Abrir el menú principal

El Canciller federal, Bundeskanzler n'alemán, ye la denominación del xefe de Gobiernu d'Alemaña.


Tratamientu
    • Señora Canciller Federal
    • La so Excelencia[1]
  • Sede Cancillería Federal (en Berlín)
    Palais Schaumburg (en Bonn)
    Duración 4 años, ensin llende de mandatos
    Primer titular Otto Von Bismarck
    Creación 1 de xunetu de 1867
    Sitiu web bundeskanzlerin.de
    [editar datos en Wikidata]
    Sede de la Cancillería en Berlín (dende 1999).

    La cancillería foi creada en 1867 na Confederación Alemana del Norte, recibiendo, dende 1871 hasta 1945, el nome Reichskanzler ('Canciller imperial'); anguaño ye Bundeskanzler ('canciller federal') o Bundeskanzlerin en femenín (-in ye una terminación femenina n'alemán).

    L'actual titular ye Angela Merkel dende'l 22 de payares de 2005, convirtiéndose na primer muyer canciller d'Alemaña.

    Índiz

    HistoriaEditar

    El conceutu de canciller modernu, Bundeskanzler, surdió en 1867 dientro de la Confederación Alemana del Norte, y foi ocupáu por Otto von Bismarck, unu de los artífices de la unidá alemana. El cargu yera escoyíu pol rei de Prusia na so calidá de presidente de la Confederación.

    Cola creación del Imperiu alemán en 1871 el canciller imperial (Reichskanzler) yera nomáu pol Emperador y tenía de sirvir como xefe del gobiernu y presidir la Cámara Alta o Bundesrat. El canciller imperial nun yera escoyíu pol Reichstag (parllamentu que tenía la llexislatura independiente del canciller) y tampoco yera responsable ante esta cámara, namái ante l'emperador d'Alemaña.

    En 1918 trunfa la Revolución de payares y l'Imperiu alemán ye sustituyíu pola República de Weimar, con un sistema políticu semipresidencialista. El canciller yera nomáu pol Presidente de la República, y yera responsable ante'l Reichstag, una y bones esta institución podía retirar l'enfotu al canciller o cualquier miembru del so gobiernu, lo qu'implicaba l'inmediatu arrenunciu del so puestu (artículos 46 y 54 de la Constitución de 1919). Ente les sos atribuciones taba la de presidir el gobiernu y dirixir los asuntos conforme a un reglamentu aprobáu pol presidente.

    Cola llegada al poder del NSDAP en 1933 la Cancillería camuda drásticamente. Tres el quema de Reichstag, el canciller Adolf Hitler consiguió del Reichstag l'aprobación del Decretu de la quema del Reichstag, que llindaba los derechos individuales reconocíos pola Constitución de 1919; y de la Llei Habilitante de 1933 que dexaba al gobiernu a aprobar lleis ensin necesidá de ser aprobaes pol parllamentu alemán. Cola muerte del presidente Hindenburg el 2 d'agostu de 1934, Hitler, atropó los cargos de xefe del Estáu y de xefe de Gobiernu (Führer y Reichskanzler) hasta la so muerte en 1945, cola derrota alemana na Segunda Guerra Mundial.

    Finalmente, cola derrota nazi na guerra, el territoriu alemán foi ocupáu y alministráu poles potencies vencedores (Estaos Xuníos, Gran Bretaña, Francia y la Xunión Soviética). En 1949 les potencies occidentales decidieron restituyir la soberanía alemana, creando la República Federal Alemana, nel so parte occidental (incluyíu'l Berlín occidental) frente al territoriu ocupáu polos soviéticos, que nesi mesmu añu va ser la República Democrática Alemana.

    Cola restitución de la soberanía, el gobiernu alemán recupera la figura del canciller como xefe del gobiernu alemán. La RFA va constituyise como una república parllamentaria onde'l poder executivu recai nel Gobierno Federal (Canciller y ministros) responsable antes el Bundestag.

    En 1990 producióse la Reunificación alemana integrándose la parte oriental nel sistema políticu establecíu en 1949.

    MandatuEditar

    La Llei Fundamental de Bonn de 1949 especifica na so artículu 63 que'l canciller federal tendrá de ser escoyíu pol Bundestag (ensin alderique) a propuesta del presidente federal. Este, va nomar al candidatu que más votos llograra nel Bundestag, resultante de les eleiciones federales previes.

    El canciller federal ye escoyíu pa un mandatu de cuatro años. Nun hai llende de mandatos polo tanto puede presentase a la reeleición indefinidamente.

    Según los artículos 67 y 68, el canciller federal puede cesar nes sos funciones (amás d'en casos de fallecimientu o incapacidá física) una moción de censura que tien de plantegar el Bundestag, si elije por mayoría de los sos miembros a un socesor. Una vegada escoyíu tien de solicitase al Presidente que releve al anterior canciller. L'otru casu sería si'l canciller nun supera una moción d'enfotu presentáu por él, nesti casu, el Presidente, a pidimientu del canciller, va eslleir el Bundestag.

    PoderesEditar

    El canciller federal va escoyer a los miembros del so gobiernu que van ser nomaos pol Presidente federal. Amás, según l'artículu 65, el canciller federal afita les directrices de la política y asume la responsabilidá de les mesmes, va dirixir los asuntos de gobiernu según un reglamentu internu adoptáu pol Gobiernu Federal.

    Magar la so condición de xefe del gobiernu, el canciller federal nun exerz el mandu de les Fuercies Armaes, pos esti cargu correspuende al ministru federal de Defensa según esprender del artículu 65a de la Llei de 1949.[2]

    Llista de cancilleres d'AlemañaEditar

    Confederación Alemana del Norte ya Imperiu alemán (1867-1918)Editar

    Canciller Entamu Fin Eleiciones
    (Gobiernu)
    Partíu Monarca
    (periodu)
    Confederación Alemana del Norte (1867-1871)
    Otto von Bismarck
    Bundeskanzler
    (1815-1898)
    1 de xunetu de 1867 21 de marzu de 1871 -

    bgcolor="#EEEEEE"|

    Guillermu I
    (1867-1871)
    Dinastía de Hohenzollern
    Imperiu alemán (1871-1918)
    Príncipe Otto von Bismarck
    Reichskanzler
    (1815-1898)
    21 de marzu de 1871 20 de marzu de 1890 1871
    1874
    1877
    1878
    1881
    1884
    1887
    1890
    Ensin partíu |

    bgcolor="#EEEEEE"|

    Guillermu I
    (1871-1888)
    Dinastía de Hohenzollern
    Federico III
    (1888)
    Dinastía de Hohenzollern
    Guillermu II
    (1888-1918)
    Dinastía de Hohenzollern
    Conde Lleo von Caprivi
    Reichskanzler
    (1831-1899)
    20 de marzu de 1890 26 d'ochobre de 1894 1893 Ensin partíu
    Príncipe Clodoveo de Hohenlohe-Schillingsfürst
    Reichskanzler
    (1819-1901)
    26 d'ochobre de 1894 17 d'ochobre de 1900 1898 Ensin partíu
    Príncipe Bernhard von Bülow
    Reichskanzler
    (1849-1929)
    17 d'ochobre de 1900 14 de xunetu de 1909 1903
    1907
    Ensin partíu
    Theobald von Bethmann-Hollweg
    Reichskanzler
    (1856-1921)
    14 de xunetu de 1909 13 de xunetu de 1917 1912 Ensin partíu
    Georg Michaelis
    Reichskanzler
    (1857-1936)
    13 de xunetu de 1917 1 de payares de 1917 - Ensin partíu
    Conde Georg von Hertling
    Reichskanzler
    (1843-1919)
    1 de payares de 1917 30 de setiembre de 1918 - Zentrum
    Príncipe Maximiliano de Baden
    Reichskanzler
    (1867-1929)
    30 de setiembre de 1918 9 de payares de 1918 - Ensin partíu

    República de Weimar (1919-1934)Editar

    Canciller Entamu Fin Eleiciones
    (Gobiernu)
    Partíu
    (Coalición de gobiernu)
    Reichspräsident
    (periodu)
    Revolución de Payares (1918-1919)
    Friedrich Ebert
    Vorsitz des Rates der Volksbeauftragten
    (1871-1925)
    9 de payares de 1918 13 de febreru de 1919 Conseyu de Diputaos del Pueblu SPD
    (USPD)
    Ensin xefe d'Estáu.
    República de Weimar (1919-1934)
    Philipp Scheidemann
    Reichsministerpräsident
    (1865-1939)
    13 de febreru de 1919 20 de xunu de 1919 1919
    Asamblea Nacional
    (Scheidemann)
    (Bauer)
    (I Müller)
    SPD
    Coalición de Weimar
    (SPD+DDP+Zentrum)
    Friedrich Ebert
    (1919-1925)
    Gustav Bauer
    Reichsministerpräsident
    (1877-1940)
    21 de xunu de 1919 26 de marzu de 1920
    Hermann Müller
    Reichskanzler
    (1876-1931)
    27 de marzu de 1920 8 de xunu de 1920
    Konstantin Fehrenbach
    Reichskanzler
    (1852-1926)
    25 de xunu de 1920 4 de mayu de 1921 1920
    (Fehrenbach)
    Zentrum
    (DDP+DVP)
    Joseph Wirth
    Reichskanzler
    (1879-1956)
    10 de mayu de 1921 14 de payares de 1922 -
    (I Wirth)
    (II Wirth)
    Zentrum
    Coalición de Weimar
    (Zemtrum+SPD+DDP)
    Wilhelm Cuno
    Reichskanzler
    (1876-1933)
    22 de payares de 1922 12 d'agostu de 1923 -
    (Cuno)
    Independiente
    (Zentrum+DVP+DDP+BVP)
    Gustav Stresemann
    Reichskanzler
    (1878-1929)
    13 d'agostu de 1923 23 de payares de 1923 -
    (I Stresemann)
    (II Stresemann)
    Partíu Popular Alemán
    (Zentrum+SPD[3]+DDP)
    Wilhelm Marx
    Reichskanzler
    (1863-1946)
    30 de payares de 1923 15 de xineru de 1925 -
    (I Marx)
    (II Marx)
    Zentrum
    (DVP+BVP[4]+DDP)
    Hans Luther
    Reichskanzler
    (1879-1962)
    15 de xineru de 1925 12 de mayu de 1926 may. 1924
    dic. 1924
    (I Luther)
    (II Luther)
    Independiente
    (Zentrum+DVP+BVP+DNVP[5]+DDP)
    Hans Luther (en funciones)
    (1925)
    Walter Simons (en funciones)
    (1925)
    Paul von Hindenburg
    (1925-1934)
    Wilhelm Marx
    Reichskanzler
    (1863-1946)
    12 de mayu de 1926 12 de xunu de 1928 1928
    (III Marx)
    (IV Marx)
    Zentrum
    (DVP+BVP+DDP)
    (DVP+BVP+DNVP)
    Hermann Müller
    Reichskanzler
    (1876-1931)
    28 de xunu de 1928 27 de marzu de 1930 -
    (II Müller)
    SPD
    (Zentrum+DVP+BVP+DDP)
    Heinrich Brüning
    Reichskanzler
    (1885-1970)
    30 de marzu de 1930 30 de mayu de 1932 1930
    (I Brüning)
    (II Brüning)
    Zentrum
    (DVP+BVP+DDP+WP+KVP)
    (DStP+BVP+KVP+CNBL)
    Franz von Papen
    Reichskanzler
    (1879-1969)
    1 de xunetu de 1932 17 de payares de 1932 jul. 1932
    nov. 1932
    (von Papen)
    Zentrum (hasta 3 xunu 1932)
    Independiente
    (DNVP)
    Kurt von Schleicher
    Reichskanzler
    (1882-1934)
    3 d'avientu de 1932 28 de xineru de 1933 -
    (von Schleicher)
    Independiente
    (DNVP)
    Adolf Hitler
    Reichskanzler
    (1889-1945)
    30 de xineru de 1933 2 d'agostu de 1934 marz. 1933
    nov. 1933
    (Hitler)
    NSDAP
    (DNVP)

    Alemaña nazi (1934-1945)Editar

    Canciller Entamu Fin Eleiciones
    (Gobiernu)
    Partíu Reichspräsident
    (periodu)
    Adolf Hitler
    Führer y Reichskanzler
    (1889-1945)
    2 d'agostu de 1934 30 d'abril de 1945 1936
    1938
    (Hitler)
    NSDAP Adolf Hitler
    (1934-1945)
    Joseph Goebbels
    Reichskanzler
    (1897-1945)
    30 d'abril de 1945 1 de mayu de 1945 -
    -
    NSDAP Karl Dönitz
    (1945)
    Lutz Graf Schwerin von Krosigk
    Reichskanzler
    (1887-1977)
    1 de mayu de 1945 23 de mayu de 1945 -
    (Schwerin von Krosigk)
    Independiente

    República Federal d'Alemaña (1949-)Editar

    Canciller Entamu Fin Eleiciones
    (Gobiernu)
    Partíu
    (Coalición de gobiernu)
    Bundespräsident
    (periodu)
      Konrad Adenauer
    (1876-1967)
    15 de setiembre de 1949
    20 d'ochobre de 1953
    29 d'ochobre de 1957
    14 de payares
    de 1961
    20 d'ochobre de 1953
    29 d'ochobre de 1957
    14 de payares de 1961
    16 d'ochobre
    de 1963
    1949 (I)
    Adenauer I
    1953 (II)
    Adenauer II
    1957 (III)
    Adenauer III
    1961 (IV)
    Adenauer IV
    Adenauer V
    CDU
    (CSU+FDP+DP)
    (CSU+FDP+DP+GB/BHE)
    (CSU+DP)
    (CSU+FDP)
    Karl Arnold
    (interín)
    (1949)
    Theodor Heuss
    (1949-1959)
    Heinrich Lübke
    (1959-1969)
      Ludwig Erhard
    (1897-1977)
    16 d'ochobre de 1963
    26 d'ochobre de 1965
    26 d'ochobre de 1965
    1 d'avientu de 1966
    - (IV)
    Erhard I
    1965 (V)
    Erhard II
    CDU
    (CSU+FDP)
      Kurt Georg Kiesinger
    (1904-1988)
    1 d'avientu de 1966 21 d'ochobre de 1969 - (V)
    Kiesinger
    CDU
    (CSU+SPD)
    Gustav Heinemann
    (1969-1974)
      Willy Brandt
    (1913-1992)
    21 d'ochobre de 1969
    15 d'avientu de 1972
    15 d'avientu de 1972
    7 de mayu de 1974
    1969 (VI)
    Brandt I
    1972 (VII)
    Brandt II
    SPD
    (FDP)
      Walter Scheel
    Canciller interín
    (1919-2016)
    7 de mayu de 1974 16 de mayu de 1974 - (VII) FDP
    (SPD)
      Helmut Schmidt
    (1918-2015)
    16 de mayu de 1974
    14 d'avientu de 1976
    4 de payares de 1980
    14 d'avientu de 1976
    4 de payares de 1980
    1 d'avientu de 1982
    - (VII)
    Schmidt I
    1976 (VIII)
    Schmidt II
    1980 (IX)
    Schmidt III
    SPD
    (FDP)
    Walter Scheel
    (1974-1979)
    Karl Carstens
    (1979-1984)
      Helmut Kohl
    (1930-2017)
    1 d'avientu de 1982
    29 de marzu de 1983
    11 de marzu de 1987
    18 de xineru de 1991
    17 de payares de 1994
    29 de marzu de 1983
    11 de marzu de 1987
    18 de xineru de 1991
    17 de payares de 1994
    27 d'ochobre de 1998
    - (IX)
    Kohl I
    1983 (X)
    Kohl II
    1987 (XI)
    Kohl III
    1990 (XII)
    Kohl IV
    1994 (XIII)
    Kohl V
    CDU
    (CSU+FDP)
    Richard von Weizsäcker
    (1984-1994)
    Roman Herzog
    (1994-1999)
      Gerhard Schröder
    (1944-)
    27 d'ochobre de 1998
    22 d'ochobre de 2002
    22 d'ochobre de 2002
    22 de payares de 2005
    1998 (VII)
    Schröder I
    2002 (IX)
    Schröder II
    SPD
    (B90/GRÜNE)
    Johannes Rau
    (1999-2004)
    Horst Köhler
    (2004-2010)
      Angela Merkel
    (1954-)
    22 de payares de 2005
    28 d'ochobre de 2009
    17 d'avientu de 2013
    28 d'ochobre de 2009
    17 d'avientu de 2013
    nel cargu
    2005 (XVI)
    Merkel I
    2009 (XVII)
    Merkel II
    2013 (XVIII)
    Merkel III
    CDU
    (CSU+SPD)
    (CSU+FDP)
    (CSU+SPD)
    Jens Böhrnsen
    (interín)
    (2010)
    Christian Wulff
    (2010-2012)
    Joachim Gauck
    (2012-2017)
    Frank-Walter Steinmeier
    (2017-)

    ReferenciesEditar

    1. Ratgeber für Anschriften und Anreden. (PDF; 2,3 MB) Bundesministerium des Innern - Protokoll Inland, Januar 2010.
    2. https://www.btg-bestellservice.de/pdf/80206000.pdf
    3. Los socialdemócrates retirar del gobiernu'l 3 de payares de 1923
    4. Nun siguieron nel segundu gobiernu de Marx
    5. Ser retiró del gobiernu'l 26 d'ochobre de 1926

    Ver tamiénEditar

    ReferenciesEditar

    BibliografíaEditar