Abrir el menú principal

El Ballspielverein Borussia 09 y.V. Dortmund, más conocíu como Borussia Dortmund o poles sos sigles BVB, ye un club de fútbol del oeste d'Alemaña, de la ciudá de Dortmund, nel estáu federáu de Renania del Norte-Westfalia. Foi fundáu'l 19 d'avientu de 1909 y utiliza históricamente como uniforme titular camiseta mariella y pantalón negru. Xuega na primer división de la Bundesliga, onde s'alluga na cuarta posición na tabla histórica con ocho títulos. Anguaño'l númberu de los sos socios entepasa los 115.000,[2] convirtiéndolo nel tercer club con mayor cantidá de socios n'Alemaña. El so lema ye Echte Liebe, que traducíu significa amor verdadero.

Datos xenerales
Fundación 19 d'avientu de 1909 (109 años)
Presidente Bandera d'Alemaña Reinhard Rauball
Entrenador Bandera de Austria Peter Stöger
Instalaciones
Estadiu Signal Iduna Park
Allugamientu Dortmund
Flag of Germany.svg Alemaña
Capacidá 81.360 espectadores[1]
Inauguración 2 d'abril de 1974 (45 años)
Otru complexu Stadion Rote Erde
Uniforme
Kit left arm bvb1819h.png
Kit body bvb1819h.png
Kit right arm bvb1819h.png
Kit shorts negro.png
Titular
Kit left arm bvb1819a.png
Kit body bvb1819a.png
Kit right arm bvb1819a.png
Kit shorts shorts.png
Alternativa
Kit left arm bvb1819t.png
Kit body bvb1819t.png
Kit right arm bvb1819t.png
Kit shorts bvb1819t.png
Tercera
Actualidá
Actualidá Soccerball current event.svg Temporada 2018-19
Sitiu web oficial
[editar datos en Wikidata]

Ye unu de los clubes más galardonaos d'Alemaña. Nel so palmarés destaquen: ocho Bundesligas, cuatro Acopes d'Alemaña, cinco Supercopes a nivel nacional; y a nivel internacional, una Recopa d'Europa (llograda en 1966, siendo'l primer club alemán en ganar un títulu internacional), una Lliga de Campeones de la UEFA (1997 al vencer 3-1 a la Juventus na final) y una Copa Intercontinental en 1997.

El so estadiu ye'l Signal Iduna Park (históricamente, el Westfalenstadion), con capacidá pa 80 720 espectadores (el mayor d'Alemaña), y ta catalogáu como de 5 estrelles pola UEFA. El club tien el mayor promediu d'asistencia de cualquier club de fútbol nel mundu, y la so afición ye considerada de les más vistoses y animadores. El Borussia Dortmund xuega'l Derbi del Ruhr contra'l Schalke 04, y desenvolvió tamién rivalidá col Bayern München, con quien apostó dellos títulos, incluyida la final de la Lliga de Campeones 2013. Col Hamburgu SV nel clásicu de zona norte central contra noroeste. Tamién tien una rivalidá contra'l Borussia Monchengladbach, nel clásicu de los Borussias. Últimamente, tuvo rivalidá contra'l RB Leipzig, tres el constante refugu del Borussia Dortmund ante la propietaria Red Bull. Según el Ranking Económicu de Clubes de la firma Deloitte, el Borussia Dortmund asitiar ente los clubes con mayores ingresos n'Alemaña, y como el segundu club del fútbol alemano más importante a nivel mundial.

HistoriaEditar

Primeros añosEditar

 
Borussia Dortmund en 1913.

El club fundóse'l 19 d'avientu de 1909 por un grupu de mozos del equipu patrocináu por una parroquia católica, equipu llamáu "Mocedá de la Trinidá", onde se sentaron les bases pa la fundación del nuevu club. Esta xunta tuvo llugar nuna sala del restorán de Dortmund llamáu Zum Wildschütz. El fundadores fueron Franz y Paul Braun, Henry Cleve, Hans Debest, Paul Dziendzielle, Julius y Wilhelm Jacobi, Hans Kahn, Gustav Müller, Franz Risse, Fritz Schulte, Hans Siebold, August Tönnesmann, Heinrich y Robert Unger, Fritz Weber y Franz Wendt. El nome del club, Borussia (en llatín Prusia), deber al nome d'una cerveza producida en Dortmund por una fábrica local. L'equipu empezó xugando con camiseta a rayes verticales azules y blanques con una franxa diagonal colorada y pantalón negru. En 1913 adoptaron el colores mariellu y negru que se caltienen a día de güei.

La so participación na "Gauliga Westfalen"Editar

Cola llegada al poder del réxime Nazi l'equipu foi incorporáu a una de les acabante crear gauligas, nesti casu la de la rexón de Westfalia. Ellí siempres se vio opacado pol so eternu rival; el FC Schalke 04, que llogró tolos campeonatos que s'apostaron hasta 1944.

Los sos meyores resultaos fueron un par de segundos llugares y terceros llugares, tamién tuvo delles participaciones nos campeonatos nacional pero nenguno con una destacada actuación. La Segunda Guerra Mundial tuvo nel club bien dures repercusiones yá que dellos de los sos xugadores y directivos fueron unviaos a la guerra o secuestraos y asesinaos pol réxime Nazi.

La Oberliga y los primeros ésitosEditar

Depués de la Segunda Guerra Mundial empezó un procesu de reconstrucción bien importante y de la mesma empezó a xugar na acabante crear Oberliga, nesta competición el Borussia facer colos campeonatos del añu 1947, ganándo-y per primer vegada na so hestoria al Schalke, na final, 1948, 1949 y 1950 convirtiéndose asina nel primera tetracampeón consecutivu de la so zona, depués ganó'l campeonatu nos años 1953, 1956 y 1957, amás foi subcampeón en dos oportunidad.

Esto aseguró-y una constante participación nes rondes finales del campeonatu Alemán, na Oberliga los "canarios" ocupen la primer clasificación na tabla histórica.

Na primer final qu'apuesto'l club nun pudo faese col títulu nacional una y bones cayó contra'l VfR Mannheim por 3 a 2.

Los sos primeros dos campeonatos alemanes, los de 1956 y 1957, el Borussia llograr con esactamente la mesma alliniación de xugadores, nestos campeonatos que supunxeron los primeres na hestoria del club, ganáralu na final al Karlsruher SC por 4 a 2 y al Hamburgu S.V. por 4 a 1. Esti fechu ye una ocasión singular nel fútbol alemano.

Foi l'últimu campéon d'Alemaña antes de la fundación de la Bundesliga, cuando ganó la final del añu 1963 al F.C. Colonia por 3 a 1, equipu que-y arrampuñara la última Oberliga de la hestoria na última xornada. Antes d'esto fuera subcampeón nel añu 1961.

Nel añu 1963 llega a la final de la copa alemana pero pierde ante'l Hamburgu S.V. por 3 a 0.

Gracies a estos y otros ésitos el club foi escoyíu pa ser miembru fundador de la Bundesliga que s'empezó a apostar en 1963, a partir de la unificación de los antiguos campeonatos zonales o Oberligas.

La creación de la Bundesliga, l'ésitu internacional y la recaídaEditar

El Borussia foi almitíu na acabante formar Bundesliga y na primer temporada acabó en cuarta posición y el so xugador Friedhelm "Timu" Konietzka convirtió'l primer gol na hestoria de la Bundesliga al marca-y al Werder Bremen nel primer partíu de la hestoria de la competición, nesi mesmu na Copa d'Europa'l club llegó a les semifinales dempués de ganalu, ente otros equipos, al Benfica d'Eusebio por 5 a 0 en Dortmund, siendo esaniciaos en semifinales pol Inter de Milán.

Na temporada 1964-1965 ganó la so primer copa d'Alemaña al ganar na final al Alemannia Aachen en Hannover.

Na temporada 1965-1966 el club diba ser subcampeón de la Bundesliga por detrás del TSV 1860 München pero diba convertise nel primer equipu alemán que gana una copa internacional, esta foi la Recopa d'Europa de fútbol del añu 1966 na que ganó a Liverpool na final apostada nel Hampden Park de Glasgow con gol na prórroga de Reinhard Libuda. Nes rondes anteriores dende octavos de final d'equí p'arriba esaniciara al CSKA Sofia, Atlético de Madrid y al West Ham United Football Club.

Dempués d'estes bones actuaciones tantu local como internacionalemente el club diba empezar a aparrar nel so rendimientu y onde los sos meyores allugamientos diben ser el tercer llugar de 1967 y el quintu de 1970. Dempués d'esto empezaría un momentu de crisis nel club.

Los tiempos difícilesEditar

El 3 de xunu de 1972 peracábase'l so primer descensu na so hestoria desque participa na Bundesliga, dempués de cayer por 2-0 contra'l Stuttgart de visitante. El club tópase dempués d'esto nuna grave crisis económica que foi una de les principales causes de les males resultaos y el posterior descensu.

En 1974 el club inauguró'l Westfalenstadion, güei Signal Iduna Park y en 1976, depués de 4 temporaes en segunda, xubió a la Bundesliga nuevamente pero nun pudo volver llograr los ésitos consiguíos enantes. Na promoción d'ascensu ganó-y al FC Nuremberg nuna serie d'ida y vuelta que quedó foi un finxu na hestoria del club, yá que se terminaba una de les etapes más murnies na hestoria del club.

Na so primer temporada en primer depués del ascensu, l'equipu diba rexistrar una media d'espectadores de 42 000 espectadores y marcar un récor na dómina no qu'a promediu d'espectadores refierse, bien cimeru a equipos qu'engarraben el títulu. Nel añu 1978 diba encaxar la derrota más amplia na hestoria de la Bundesliga al perder por 12 a 0 frente al Borussia Moenchengladbach.

Per estos años los meyores allugamientos na lliga fueron el cuartu llugar del añu 1987 y el sestu llugar llográu nos años 1980 y 1982.

Nel añu 1986 xuega la promoción pa caltenese en primer división y la gana depués d'apostar un tercer partíu de desempate frente al SC Fortuna Köln, nesi partíu'l Borussia imponer por 8 a 0, na eliminatoria d'ida y vuelta empataren na resultancia global en tres goles.

La dómina Dorada, la conquista d'Europa y el munduEditar

Depués d'un periodu de seca de títulos en 1989 llogren la copa d'Alemaña al vencer na final apostada nel Estadiu Olímpicu de Berlín al Werder Bremen de Otto Rehhagel y dan entamu a una bona dómina del club de Westfalia. Depués el club gana'l so primera Supercopa d'Alemaña al ganar na final al Bayern por 4 a 3 nel Fritz-Walter-Stadion.

En 1991 asume la direición técnica del equipu'l técnicu que-y va a dar forma al meyor equipu na hestoria del club, con esto referímonos al técnicu Ottmar Hitzfeld.

En 1992 asítiase subcampeón de la Bundesliga pola diferencia de goles contra'l campeón VfB Stuttgart, depués nes siguientes dos temporaes l'equipu acaba dambes temporaes nel cuartu allugamientu.

Hasta que na temporada 1995-1996, consagróse Deutscher Meister (Campeón Alemán), y amás llogra diversos trofeos a nivel nacional, ente los que se destacar los dos supercopes d'Alemaña consiguíes consecutivamente. Nel añu 1995 tamién llega a les semifinales de la Europa League pero cai ante la Juventus.

Apostó na temporada 1995-1996 per primer vegada la Champions League nel so nuevu formatu y nome, llegando hasta los cuartos de final, onde fueron esaniciaos pol Ajax Ámsterdam, que depués se consagraría subcampeón en perdiendo la final ante la mesma Juventus.

Cola base del equipu que consiguiera ganar 2 Bundesligas consecutivamente en 1997 l'equipu llega al visu del fútbol mundial a nivel de clubes al ganar la UEFA Champions League ganando a la Juventus de Turín por 3 goles a 1. Los tantos fueron de Karl-Heinz Riedle por partida doble y de Lars Ricken, ente que Alessandro Del Piero anotó'l descuentu pa los bianconeri. Foi una suerte de vengación pal BVB, que 4 años antes perdiera la final de la Lliga Europea de la UEFA ante -y mesmu rival por un global de 6 a 1.

Nesti equipu había xugadores de la talla de Andreas Möller, Stéphane Chapuisat, Matthias Sammer y Jürgen Kohler ente otros.

Con esti trunfu'l Borussia foi'l primer equipu alemán en ganar la UEFA Champions League, una y bones el FC Bayern München ganar en tres oportunidad na década del 70, lo mesmo qu'el Hamburger SV en 1983; pero sol formatu de "Copa d'Europa". Darréu, el Dortmund gana la Copa Intercontinental de clubes el mesmu añu venciendo al Cruzeiro de Brasil por 2 a 0 nel Estadiu Olímpicu de Tokiu, pero pierde la Supercopa d'Europa frente al FC Barcelona. Na lliga d'aquel añu acabó na tercer posición. Nel añu siguiente'l club llega hasta les semifinales de la UEFA Champions League pero queden esaniciaos contra'l Real Madrid Club de Fútbol a lo postrero campeón.

Per estos años yera un participante asiduo de les competiciones internacionales. Nel añu 2000 convertir nel primera, y hasta agora únicu club alemán, en cotizar na bolsa de valores d'Alemaña y n'ingresar al acabante formar G-14 qu'axuntaba a los clubes más poderosos d'Europa.

Nuevu sieglu, crisis y resurdimientuEditar

 
Los aficionaos nel famosu Südtribüne (n'español: Tribuna del Sur) en Signal Iduna Park.

Dempués d'esti periodu tan esitosu'l club consigue'l tercer llugar nel añu 2001, ganó la lliga nel añu 2002 dempués de remontar nes últimes xornaes la desventaxa de puntos con respectu al Bayer Leverkusen que liderara tola competición. Foi finalista de la Lliga Europea de la UEFA nesi mesmu añu na que perdió frente al Feyenoord Rotterdam n'Holanda, dempués de vencer al AC Milan por un global de 5-3 en semifinales. Tres ganar ante'l Feyenoord esbardió otra vegada la oportunidá de llograr esta copa y convertise nel cuartu equipu n'Europa que gana los trés grandes trofeos de la UEFA.

 
Plantía 2007-08, el subcampeonatu de Copa valió-y pa clasificase pa la Copa de la UEFA tres una de les peores temporaes na Bundesliga.

Al añu siguiente asítiase en tercer llugar na bundesliga llogrando un boletu pa la ronda previa de la Champions League, y pierde la final de la Copa de la Lliga d'Alemaña frente al Hamburgu SV.

Nel 2005 una crisis esistencial tocó fondu, y inclusive pensar en declarar al club en bancarrota. Esta crisis, na actualidá foi superada por aciu unes reformes institucional y económicu que tienen como principal oxetivu priorizar l'usu de xugadores provenientes de la cantera y asina nun tener que mercar xugadores d'otros clubes. El club cunta col promediu d'espectadores más altu d'Alemaña y d'Europa.

Recién nel 2008 el club vuelve llegar a una final de copa alemana, pero pierde ante'l Bayern Múnich en Berlín. El Borussia llograría una mini revancha al ganar al club de Múnich na Supercopa del mesmu añu a la qu'aportó en calidá de subcampeón coperu una y bones el Bayern llograra'l doblete aquel añu.

La era Klopp y la vuelta a los grandes títulosEditar

 
Stiepermann, Schmelzer, Hummels y Großkreutz celebrano el títulu en 2011.

Cola llegada de Jürgen Klopp al banquín del Signal Iduna Park les coses empezaron a dir meyor pal club, yá que se llogró la clasificación a la Lliga Europea de la UEFA de la temporada 2009-2010, al acabar en quinta posición na lliga. Hasta que na temporada 2010-11, el Borussia da la sorpresa y proclámase campeón de la Bundesliga nueve años dempués de la so última lliga, llograr con un plantel bien nuevu que cuntaba con futbolistes destacaos como Nuri Sahin, Mario Götze, Robert Lewandowski, Mats Hummels y Shinji Kagawa[3] y que foi consideráu como'l que meyor xugaba al fútbol n'Alemaña. Con esti títulu terminaba una era de crisis y resultaos mediocres, pa retornar a la élite del fútbol alemano.

A empiezos de temporada'l club gana la so primer Lliga Total Cup al ganar al Hamburgu S.V. por 2 a 0 nel Coface Arena de Maguncia.

Na temporada 2011-12, el Borussia revalida'l campeonatu de la Bundesliga y tamién se lleva la DFB-Pokal[4] llogrando asina'l primera "doblete" de la so hestoria. Marcó un récor na hestoria de la Bundesliga al ser el campeón con más puntos de la hestoria al llograr 81 puntos en 34 partíos. Con esti llogru déxase-y llevar, dende la temporada 2012-2013, dos estrelles d'oru percima del escudu por llograr el so quintu campeonatu de Bundesliga (octavu en total).

Empieza la temporada 2012/2013 perdiendo la final de la Lliga Total Cup ante'l Werder Bremen y la Supercopa d'Alemaña ante'l Bayern Múnich.

El 30 d'abril de 2013 el club pasa a la final de la UEFA Champions League en venciendo al Real Madrid C.F., na ida ganaben 4-1 y na vuelta perdíen 2-0. La resultancia global foi 4-3, onde va xugar contra'l Bayern Múnich.

El 25 de mayu de 2013 perdió na final de la Lliga de Campeones contra'l F.C. Bayern Múnich por 1-2


Empezó la temporada 2013-2014 cola victoria por 4-2 na Supercopa ante'l F.C. Bayern Múnich. A pesar de consiguir el meyor empiezu de la so hestoria en Bundesliga, les mancadures y derrotes importantes fixéron-y descolgarse demasiáu puestu de la llucha por una Bundesliga na qu'acabaría segundu. Na Lliga de Campeones consiguió'l primer puestu del so grupu, pero n'esaniciando al Zenit nos octavos, nun-y valió'l 2-0 contra'l Real Madrid. Cayó na prórroga de la final de la DFB-Pokal por 2-0 ante'l Bayern Múnich. Repitióse'l bon entamu de la temporada anterior col 2-0 de la Supercopa al Bayern Múnich. Pero esta vegada acabaría cayendo inclusive antes na clasificación de la Bundesliga, llegando al postreru puestu de la tabla a metá d'añu. Sicasí, consiguió repitir per tercer añu consecutivu'l primer puestu na fase de grupos de la Lliga de Campeones.

A lo llargo de la so hestoria foi escoyíu equipu alemán del añu nos años 1957, 1995 y 2011, lo que lo convierte nel club que más vegaes llogró esti galardón y de la mesma foi escoyíu tamién meyor equipu del mundu pola revista World Soccer Magacínnel añu 1997.

Esti club tien una feroz rivalidá col F. C. Bayern Múnich, rivalidá que s'amontó na década de los 90, pero tien un máximu rival de tola vida: el FC Schalke 04, conocíu en Dortmund como Scheißy 04.

RivalidaesEditar

Artículu principal: Gran Clásicu alemán
 
Borussia Dortmund vs Schalke na Bundesliga.

Los primeros duelos ente'l Schalke 04 y el Borussia Dortmund remóntense más de 80 años tras. Los caminos de dambos clubes cruciar por primer vegada'l 3 de mayu de 1925, con victoria del Schalke por 4-2. La cosa nun camudó demasiáu nos años posteriores. Nos primeres 17 enfrentamientos, los de Dortmund salieron ganaos en 16 ocasiones y namái una vegada llograron gatuñar un empate. Poro, l'allegría foi indescribible cuando toraron per primer vegada al so eternu rival (1-0) el 14 de payares de 1943. Inclusive depués de la Guerra los hinches de dambos equipos empezaron a llamar a la ciudá del so rival La Ciudá Prohibida.

La primer victoria del Borussia Dortmund llegó nuna dómina na que'l conxuntu aurinegro convirtiérase n'unu de los principales competidores del Schalke na llucha pola supremacía del fútbol alemano y llegó a conquistar, ente otros ésitos, tres títulos de la Oberliga oeste. Nos años anteriores, los de Gelsenkirchen nun dexaren opción a los sos rivales y fixérense con seis campeonatos y ocho subcampeonatos.

Rivalidá actualEditar

Anguaño la situación ta permediada. En 2011 Borussia igualó los siete campeonatos de Schalke - el postreru en 1958 - col so propiu séptimu campeonatu y los rivales enfrentar a mesmu nivel. La rivalidá acentuóse cuando dambos equipos ganaron na mesma temporada los dos trofeos más importantes d'Europa, el Schalke ganó-y al Inter de Milán la Copa de la UEFA en 1997 por una agónica riola de penales onde l'arqueru Jens Lehmann foi la figura atayándo-y un penal al chilenu Iván Zamoranu, y el Borussia Dortmund dirixida por Ottmar Hitzfeld ganó la Lliga de Campeones de la UEFA contra la Juventus nel Estadiu Olímpicu de Múnich por un resultáu de 3 a 1 nel que'l delanteru alemán Karl-Heinz Riedle foi la principal figura del alcuentru al anota-y 2 goles al equipu italianu. Nesa temporada'l Borussia ganaba al Schalke por 2 goles a 1 a falta d'un minutu, pero eso nun terminó asina, l'arqueru Jens Lehmann xubió a la área rival pa intentar buscar el gol y foi cuando impactó de cabeza na área chica y asina el Schalke algamó l'agónicu trunfu. Pero nel 2002 los de Gelsenkirchen tuvieron que mirar de llueñe el títulu alcanzáu polos sos rivales y esta vegada Lehmann atopábase del llau de los aurinegros. Nun alcuentru onde'l Schalke tenía que ganar a falta de dos feches pa poder ganar la lliga alemana, dempués de 49 años enfrentar nel estadiu del Borussia Dortmund. El Schalke había lleváu miles d'espectadores y enriba vendió 70 000 entraes nel Veltins-Arena de Gelsenkirchen en mayu de 2007 nun partíu emocionante onde los dos rivales al títulu del Schalke, el VfB Stuttgart y el Werder Bremen perdíen el so respeutivos partíos; pero Alexander Frei anotó un gol antes de dise al descansu y asina el Schalke quedar coles ganes. El VfB Stuttgart pasó a ganar nel segundu tiempu y el gol de Schalke nun llegaba, pero llegó'l segundu del Dortmund cuando Christoph Metzelder disparó, el balón atopar Euzebiusz Smolarek quien la mandó al fondu de les mallas pa poner al Borussia 2 goles enriba y el golpe al archirrival diérase y el Schalke nun pudo ganar la Bundesliga y caltiense la so seca de 53 años ensin ganar títulos de lliga local.

Participaciones internacionalesEditar

ResumeEditar

Actualizáu hasta la temporada 2017-18

Participación en competiciones InternacionalesEditar

Temporada Competición Resultáu PX PG PE PP GF GC
1956-57 Copa d'Europa Primer ronda 5 2 1 2 14 8
1957-58 Copa d'Europa Cuartos de final 5 2 1 2 10 11
1963-64 Copa d'Europa Semifinales 8 4 1 3 13 9
1965-66 Recopa d'Europa Campeón 9 7 1 1 27 9
1966-67 Recopa d'Europa Segunda ronda 2 0 1 1 1 2
1982-83 Copa de la UEFA Primer ronda 2 0 1 1 0 2
1987-88 Copa de la UEFA Tercer ronda 6 3 0 3 9 9
1989-90 Recopa d'Europa Segunda ronda 4 2 1 1 4 4
1990-91 Copa de la UEFA Tercer ronda 6 5 0 1 10 2
1992-93 Copa de la UEFA Subcampeón 12 7 0 5 20 15
1993-94 Copa de la UEFA Cuartos de final 8 4 3 1 8 6
1994-95 Copa de la UEFA Semifinales 10 5 1 4 15 9
1995-96 Lliga de Campeones Cuartos de final 8 2 3 3 8 11
1996-97 Lliga de Campeones Campeón 11 9 1 1 23 10
1997 Copa Intercontinental Campeón 1 1 0 0 2 0
1997-98 Lliga de Campeones Semifinales 10 6 2 2 15 5
1997 Supercopa d'Europa Subcampeón 2 0 1 1 0 2
1999-00 Lliga de Campeones Primer Fase de grupos 8 3 3 2 9 9
1999-00 Copa de la UEFA Octavos de final 4 1 1 2 2 4
2001-02 Lliga de Campeones Primer Fase de grupos 8 4 2 2 11 8
2001-02 Copa de la UEFA Subcampeón 9 4 3 2 14 7
2002-03 Lliga de Campeones Segunda Fase de grupos 12 6 2 4 16 12
2003/04 Copa de la UEFA Segunda ronda 4 2 1 1 5 7
2003-04 Lliga de Campeones Tercer Fase de clasificación 2 1 0 1 3 3
2004 Copa Intertoto Tercer ronda 2 1 0 1 2 2
2005 Copa Intertoto Tercer ronda 2 0 2 0 1 1
2008-09 Copa de la UEFA Primer ronda 2 1 0 1 2 2
2010-11 Liga Europa de la UEFA Fase de grupos 8 4 3 1 15 7
2011-12 Lliga de Campeones Fase de grupos 6 1 1 4 6 12
2012-13 Lliga de Campeones Subcampeón 13 7 4 2 24 14
2013-14 Lliga de Campeones Cuartos de final 10 6 0 4 18 13
2014-15 Lliga de Campeones Octavos de final 8 4 1 3 15 9
2015-16 Liga Europa de la UEFA Cuartos de final 10 7 1 2 39 16
2016-17 Lliga de Campeones Cuartos de final 10 5 2 3 28 16
2017-18 Lliga de Campeones Fase de grupos 6 0 2 4 7 13
2017-18 Liga Europa de la UEFA Por definir 0 0 0 0 0 0
Total 3 títulos 232 115 46 71 396 269

Estadístiques en competiciones UEFAEditar

Participación en finales internacionalesEditar

Recopa d'Europa 1966Editar

  Borussia Dortmund -   Liverpool - 2:1 (0:0, 1:1)
Sitiu Hampden Park, Glasgow, 5 de mayu de 1966, 55 000 espectadores
Formación Hans Tilkowski, Gerhard Cyliax, Wolfgang Paul, Theodor Redder, Rudolf Assauer, Dieter Kurrat, Wilhelm Sturm, Reinhard Libuda, Alfred Schmidt, Siegfried Held, Lothar Emmerich
Entrenador Willi Multhaup
Goles 1:0 (  62' - Siegfried Held), 2:1 (  109' - Reinhard Libuda); 1:1 (  68' Roger Hunt)

Copa de la UEFA 1993Editar

  Borussia Dortmund -   Juventus - 1:3 (1:2)
Sitiu Westfalenstadion Dortmund, 5 de mayu de 1993, 37 000 espectadores
Formación Stefan Klos, Uwe Grauer, Bodo Schmidt, Stefan Reuter, Michael Lusch, Michael Zorc (70. Steffen Karl), Thomas Franck (46. Frank Mill), Gerhard Poschner, Knut Reinhardt, Michael Rummenigge, Stéphane Chapuisat
Entrenador Ottmar Hitzfeld
Goles 1:0 (  2' - Michael Rummenigge); 1:1 (  26' - Dino Baggio), 1:2 (  31' - Roberto Baggio), 1:3 (  74' - Roberto Baggio)
  Juventus -   Borussia Dortmund - 3:0 (2:0)
Sitiu Stadio D´ell Alpi Turín, 19 de mayu de 1993, 62 000 espectadores
Formación Stefan Klos, Ned Zelic, Bodo Schmidt, Michael Schulz, Stefan Reuter (65. Michael Lusch), Michael Rummenigge (43. Thomas Franck), Steffen Karl, Gerhard Poschner, Knut Reinhardt, Lothar Sippel, Frank Mill
Entrenador Ottmar Hitzfeld
Goles 1:0 (  5' - Dino Baggio), 2:0 (  43' - Dino Baggio), 3:0 (  65' Andreas Möller)

Lliga de Campeones de la UEFA 1997Editar

  Borussia Dortmund -   Juventus - 3:1 (2:0)
Sitiu Estadiu Olímpicu de Múnich, 28 de mayu de 1997, 59 000 espectadores
Formación Stefan Klos, Stefan Reuter, Matthias Sammer, Martín Kree, Jürgen Kohler, Paul Lambert, Jörg Heinrich, Paulo Sousa, Andreas Möller, Karl-Heinz Riedle (67. Heiko Herrlich), Stéphane Chapuisat (70. Lars Ricken)
Entrenador Ottmar Hitzfeld
Goles 1:0 (  29' - Karlheinz Riedle), 2:0 (  34' - Karlheinz Riedle), 3:1 (  71' - Lars Ricken); 2:1 (  66' Alessandro Del Piero)

Copa Intercontinental 1997Editar

  Borussia Dortmund -   Cruzeiro - 2:0 (1:0)
sitiu Estadiu Olímpicu de Tokiu, 3 d'avientu de 1997, 55 000 espectadores
Formación Stefan Klos, Wolfgang Feiersinger, Stefan Reuter, Julio César, Jörg Heinrich, Paul Lambert, Paulo Sousa, Andreas Möller, Michael Zorc (80. Jovan Kirovski), Heiko Herrlich, Stéphane Chapuisat (75. Harry Decheiver)
Entrenador Nevio Scala
Goles 1:0 (  34' - Michael Zorc), 2:0 (  85' - Heiko Herrlich)

Copa de la UEFA 2002Editar

  Borussia Dortmund -   Feyenoord Rotterdam - 2:3 (0:2)
Sitiu De Kuip Rotterdam, 8 de mayu de 2002, 55 000 espectadores
Formación Jens Lehmann, Evanilson, Jürgen Kohler (31. tarxeta colorada), Christian Wörns, Dedé, Stefan Reuter, Lars Ricken (70. Jörg Heinrich), Tomáš Rosický, Ewerthon (62. Otto Addo), Márcio Amorosu, Jan Koller
Entrenador Matthias Sammer
Goles 1:2 (  47' - Márcio Amorosu), 2:3 (  58' - Jan Koller); 0:1 (  33' - Pierre van Hooijdonk), 0:2 (  40' - Pierre van Hooijdonk), 1:3 (  50' - Jon Dahl Tomasson)

Lliga de Campeones de la UEFA 2013Editar

  Borussia Dortmund -   Bayern Múnich - 1:2 (0:0)
Sitiu Wembley Arena, 25 de mayu de 2013, 90 000 espectadores
Formación Roman Weidenfeller, Łukasz Piszczek, Mats Hummels, Nieven Subotić, Marcel Schmelzer, Sven Bender (90. Nuri Şahin), İlkay Gündoğan, Jakub Błaszczykowski (90. Julian Schieber), Marcu Reus, Kevin Großkreutz, Robert Lewandowski
Entrenador Jürgen Klopp
Goles 1:1 (  68' - İlkay Gündoğan); 0:1 (  60' - Mario Mandžukić), 1:2 (  89' - Arjen Robben)

UniformeEditar

  • Uniforme titular: Camiseta mariella, pantalón negru, medies rayaes marielles y negres.
  • Uniforme alternativu: Camiseta negra, pantalón mariellu, medies rayaes negres y marielles.
  • Tercer uniforme: Camiseta blanca con detalles mariellos, pantalón blancu y medies blanques con detalles mariellos.

Evolución del uniformeEditar

2010-11
2011-12 (1)
2011-12 (2)
2011-12 (3)
2012-13 (1)
2012-13 (2)
2012-13 (3)
2013-14
2014-15
2015-16 (1)
2015-16 (2)
2016-17 (1)
2016-17 (2)
2016-17 (3)
Periodu Provisor
1974–1990  
Adidas
1990–2000  
Nike, Inc.
2000–2004 Goool.de
2004–2009  
Nike, Inc.
2009-2012
Kappa
2012-Actualidá
Puma

PatrocinadoresEditar

  • 1974–1976: Dortmund
  • 1976–1978: Samson (tabacu)
  • 1978–1980: Prestolith (pintura y barniz)
  • 1980–1983: UHU (pegamento)
  • 1983–1986: Artic (xeláu)
  • 1986–1997: Die Continentale (aseguradora sanitaria)
  • 1997–2000: s.Oliver (moda)
  • 2000–2006: Y.ON (enerxía)
  • 2006–present: Evonik (química, enerxía ya inmobiliaria)

EstadiuEditar

Artículu principal: Signal Iduna Park
 
El Signal Iduna Park en Dortmund.

L'Estadiu del BV Borussia Dortmund ye'l Signal Iduna Park (antes llamáu Westfalenstadion). Tien capacidá pa 81 264 espectadores, siendo l'estadiu más grande y de mayor aforu n'Alemaña y unu de los más grandes d'Europa. Ye consideráu como un templu del fútbol pola so guapura arquitectónica y por ser un estadiu históricu onde se vivieron partíos memorables. El periódicu inglés The Times nomó al estadiu del Borussia Dortmund como'l meyor estadiu de fútbol del mundu.[5] Y ta catalogáu col nivel "cinco estrelles" que la UEFA da a los estadios más modernos del vieyu continente. La famosa "Gelbe Wand - Südtribüne Dortmund" - muriu mariellu tribuna sur Dortmund - ye la tribuna de plaza de pies col aforu más grande d'Europa y da sitiu pa 35 000 de los más fanáticos de l'afición del Borussia.[6]

El Borussia Dortmund tien el promediu d'asistencia más altu de cualquier club de fútbol nel mundu.[7]

XugadoresEditar

Plantía y cuerpu técnicu 2017–18Editar

Nᵘ Nac. Posición Xugador Edá Procedencia
Porteros
  POR Roman Weidenfeller 39 años   1. FC Kaiserslautern
  POR Dominik Reimann 22 años   Cantera
  POR Roman Bürki 29 años   SC Friburgu
Defenses
  DEF Dan-Axel Zagadou 20 años   París Saint-Germain
  DEF Raphaël Guerreiro 25 años   F.C. Lorient
  DEF Jeremy Toljan 25 años   TSG 1899 Hoffenheim
  DEF Manuel Akanji 24 años   FC Basel
  DEF Sokratis Papastathopoulos 31 años   Werder Bremen
  DEF Łukasz Piszczek 34 años   Hertha Berlín
  DEF Marcel Schmelzer   31 años   Cantera
  DEF Ömer Toprak 30 años   Bayer Leverkusen
  DEF Erik Durm 27 años   1. FSV Mainz 05 II
Mediocampistes
  MED Nuri Şahin 31 años   Real Madrid C.F.
  MED Mario Götze 27 años   Bayern de Múnich
  MED Sebastian Rode 28 años   Bayern de Múnich
  MED Mahmoud Dahoud 23 años   Borussia Mönchengladbach
  MED Christian Pulisic 21 años   Cantera
  MED Shinji Kagawa 30 años   Manchester United
  MED Gonzalo Capo   32 años   Bayer Leverkusen
  MED Julian Weigl 24 años   1860 Múnich
  MED Sergio Gómez 19 años   Fútbol Club Barcelona "B"
Delanteros
  DEL Jadon Sancho 19 años   Manchester City
  DEL Andriy Yarmolenko 29 años   Dinamo de Kiev
  DEL Marcu Reus 30 años   Borussia Mönchengladbach
  DEL Alexander Isak 20 años   AIK Estocolmo
  DEL Maximilian Philipp   25 años   SC Friburgu
  DEL André Schürrle 28 años   VfL Wolfsburgu
  DEL Michy Batshuayi 25 años   Chelsea

Altes y baxes 2017–18Editar

AltesEditar

  Gastos en fichaxes: 109.840.000 €
Xugador Posición Procedencia Tipu Costo
  Andriy Yarmolenko Delanteru   Dinamo de Kiev Trespasu. 25.000.000 €
  Manuel Akanji Defensa   FC Basilea Trespasu. 21.500.000 €
  Maximilian Philipp Delanteru   SC Freiburg Trespasu. 20.000.000 €[8]
  Ömer Toprak Defensa   Bayer Leverkusen Trespasu. 12.000.000 €
  Mahmoud Dahoud Mediocampista   Borussia Mönchengladbach Trespasu.[9] 12.000.000 €[9] (inclusive bonus[9])
  Jadon Sancho Mediocampista   Manchester City Trespasu. 7.840.000 €
  Jeremy Toljan Defensa   1899 Hoffenheim Trespasu. 7.000.000 €
  Sergio Gómez Delanteru   Fútbol Club Barcelona B Trespasu. 3.000.000 €
  Michy Batshuayi Delanteru   Chelsea FC Cesión. 1.500.000 €
  Dan-Axel Zagadou Defensa   París Saint-Germain Trespasu Llibre.[10] 0 €
  Dominik Reimann Porteru   Cantera Ascensu. 0 €
  Jacob Bruun Larsen Delanteru   Cantera Ascensu. 0 €
  Pascal Stenzel Defensa   SC Friburgu Fin de Cesión. 0 €
  Nieven Subotić Defensa   F.C. Colonia Fin de Cesión. 0 €

BaxesEditar

  Ingresos por vientes: 240.750.000 €
Xugador Posición Destín Tipu Costo
  Ousmane Dembélé Delanteru   Fútbol Club Barcelona Trespasu. 105.000.000 € (+ 45M variables)
  Pierre Emerick Aubameyang Delanteru   Arsenal Trespasu. 63.750.000 €
  Matthias Ginter Defensa   Borussia Mönchengladbach Trespasu. 17.000.000 €
  Emre Mor Delanteru   Celta de Vigo Trespasu. 13.000.000 €
  Sven Bender Defensa   Bayer Leverkusen Trespasu. 12.500.000 €
  Adrián Ramos Delanteru   Chongqing Lifan Trespasu. 12.000.000 €
  Marc Bartra Defensa   Real Betis Trespasu. 10.500.000 €
  Pascal Stenzel Mediocampista   SC Freiburg Trespasu. 4.000.000 €
  Mikel Merín Mediocampista   Newcastle United Cesión. 3.000.000 €
  Hendrik Bonmann Porteru   1860 München Trespasu Llibre. 0 €
  Nieven Subotić Defensa   AS Saint-Étienne Trespasu Llibre. 0 €
  Dženis Burnić Mediocampista   VfB Stuttgart Cesión. 0 €
  Felix Passlack Defensa   1899 Hoffenheim Cesión. 0 €
  Jacob Bruun Larsen Delanteru   VfB Stuttgart Cesión. 0 €
  Park Joo-ho Defensa Ensin Equipu Rescisión del contratu.

EstadístiquesEditar

Más presenciesEditar

# Futbolista !bgcolor=#FFFF00

style="color:black;" width=7%|Partíos

Goles
1   Michael Zorc 561 155
2   Roman Weidenfeller (Porteru) 452 0
3   Stefan Reuter 410 15
4   Lars Ricken 394 68
5   Dedê 391 13
6   Dieter Kurrat 368 12
7   Lothar Huber 365 48
8   Sebastian Kehl 362 22
9   Günter Kutowski 338 4
10   Marcel Schmelzer 335 6
En negrina xugadores activos nel club.

Máximos goliadoresEditar

# Futbolista !bgcolor=#FFFF00

style="color:black;" width=7%|Goles

1   Alfred Preißler 174
2   Manfred Burgsmüller 158
3   Michael Zorc 155
4   Lothar Emmerich 146
5   Timu Konietzka 145
6   Pierre-Emerick Aubameyang 141
7   Jürgen Schütz 137
8   Alfred Niepieklo 124
9   Stéphane Chapuisat 123
10   Alfred Kelbassa 122
En negrina xugadores activos nel club.

Cuerpu técnicuEditar

ActualEditar

Posición Nome
Entrenador   Peter Stöger[11]
Segundu entrenador   Hendri Krüzen[12]
Tercer entrenador   Peter Krawietz
Entrenador de porteros   Wolfgang de Beer

  Andreas Schlumberger

  Andreas Beck

  Florian Wangler

Physiotherapist   Peter Kuhnt

  Swantje Thomssen

  Thorben Voeste

  Michael Wenzel

  Thomas Zetzmann

  Dr Markus Braun

Xefe de ojeadores   Sven Mislintat

  Michael Zorc

  Lars Ricken

Asistente a los siguidores   Sigfried Held

EntrenadoresEditar

 
Ottmar Hitzfeld ganó col Borussia Dortmund la Lliga de Campeones de 1997.

En xunetu de 1935 Fritz Thelen convertir nel primer entrenador a tiempu completu del club. Pero Thelen nun taba disponible nos primeros meses de la temporada, polo que'l xugador del Borussia Dortmund y l'internacional alemán Ernst Kuzorra tuvo que faese cargu per primer vegada de la temporada nel so llugar. En 1966, Willi Multhaup llevo al equipu a ganar la Recopa d'Europa y Borussia Dortmund convertir nel primer equipu alemán en ganar un troféu européu. Horst Köppel foi l'entrenador en ganar un títulu col club per primer vegada dempués de más de 20 años, ganando la Copa d'Alemaña en 1989. Ottmar Hitzfeld foi l'entrenador más esitosu del club, ganando la Bundesliga y la Supercopa caúna dos vegaes. En 1997, depués d'esperar por otru títulu internacional más de 30 años, Hitzfeld corona'l so periodu con un trunfu inesperáu y ganó la Lliga de Campeones. Dortmund ganó la Copa Intercontinental en 1997 y l'entrenador Nevio Scala convertir nel primeru y hasta agora únicu falante non nativu que ganó un títulu importante nel club. En 2001-02, Matthias Sammer, un ex xugador de BVB, llevó'l títulu de la lliga de nuevu a Dortmund. Pa la temporada 2008-09, el club contrató al entrenador del FSV Mainz 05, Jürgen Klopp. Klopp ganó'l séptimu títulu de campeón de lliga del club na temporada 2010-11. Na siguiente temporada, Dortmund ganó denuevo la Bundesliga y amás la Copa d'Alemaña pa completar el primera doblete de lliga y copa na hestoria del club y consagrase bicampeón per tercer vegada.

Entrenador Entamu !bgcolor=#FFFF00

style="color:black;" width=30px|Fin

Títulos
1   Ernst Kuzorra Julio de 1935 Agostu de 1935
2   Fritz Thelen Setiembre de 1935 Xunu de 1936
3   Ferdl Swatosch Julio de 1936 Mayu de 1939
4   Ferdl Swatosch Xunu de 1939 Desconocíu
5   Fritz Thelen 10 de xineru de 1946 31 de xunetu de 1946
6   Ferninand Fabra 1 d'agostu de 1946 31 de xunetu de 1948 1 Oberliga West
7   Eduard Havlicek 1 d'agostu de 1948 31 de xunetu de 1950 2 Oberligas West
8   Hans-Josef Kretschmann 1 d'agostu de 1950 31 de xunetu de 1951
9   Hans Schmidt 1 d'agostu de 1951 31 de xunetu de 1955 1 Oberliga West
10   Helmut Schneider 1 d'agostu de 1955 31 de xunetu de 1957 2 Oberligas West, 2 Campeonatos
11   Hans Tauchert 1 d'agostu de 1957 31 de xunetu de 1958
12   Max Merkel 10 de xineru de 1958 31 de xunetu de 1961
13   Hermann Eppenhoff 1 de xunetu de 1961 30 de xunu de 1965 -align=center 14   Willi Multhaup 1 de xunetu de 1965 30 de xunu de 1966 1 Recopa d'Europa
15   Heinz Murach 1 de xunetu de 1966 10 d'abril de 1968
16   Oßwald Pfau 18 d'abril de 1968 16 d'avientu de 1968
17   Helmut Schneider 7 d'avientu de 1968 17 de marzu de 1969
18   Hermann Lindemann 21 de marzu de 1969 30 de xunu de 1970
19   Horst Witzler 1 de xunetu de 1970 21 d'avientu de 1971
20   Herbert Burdenski 3 de xineru de 1972 30 de xunu de 1972
21   Detlev Brüggemann 1 de xunetu de 1972 30 d'ochobre de 1972
22   Max Michallek 1 de payares de 1972 1 de marzu de 1973
23   Dieter Kurrat 2 de marzu de 1973 30 de xunu de 1973
24   Janos Bedl 1 de xunetu de 1973 14 de febreru de 1974
25   Dieter Kurrat 14 de febreru de 1974 30 de xunu de 1974
26   Otto Knefler 1 de xunetu de 1974 1 de febreru de 1976
27   Horst Buhtz 1 de febreru de 1976 30 de xunu de 1976
28   Otto Rehhagel 18 de xunu de 1976 30 d'abril de 1978
29   Carl-Heinz Rühl 21 de mayu de 1978 29 d'abril de 1979
30   Uli Maslo 30 d'abril de 1979 30 de xunu de 1979
31   Udo Lattek 1 de xunetu de 1979 10 de mayu de 1981
32   Rolf Bock 11 de mayu de 1981 30 de xunu de 1981
33   Branko Zebec 1 de xunetu de 1981 30 de xunu de 1982
34   Karl-Heinz Feldkamp 1 de xunetu de 1982 5 d'abril de 1983
35   Helmut Witte 6 d'abril de 1983 30 de xunu de 1983
36   Uli Maslo 1 de xunetu de 1983 23 d'ochobre de 1983
37   Helmut Witte 6 d'abril de 1983 30 de xunu de 1983
38   Heinz-Dieter Tippenhauer 31 d'ochobre de 1983 15 de payares de 1983
39   Horst Franz 16 de payares de 1983 30 de xunu de 1984
40   Friedhelm Konietzka 1 de xunetu de 1984 24 d'ochobre de 1984
41   Reinhard Saftig 25 d'ochobre de 1984 27 d'ochobre de 1984
42   Erich Ribbeck 28 d'ochobre de 1984 30 de xunu de 1985
43   Pál Csernai 1 de xunetu de 1985 20 d'abril de 1986
44   Reinhard Saftig 20 d'abril de 1986 26 de xunu de 1988
45   Horst Köppel 27 de xunu de 1988 30 de xunu de 1991 -align=center 46   Ottmar Hitzfeld 1 de xunetu de 1991 30 de xunu de 1997 2 Campeonatos, 2 Supercopes, 1 Lliga de Campeones, 2 Copes Fuji
47   Nevio Scala 1 de xunetu de 1997 30 de xunu de 1998 1 Copa Intercontinental
48   Michael Skibbe 1 de xunetu de 1998 4 de febreru de 2000
49   Bernd Krauss 6 de febreru de 2000 13 d'abril de 2000
50   Udo Lattek 14 d'abril de 2000 30 de xunu de 2000
51   Matthias Sammer 1 de xunetu de 2000 30 de xunu de 2004 -align=center 52   Bert van Marwijk 1 de xunetu de 2004 18 d'avientu de 2006
53   Jürgen Röber 19 d'avientu de 2006 12 de marzu de 2007
54   Thomas Doll 12 de marzu de 2007 19 de mayu de 2008
55   Jürgen Klopp 1 de xunetu de 2008 2 de xunu de 2015 2 Campeonatos, 1 Copa, 2 Supercopes
56   Thomas Tuchel 3 de xunu de 2015 30 de mayu de 2017 -align=center 57   Peter Bosz 6 de xunu de 2017 Actualidá

RécoresEditar

Borussia Dortmund ta venceyáu a dellos récores de la Bundesliga:

  • El xugador del Borussia Dortmund cola mayor cantidá de presencies ye Michael Zorc (561).
  • El xugador del Borussia Dortmund con más goles ye Alfred Preißler (174).
  • El xugador más nuevu en xugar un partíu foi Nuri Şahin del Borussia Dortmund (16 años y 335 díes).
  • El xugador más nuevu en marcar un gol foi Nuri Şahin del Borussia Dortmund (17 años y 82 díes).
  • Dortmund tuvo la so peor derrota nun partíu de la Bundesliga cuando perdieron 12-0 contra'l Borussia Mönchengladbach el 29 d'abril de 1978.
  • El 1 de setiembre de 1993, BVB y Dynamo Dresden llograron un total de cinco tarjeta coloraes ente los dos.
  • BVB y el Bayern de Múnich tienen un récor de 15 amonestaciones (3 de Dortmund, 12 de Múnich), nun partíu xugáu'l 7 d'abril de 2001.
  • La mayor cantidá de penales nun partíu ye de cinco nun partíu xugáu ente'l Borussia Mönchengladbach y Dortmund el 09 de payares 1965.
  • El primer gol marcáu pol Dortmund na Bundesliga foi de Dortmund Friedhelm Konietzka contra'l Werder Bremen, sicasí, el Werder Bremen ganó 3-2.

PalmarésEditar

Torneos nacionales (17)Editar

Torneos internacionales (3)Editar

Torneos rexonales (22)Editar

  • Campeonatu d'Alemaña Occidental (7): 1947, 1948, 1949, 1950, 1953, 1956, 1957.
  • Campeonatu del Interior d'Alemaña (4): 1990, 1991, 1992, 1999.
  • Copa d'Alemaña Occidental (2): 1963, 1965.
  • Bezirksklasse Dortmund (1): 1936.
  • 1. Bezirksklasse Dortmund, Ruhrbezirk (1): 1932.
  • 1. Kreisliga Dortmund-Herne (2): 1923, 1925.
  • A-Klasse Dortmund (1): 1921.
  • B-Klasse Dortmund (1): 1914.
  • C-Lliga Dortmund (1): 1912.
  • Lliga De Westfalia (2): 1947 (2T), 1983 (3T).

Torneos amistosos (14)Editar

  • Copa SRS (Tornéu Kriens) (3): 1997, 2001, 2002.[13]
  • Tornéu de Metrópolis (Amberes, Bélxica) (1): 1980.[14]
  • Trofeo Villa de Madrid (1): 1982.
  • Tornéu d'añu nuevu (Zúrich) (1): 1985.[15]
  • Copa Fuji (2): 1991, 1993.
  • Copa centenariu FC Basilea (1): 1993.[16]
  • Copa Gazi (1): 1999.[17]
  • Trofeo Costa del Sol (1): 2007.
  • Copa Lliga Total (1): 2011.
  • Copa Winter (Düsseldorf, Alemaña) (1): 2013.[18]

AcutesEditar

Torneos rexonales (6)Editar

  • Oberliga Westfalia (3): 1998, 2002, 2006.[19]
  • Lliga de Westfalia (1): 1987 (Segunda Temporada).
  • Regionalliga Oeste (2): 2009, 2012.[20]

XuvenilesEditar

Torneos nacionales xuveniles (20)Editar

  • Bundesliga sub-19 (5): 1994, 1995, 1996, 1997, 1998.
  • Bundesliga sub-19 Oeste (1): 2009.
  • Bundesliga sub-17 (4): 1984, 1993, 1996, 1998.
  • Bundesliga sub-17 Oeste (1): 2008.
  • Bundesliga sub-14 (4): 1995, 1998, 2006, 2010.[21]
  • Copa junior Adi-Dassler (2): 1986, 1996.[22]

Torneos internacionales xuveniles (12)Editar

  • Copa Europa Jugend Sub 17 (Austria)(3): 1981, 1984, 1985.[23]
  • Copa Europa Jugend Sub 16 (Gaildorf, Alemaña)(3): 2000, 2004, 2008.[24]
  • Tornéu xuvenil Naters Sub-19 (Valais, Suiza) (2): 1994, 1995.[25]
  • Tornéu internacional de fútbol Maggioni-Righi (2): 1994, 2009.[26]
  • Tornéu xuvenil estrelles azules Sub-20 (1): 1973.[27]
  • Copa Junior Mercedes Benz (1): 2001.

Torneos rexonales xuveniles (24)Editar

  • Lliga Rexonal de Westfalia sub-19 (11): 1972, 1978, 1985, 1986, 1989, 1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996.[28]
  • Regionalliga Oeste sub-19 (2): 1997, 1998.[29]
  • Regionalliga Oeste sub-17 (6): 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006.[30]
  • Regionalliga Oeste sub-15 (1): 2009.[31]

ReferenciesEditar

  1. «Borussia Dortmund - Estadiu - SIGNAL IDUNA Park | Transfermarkt». Consultáu'l 2 de xineru de 2017.
  2. Online Ticker www.ruhrnachrichten.de de la xunta xeneral 2014
  3. Jordi Archs (1 de mayu de 2011). «El bon fútbol tien premiu n'Alemaña». Mundo Deportivo.
  4. «doblete-con-una-goliada-al-bayern-412224.html El Dortmund robla'l doblete con una goliada al Bayern». SportYou (12 de mayu de 2012).
  5. Fonte 9 d'agostu 2009: Sunday Times http://www.timesonline.co.uk/tol/sport/football/article6789326.ece
  6. http://de..org/wiki/Borussia_Dortmund#Westfalenstadion.2FSignal_Iduna_Park Seitdem ist die Südtribüne mit einem Fassungsvermögen von 35.000 Plätzen Europas größte Stehplatztribüne,
  7. «2011-12 World Football Attendances – Best Drawing Leagues (Chart of Top-20-drawing national leagues of association football) / Plus list of 35-highest drawing association football clubes in the world in 2011-12.».
  8. «Perfekt! BVB holt Freiburgs Philipp» (alemán). Bild (7 de xunu de 2017). Archiváu dende l'orixinal, el 7 de xunu de 2017. Consultáu'l 7 de xunu de 2017. «Der Noch-Freiburger soll rund 20 Mio Euru Ablöse kosten. Außergewöhnlich: Der Spieler selbst findet, dass das zu viel Kohle ist.»
  9. 9,0 9,1 9,2 «Dahoud verdreifacht Gehalt – Nachfolger gefunden?» (alemán). Sportbild. Bild (31 de marzu de 2017). Archiváu dende l'orixinal, el 7 de xunu de 2017. Consultáu'l 7 de xunu de 2017. «greift im Sommer eine Ausstiegsklausel in Dahouds Vertrag, die ye ihm ermöglicht, dean Verein für eine festgeschriebene Ablösesumme in Höhe von zehn Millionen Euru zu verlassen. Doch diera Ablöse kann durch Vertragsvereinbarungen auch leicht bis auf 15 Millionen ansteigen.»
  10. «Zagadou erklärt: Darum gehe ich zum BVB» (alemán). Sportbild. Bild (5 de xunu de 2017). Archiváu dende l'orixinal, el 7 de xunu de 2017. Consultáu'l 7 de xunu de 2017. «Der Vertrag des 1,95 Meter großen Zagadou in Paris lief aus, beim BVB unterschrieb er einen Fünfjahresvertrag.»
  11. Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes Stöger
  12. Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes Bosz
  13. [Fonte: http://www.rsssf.com/tabless/srs-kriens.html]
  14. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablesm/metropool78.html]
  15. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablesz/zurich-indoor.html]
  16. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablesf/fcb100-93.html]
  17. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablesa/antalya.html]
  18. http://mibundesliga.com/2013/01/13/borussia-dortmund-campeon-de-la-wintercup-2013/
  19. en:Oberliga Westfalen
  20. de:Fußball-Regionalliga#Die Meister seit 2009
  21. [1]
  22. [2]
  23. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablese/eurojugend-o17.html]
  24. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablese/eurojugend-o16.html]
  25. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablesn/naters-o19.html]
  26. http://www.fcborgaro1965.it/maggionirighi/pagine/albodoro.html
  27. [Fonte: http://www.rsssf.com/tablesb/bluestars.html]
  28. «Copia archivada». Archiváu dende l'orixinal, el 5 d'abril de 2014. Consultáu'l 30 de marzu de 2014.
  29. de:Fußball-Regionalliga (Jugend)
  30. de:Fußball-Regionalliga (Jugend)#Regionalliga m.C3.A4nnliche B-Junioren
  31. de:Fußball-Regionalliga (Jugend)#Regionalliga m.C3.A4nnliche C-Jugend

Ver tamiénEditar

Enllaces esternosEditar