Archivu de documentos

institución encargada de guardar, conservar describir y dar accesu a documentos históricos

El términu archivu (llatín archīvum) úsase comúnmente pa designar a un conxuntu ordenáu de documentos. Tamién al local onde se caltienen los documentos ellaborar y recibir por una entidá de resultes de la realización de les sos actividaes. Sicasí, "archivu" ye una pallabra polisémica que se refier a:

  • El fondu documental, como conxuntu de documentos producíos o recibíos por una persona física o xurídica nel exerciciu de les sos actividaes.
  • El llugar onde se curia dichu fondu o mancomún documental.
  • La institución o serviciu responsable de la custodia y tratamientu archivísticu del fondu.
Dibuxu d'un mueble d'archivu, archivu municipal de Wurzburgu, Alemaña.

L'archivística ye la ciencia que s'ocupa de les téuniques aplicaes a los archivos.

AntigüedáEditar

Anguaño llámase archivu a los depósitos oficiales de documentos públicos y privaos. N'otru tiempu, llamáronse chartarium, scrinium, tabulárium. Consta la so esistencia nel Antiguu Exiptu, en Asiria, en Grecia y en Roma y de dellos testos de les Sagraes Escritures infierse que tamién esistíen nel pueblu d'Israel. Por regla xeneral, quitando los palaciegos asirios y perses, los archivos de les civilizaciones antigües topar na cortil de los templos. En Roma, calteníense los trataos de paz y alianza nel templu de Xúpiter Capitolino. Los añales de los pontífices nel de Juno, los rexistros de les nacencies nel de Saturnu.

Archivos de la ilesia católicaEditar

Artículu principal: Archivos Vaticanos

La Ilesia tuvo archivos dende los sos entamos, pa caltener los llibros sagraos y les actes de los mártires. Consten los archivos del Vaticanu o los Pontificios, dende'l sieglu III (dende San Antero, añu 235) los cualos gocien güei fama de cuntase ente los meyor entamaos del mundu.

Archivos NacionalesEditar

Artículu principal: Archivu Nacional

Los Archivos Nacionales axunten los documentos o archivos oficiales d'instituciones o organismos públicos, xudiciales, políticos y militares, y en dellos casos privaos, pal so preservación, consulta ya investigación. En dellos casos como América, España y Portugal son importantes pa la reconstrucción histórica de la dómina colonial. Son la evolución histórica de los Archivos d'Estáu qu'anque teníen la mesma finalidá de caltenimientu de la documentación, nun yeren abiertos al públicu.

Archivos n'EspañaEditar

Artículu principal: Archivos d'España

N'España, conócense los archivos más o menos xenerales de Castiella dende Xuan II y Enrique IV. Felipe II entamó'l de Simancas (1561) yá fundáu antes por Carlos V (1549) y de él procedió en parte'l Archivu d'Indies, creáu por Carlos III en 1785 y establecíu en Sevilla. De mediaos del sieglu XIX, daten l'archivu Central d'Alcalá de Henares y l'Hestóricu Nacional de Madrid, que colos dos anteriores componen los cuatro Archivos xenerales del reinu.

Siguen a estos archivos n'importancia los rexonales, a saber:

Ente toos, considérase modelu d'organización el de la Corona aragonesa qu'atesora documentos dende l'añu 848.[ensin referencies] Hai amás, otros archivos especiales, xudiciales, provinciales, municipales, notariales, empreses, catedralicios, parroquiales.

Ver tamiénEditar

Enllaces esternosEditar

Archivos y documentos on-lineEditar