Abrir el menú principal

El curiu ye un elementu sintéticu de la tabla periódica que'l so símbolu ye Cm y el so númberu atómicu ye 96. Produzse bombardeando plutoniu con partícules alfa (iones de heliu). Ye un actínido. El curiu nun esiste nel ambiente terrestre, pero puede producise en forma artificial. Les sos propiedaes químiques paécense tantu a les de les tierres rares típiques que, si non fora pol so radioactividá, podría con facilidá confundise fácilmente con unu d'estos elementos. Ente los isótopos conocíos del curiu figuren los de númberu de masa 238 a 250. L'isótopu 244Cm ye de particular interés por causa del so usu potencial como una fonte compacta de fuercia termoeléctrico, al utilizase'l calor xeneráu por escayencia nuclear pa xenerar fuercia eléctrico.

Americiu ← CuriuBerkeliu
  Hexagonal close packed.png
 
96
Cm
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
Tabla completaTabla enantada
Información xeneral
Nome, símbolu, númberu Curiu, Cm, 96
Serie química Actínidos
, periodu, bloque , 7, f
Masa atómica 247 u
Configuración electrónica [Rn]5f7 6d1 7s2
Electrones per nivel 2, 8, 18, 32, 25, 9, 2
Propiedaes atómiques
Electronegatividá 1,3 (Pauling)
Estáu(aos) d'oxidación 3
Propiedaes físiques
Estáu ordinariu Sólidu
Densidá 13.510 kg/m³
Puntu de fusión 1613 K (1340 °C)
Puntu de bullidura 3383 K (3110 °C)
Entalpía de fusión 15 kJ/mol
Varios
Estructura cristalina Hexagonal compacta
Isótopos más estables
Artículu principal: Isótopos del curiu
iso AN Periodu MD Ed PD
MeV
243Cm29,1 a6,169
0,009
239Pu
243Am
Valores nel SI y condiciones normales de presión y temperatura, sacante que se diga lo contrario.
[editar datos en Wikidata]

El curiu metálicu puede producise por amenorgamientu del trifluoruru de curiu, con vapor de bariu. El metal tien un llustre plateado, que piérdese al contautu col aire, y una densidá relativa de 13.5. El puntu de fusión ye de 1340 (+/-) 40 °C (2444 +/- 72 °F). El metal eslleir con facilidá n'acedos minerales comunes, con formación de ion tripositivo.

Preparáronse dellos compuestos sólidos del curiu y les sos estructures determináronse por difracción de rayos X. Éstos inclúin CmF4, CmF3, CmCl3, CmBr3, CmI3, Cm2O3, CmO2. Nos lantánidos hai análogos isoestructurales de los compuestos de curiu.


HistoriaEditar

El curiu foi sintetizáu per primer vegada na Universidá de California, Berkeley y tamién por Glenn T. Seaborg, Ralph A. James y Albert Ghiorso en 1944. Escoyóse'l nome curiu n'honor a Marie Curie y el so home Pierre, famosos por afayar el radio y por otros importantes trabayos sobre radioactividá.