematáu en 5 dientes; corola tubular, bilabiada, arguta, azul na parte cimera y ablancazada na inferior, d'hasta 25(-30) mm de llargor. Frutu formáu por 4 nozuques. Floria nel branu.[1]

HábitatEditar

Nes zones de monte.

DistribuciónEditar

N'Asia en Siberia, Kazakstán y Mongolia. N'Europa n'Alemaña, Suiza, Rusia, Albania, Bulgaria, Serbia, Grecia, Italia, Rumanía, Francia y España.[2]

TaxonomíaEditar

Scutellaria alpina describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Sp. Pl. 2: 599. 1753[3]

Etimoloxía

Scutellaria: nome xenéricu que deriva de la pallabra griega: escutella que significa "un pequeñu platu, bandexa o platu", en referencia a los sépalos los qu'apaecen d'esta manera mientres el periodu de fructificación.[4]

alpina: epítetu xeográficu qu'alude al so llocalización nos montes.

Citoloxía

Númberu de cromosomes de Scutellaria alpina (Fam. Labiatae) y táxones infraespecíficos: n=22.[5][6]

Sinonimia
  • Cassida alpina (L.) Moench, Suppl. Meth.: 144 (1802).
  • Scutellaria lupulina L., Sp. Pl.: 835 (1753).
  • Scutellaria variegata A.Spreng., Tent. Suppl.: 16 (1828).
  • Scutellaria viscida A.Spreng., Tent. Suppl.: 15 (1828).
  • Scutellaria compressa A.Ham., Esq. Monogr. Scutellaria: 29 (1832).
  • Scutellaria albida Benth. in A.P.de Candolle, Prodr. 12: 420 (1848).
  • Scutellaria jabalambrensis Pau, Not. Bot. Fl. Españ. 2: 35 (1889), nom. inval.[7]

Nome comúnEditar

  • Castellanu: yerba de la celada, tercianaria alpina, tercianera.[5]

Ver tamiénEditar

ReferenciesEditar

  1. Luceño Garcés, M. (1998). Flores de Gredos. Ávila:Caxa d'Ávila. ISBN 84-930203-0-3.
  2. GRIN. «Scutellaria alpina». USDA.
  3. «Scutellaria alpina». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 20 d'abril de 2015.
  4. N'Epítetos Botánicos
  5. 5,0 5,1 «Scutellaria alpina». Real Xardín Botánicu: Proyeutu Anthos. Consultáu'l 16 d'abril de 2010.
  6. Scutellaria alpina L. Proves Recherches sur les liens de parenté ente la flore orophile des Alpes et celledes Pyrénées. Küpfer, P. (1974) Boissiera 23: 3-322
  7. «Scutellaria alpina». Royal Botanic Gardens, Kew: World Checklist of Selected Plant Families. Consultáu'l 18 de marzu de 2010.

Enllaces esternosEditar